स्नानदानादिकं कृत्वा नृसिंहस्याऽर्चनं तथा
तेथे स्नान, दान वगैरे विधी करून आणि नरसिंहाची पूजा करून,
नृसिंहस्य स्वरूपेण हतो दानवपुंगवः 5.1.66.
नरसिंहाच्या स्वतःच्या रूपात त्या दैत्यांचा प्रमुख मारला गेला.
करेणैकप्रहारेण हिर ण्यकशिपुर्हतः
फक्त एका हाताच्या प्रहाराने हिरण्यकशिपू ठार झाला.
तदारभ्य सुराः सर्वे मध्याह्नोह्नोपासनं सदा
त्या वेळेपासून सर्व देव नेहमी दुपारच्या वेळी पूजा करतात.
एवं तीर्थं परं व्यास अवंत्यां विद्यते भुवि
अशा प्रकारे, व्यास, अवंतितील पृथ्वीवर ते श्रेष्ठ तीर्थस्थान आहे.
ये कुर्वंति नराः पुण्यास्ते यांति परमां गतिम्
जे पुरुष तेथे पुण्यकर्म करतात, ते उच्चतम अवस्था प्राप्त करतात.
कदाचिन्नृसिंहतिथिं प्राप्य चैव चतुर्दशीम्
कधीही नरसिंहाची तिथी, म्हणजे चतुर्दशी, प्राप्त झाली,
नृसिंहेश्वरदेवेशं पूजयेद्यः समाहितः
जो कोणी एकाग्रतेने नरसिंहेश्वराची पूजा करतो,
ततोऽगस्त्येश्वरं देवं यः पश्येत्युसमाहितः
त्यानंतर, जो भक्तीने अगस्त्येश्वर देवाचे दर्शन घेतो,
यत्र सिद्धिं परां प्राप्तो हनुमान्पवनात्मजः
तेथे पवनपुत्र हनुमानाने सर्वोच्च सिद्धी प्राप्त केली.
तिष्ठति परदैवज्ञः सर्वकामार्थसिद्धये
जो दुसऱ्या देवतांना ओळखतो, तो सर्व इच्छित गोष्टी साध्य करण्यासाठी स्थिर राहतो.
मित्रावरुणपुत्रेण सिद्धिहेतोस्तपस्विना 5.1.66.
मित्र आणि वरुण यांचा पुत्र साधनेसाठी तप करतो.
नरो नारीसमायुक्तः सावित्रीव्रतमाचरेत्
पुरुषाने स्त्रीसोबत सावित्री व्रत करावे.
यस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा दत्त्वा दानं च सौभगम्
ज्या तीर्थस्थळी मनुष्य स्नान करतो आणि दान देतो, तिथे त्याला सौभाग्य मिळते.
सप्तधान्यसमोपेतं पंचरत्नपरिष्कृतम्
सात प्रकारच्या धान्यांनी युक्त आणि पाच रत्नांनी सजवलेले.
सावित्रीं हाटकीं कृत्वा यथाशक्ति परंतप
आपल्या शक्तीनुसार सोन्याची सावित्री करून, हे शत्रूंना जाळणाऱ्या.
लभते विपुलां लक्ष्मीं बहुभोगकरीं शुभाम्
त्याला विपुल, शुभ आणि अनेक सुखे देणारी लक्ष्मी मिळते.
सावित्रीव्रतकृन्नारी जायते पतिवल्लभा
सावित्री व्रत करणारी स्त्री पतीला प्रिय होते.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एका शीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे अवन्तीक्षेत्रमाहात्म्ये नृसिंहतीर्थमहिमवर्णनंनाम षट्षष्टितमोऽध्यायः
श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार संहितेतील पाचव्या अवंत्य खंडात, अवंती क्षेत्राच्या माहात्म्यात, नरसिंह तीर्थाच्या महिमाचे वर्णन करणारा साठाव्या अध्याय इथे संपतो.
शृणु व्यास परं तीर्थं भुवि विख्यातमुत्तमम्
हे व्यास, पृथ्वीवर प्रसिद्ध आणि श्रेष्ठ असे परमोच्च तीर्थ ऐक.
तस्य तीर्थवरं तीर्थं सर्वतीर्थफलप्रदम्
त्यातील श्रेष्ठ तीर्थ सर्व तीर्थांचे फळ देते.
कुटुम्बार्थं तपस्तेपे पुरा दक्षः प्रजापतिः
कुटुंबाच्या हितासाठी प्रजापती दक्षाने पूर्वी तप केले.
प्रजाकामः स धर्मात्मा सुचिरं व्रतमाचरत्
संततीच्या इच्छेने त्या धर्मात्म्याने दीर्घकाळ व्रत पाळले.
अस्मिंस्तीर्थे शुचिः स्नातो जपन्ब्रह्म सनातनम्
या तीर्थात शुद्ध होऊन स्नान करून, सनातन ब्रह्म जपावे.
तेन तीर्थप्रसादेन लभेत्स बहुलां प्रजाम्
त्या तीर्थाच्या कृपेने मनुष्याला भरपूर संतती मिळते.
ब्रह्माऽपि तत्र वै पश्चात्तपः कृत्वा सुदुष्करम्
तेथेच ब्रह्मदेवानेही नंतर अतिशय कठीण तप केले.
महादेवोऽपि तत्रैव प्राप्तवान्ब्रह्मणः पदम्
महादेवानेही तेथेच ब्रह्मपद प्राप्त केले.
भद्रपीठधरा देवी भद्रकालीति विश्रुता
मंगलासन धारण करणारी देवी भद्रकाळी म्हणून प्रसिद्ध आहे.
द्वारे तिष्ठति तत्रैव भैरवः क्षेत्रपालकः 5.1.67.
दारातच भैरव हा क्षेत्रपालक म्हणून उभा आहे.
पुत्रवत्पालितो देव्या सदा तिष्ठति तत्स्थले
तो नेहमी देवीच्या मायेने, जणू काही मुलासारखा, तिथेच राहतो.