राजसूयशतेनैव यत्पुण्यं च भविष्यति
शंभर राजसूय यज्ञातून मिळणारे पुण्य,
मानसं वाचिकं वापि कायिकं गुह्यसंभवम् तत्सर्वं यास्यति क्षिप्रं ढुंढेश्वरस्य दर्शनात्
मनाचे, बोलाचे, शरीराचे किंवा गुप्त पाप — हे सर्व ḍhuṃḍheśvara याचे दर्शन घेतल्यावर लगेच नष्ट होते.
इत्युक्तस्तु मया देवि स ढुंढो गणनायकः रेजे च गणपैः सार्द्धं ममाभीष्टतरोऽभवत्
देवी, मी असे सांगितले; ḍhuṃḍha हा गणांचा प्रमुख गणांसह तेजस्वी झाला आणि मला अत्यंत प्रिय झाला.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
देवी, पाप नष्ट करणारी ही शक्ती मी तुला सांगितली.
श्रीमहादेव उवाच दृष्टे यस्मिञ्जगन्नाथे याति पापं च संक्षयम्
श्रीमहादेव म्हणाले: जगाचा स्वामी दिसला की, पाप नष्ट होते.
पुरा वैवस्वते कल्पे रुरुर्नाम महासुरः बभूव सुमहाकायस्तीक्ष्णदंष्ट्रो भयंकरः
वैवस्वत कल्पात, रुरु नावाचा एक मोठा असुर होता, त्याचा शरीर विशाल, दात तीक्ष्ण आणि तो अत्यंत भयानक होता.
तेन देवाः स्वाधिकाराच्चालितास्त्रिदशाल यात्
त्यामुळे देव त्यांच्या स्थानावरून हलले आणि अमर लोकांचे निवास सोडले.
ततो नीतं धनं तेषां ब्रह्माणं ते ततो ययुः
मग त्यांची संपत्ती घेतली गेली आणि ते ब्रह्माकडे गेले.
ज्ञात्वावध्यं सुरैः सार्धं सर्वैः सोऽथमहा बलः ताञ्जघान स दुष्टात्मा ये चान्ये धर्मचारिणः
सर्व देवांसह, त्याला मारता येणार नाही हे जाणून, तो महाबलवान, दुष्ट मनाचा असुर, धर्माचरण करणाऱ्यांना आणि इतरांनाही मारला.
निःस्वाध्यायवषट्कारं तदासीद्धरणीत तलम्
त्या वेळी पृथ्वीवर वेदपठण किंवा यज्ञातील घोष नव्हता.
ततः प्रव्यथिता देवास्तथा सर्वे महर्षयः
मग देव आणि सर्व महर्षी फारच चिंतीत झाले.
ततः कायोऽभवत्सद्यः सर्वेषां पुरतस्तदा
तेव्हा अचानक सर्वांच्या समोर एक शरीर प्रकट झाले.
तस्मात्कृत्या समुत्पन्ना दिव्या कमललोचना
त्या शरीरातून कमळासारख्या डोळ्यांची दिव्य स्त्री उत्पन्न झाली.
साब्रवीत्त्रिदशान्सर्वान्कस्मात्सृष्टा ह्यहं सुराः 5.2.4.
ती सर्व देवांना म्हणाली, 'देवांनो, मला कोणत्या कारणासाठी निर्माण केले आहे?'
ततस्तु त्रिदशाः सर्वे श्रुत्वा तस्याः शुभा गिरः
मग सर्व देवांनी तिचे शुभ वचन ऐकले.
श्रुत्वा जहास सा देवी साट्टहासं मुहुर् मुहुः
हे ऐकून ती देवी पुन्हा पुन्हा मोठ्याने हसली.
पाशांकुशधरा रौद्रा ज्वालामालावृताननाः
त्यांच्या हातात फास आणि अंकुश होते, त्या अत्यंत भयंकर होत्या आणि त्यांच्या चेहऱ्यावर ज्वाळांच्या माळा होत्या.
गताः सर्वा महादेवि यत्र वज्रो महासुरः
सर्वजणी, हे महादेवी, जिथे तो महाबळी असुर वज्र होता, तिथे गेल्या.
शस्त्रास्त्रैर्बहुधा मुक्तैर्व्याप्तं चैव दिगंतरम्
सर्व दिशांच्या टोकांवर अनेक प्रकारची शस्त्रे आणि अस्त्रे सोडली गेली होती आणि सगळीकडे त्यांचा मारा पसरला होता.
ततः प्रववृते युद्धं तया देव्या सुरद्विषाम् पराङ्मुखं बलं दृष्ट्वा वज्रो मायामथासृजत्
मग त्या देवीने देवांचे शत्रू असलेल्या सैन्यावर हल्ला केला; आपले सैन्य मागे हटताना पाहून वज्राने मायाजाळाचा उपयोग केला.
तामसींनाम दुःसाध्यां यया मुह्यति कन्यकाः
त्याने ती तामसिक माया निर्माण केली, जी सहज जिंकता येत नाही आणि जिच्यामुळे कन्यका गोंधळतात.
तमोभूते ततस्तस्मिन्सा देवी भयविह्वला
मग तिथे अंधार पसरला आणि त्या देवीला भीतीने व्याकुळ वाटू लागले.
कपालवान्हरो यत्र लिंगाकारेण संस्थितः
जिथे कपाळधारी हर लिंगाच्या रूपात स्थिर होता.
वज्रोऽपि त्रिदशाञ्ज्ञात्वा देव्या सार्द्धमथोपि(षि?)तान् 5.2.4.
वज्राने हे ओळखले की, देवीसह सर्व देव पराभूत झाले आहेत, आणि मग...
महाकालवने दिव्ये रथकोटिशतैर्वृतः
महाकाळाच्या दिव्य अरण्यात, कोट्यवधी रथांनी वेढलेला तो होता.
अद्य देवान्हनिष्यामि तया साकं सुदुष्टया
आज मी त्या दुष्ट देवीसह सर्व देवांचा वध करीन.
एतस्मिन्नंतरे काले नारदो मुनिसत्तमः
त्याच वेळी, श्रेष्ठ मुनी नारद तेथे आले.
कथयामास देवनां वज्राद्देवपराभवम्
त्यांनी देवांना वज्राकडून झालेल्या त्यांच्या पराभवाची बातमी सांगितली.
महाकालवने देव ताडितास्त्त्रिदशाः प्रभो
महाकाळाच्या अरण्यात, प्रभो, देवांना पराभूत करण्यात आले.
नारदस्य वचः श्रुत्वा ततोऽहं परमेश्वरि
नारदाचे बोल ऐकून, मग मी, हे परमेश्वरी...