कृष्णसेनां समासाद्य महादेवेन प्रेरितः
महादेवाच्या प्रेरणेने तो कृष्णाच्या सैन्यावर तुटून पडला.
पराङ्मुख्यपरा भग्ना ज्वराभिघातपीडिता
त्या ज्वराच्या आघाताने सेनापती घाबरून पळाले आणि त्यांची फळी तुटली.
तथाभूतां समालोक्य जृंभमाणा रुजार्दिताम्
त्यांना असे जांभया देताना आणि वेदनेने छळलेले पाहून—
ससर्ज वैष्णवं तापं कृष्णः परमकोपनः
कृष्ण अत्यंत रागावून वैष्णव ताप निर्माण केला.
अन्योन्यमभवद्युद्धं घोरं घोरतरं महत्
त्यांच्यात भयंकर आणि अधिक भयानक असे युद्ध पेटले.
सर्वलोकेषु गत्वा वै न शांतिं प्रतिजग्मिवान्
ते दोघे सर्व लोकांमध्ये गेले, पण कुठेही त्यांना शांती मिळाली नाही.
निमग्नोऽथ वै शिप्रायां ततः शांतिं परां ययौ 5.1.49.
मग ते दोघे शिप्रा नदीत बुडाले आणि त्यांना परम शांती लाभली.
वैष्णवो ऽपि समासाद्य तस्यां मज्जनमाचरत्
वैष्णव तापही तिथे पोहोचून त्या नदीत स्नान केले.
तस्मात्सर्वेषु कालेषु ज्वरघ्नी साऽभवत्क्षणात्
त्या वेळेपासून ती शिप्रा नदी सर्व काळात क्षणात ज्वरनाशक झाली.
निमज्जंति च शिप्रायां व्यासोषसि समाहिताः
जे लोक एकाग्र मनाने शिप्रा नदीत स्नान करतात, त्यांचे सर्व रोग दूर होतात.
सत्यमुक्तं तदा व्यास ब्रह्महरिहरेण च
हे व्यास, तेव्हा ब्रह्मा, हरि आणि हर यांनी हे सत्य सांगितले.
ये शृण्वंति कथां दिव्यां नराश्चैकाग्रमानसाः
जे पुरुष एकाग्र मनाने ही दिव्य कथा ऐकतात—
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पंचम आवंत्यखंडेऽवन्तीक्षेत्रमाहात्म्ये शिप्राया माहात्म्ये ज्वरानुग्रहोनामैकोन पंचाशत्तमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कांद महापुराणातील एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील पाचव्या अवंतीखंडात, अवंती क्षेत्र महात्म्य आणि शिप्रा नदीचे महात्म्य यामध्ये 'ज्वरावर कृपा' नावाचा एकोणपन्नासवा अध्याय संपला.
तथाहं संप्रवक्ष्यामि समासेन परंतप
मग मी तुला थोडक्यात सांगतो, हे शत्रूंना जाळणाऱ्या.
पुरा कृतयुगे व्यास दमनोनाम वै नृपः
पूर्वी कृतयुगात, हे व्यास, दमनोन नावाचा एक राजा होता.
उत्पथी सर्वधर्माणां गोब्राह्मणविनिंदकः
तो सर्व धर्माच्या मार्गापासून भरकटला होता आणि गायी व ब्राह्मणांची निंदा करीत असे.
प्रजासर्वस्वहर्ता च परदाराभिमर्शकः
तो आपल्या प्रजेला लुटून त्यांची सर्व संपत्ती घेत असे आणि दुसऱ्यांच्या स्त्रियांना स्पर्श करीत असे.
गोग्रहः पुरभेदी च बंदी बंदिजनप्रियः
तो गायी पकडत असे, नगर फोडत असे, लोकांना कैद करीत असे आणि कैद्यांच्या संगतीत आनंद मानत असे.
साधुसंगपरित्यागी दुष्टो दुष्टजनप्रियः
तो सज्जनांची संगत सोडून दुष्ट लोकांमध्ये रमायचा आणि वाईट लोकांना आवडायचा.
धर्मनिंदाकरो नित्यमधर्मे रमते मतिः
तो नेहमी धर्माची निंदा करायचा आणि त्याचे मन अधर्मातच रमायचे.
वेदा यज्ञाश्च देवानां मूर्तिः पद्भ्यां च ताड्यते
तो देवतांच्या मूर्ती, वेद आणि यज्ञ यांना पायाने मारायचा.
स एकदा वने घोरे मृगयावनगोचरः
एकदा तो भयानक जंगलात शिकार करत फिरत होता.
न लब्ध्वा खेटकं किंचित्क्षुधार्तस्तृषितः खलः 5.1.50.
त्याला काहीच शिकार मिळाली नाही, म्हणून तो दुष्ट राजा भुकेला आणि तहानलेला झाला.
रात्रिः समागता तत्र घोरा घोरनि षेविता
तेथे रात्र पडली, ती रात्र फार भयानक आणि भीतीदायक होती.
तत्राश्वं विटपे बद्ध्वा स्वयमेव न्यषीदत
तेथे त्याने आपला घोडा झाडाच्या फांदीला बांधला आणि स्वतः एकटा बसला.
किमिदं कुत आश्चर्यं कृत्वा हस्तेन वारितः
‘हे काय आहे? कुठून आलं?’ असे त्याला वाटले आणि त्याने हाताने ते दूर करण्याचा प्रयत्न केला.
दष्टमात्रे च नृपतिर्व्यथितः क्षितिमागतः
दंश होताच राजा वेदनेने विव्हळ झाला आणि जमिनीवर कोसळला.
एतत्क्षणात्प्रेतभूतो घोरे नरकसंचये
त्या क्षणीच तो प्रेतात्मा झाला आणि भयानक नरकात पडला.
हर्षिताश्च गणाः सर्वे यमराजस्य किंकराः
यमराजाचे सर्व सेवक आनंदित झाले.
एतस्मिन्नंतरे व्यास क्रव्यादैः खादितं शवम्
अशा वेळी, हे व्यास, त्याचे प्रेत मांसभक्षक प्राण्यांनी खाल्ले.