दद्याद्गवां सहस्रं यो व्यतीपातशते नरः 5.1.36.
जो मनुष्य शंभरव्यांदा व्यतीपाताच्या दिवशी हजार गायी दान करतो,
नरदीपे रथारूढे वपनं कारयेत्तु यः
जो सूर्याच्या रथावर बसून केस कापतो,
सूर्यस्य पुरतो वाप्यां मासं नित्यं सरस्वती
किंवा जो दररोज, एका महिन्यासाठी, सूर्याच्या समोर तळ्यावर उभा राहतो, हे सरस्वती,
भक्त्या योऽनुदिनं व्यास नरदीपं प्रपश्यति
जो भक्तीने दररोज सूर्याचा रथ पाहतो, हे व्यास,
प्रक्रीड्य बंधुभिः सार्धं मृतः सूर्यपुरं व्रजेत्
जो आपल्या नातेवाईकांसोबत खेळून मरण पावतो, तो सूर्याच्या नगरीत जातो.
हतेंऽधके महेशेन शूलेन त्रिशिखेन वै
महेश्वराने त्रिशूळाने अंधकाचा वध केला, तेव्हा
शंखं दध्मौ तदा विष्णुः सुराणां हितकाम्यया
त्या वेळी विष्णूंनी देवांच्या कल्याणासाठी शंख फुंकला.
तत्र संनिहितो विष्णुर्लिंगं चैव चतुर्मुखम्
तेथे विष्णू आणि चार मुख असलेले लिंग उपस्थित होते.
देवस्य दक्षिणे भागे शूलेनाधिष्ठितः स्थितः
देवतेच्या उजव्या बाजूला, त्रिशूळासह स्थिर झालेला तो उभा होता.
ते क्षीणाशेषपापौघाः प्राप्स्यंति परमां गतिम्
ज्यांचे सर्व पापांचे ढग नाहीसे झाले आहेत, ते परम अवस्था प्राप्त करतात.
भूतप्रेतपिशाचाद्यैर्नासौ केनापि बाध्यते 5.1.36.
तो कोणत्याही भूत, प्रेत किंवा पिशाच्च यांच्यामुळे त्रासला जात नाही.
यः पश्येच्छंखिनं देवं सोऽच्युतं स्थानमाप्नुयात्
जो शंखधारी देवाचे दर्शन करतो, तो अच्युताचे स्थान प्राप्त करतो.
यः स्थूलसूक्ष्मप्रकटप्रकाशो यः सर्वभूतो न च सर्वभूतः
तो स्थूल, सूक्ष्म आणि स्पष्ट अशा सर्व रूपांत प्रकट आहे; तो सर्व प्राण्यांमध्ये आहे, पण तरीही सर्व प्राणी नाही.
सनत्कुमार उवाच भिन्नेंऽधके त्रिशूलेन ध्वनी रुद्रस्य निर्गतः
सनत्कुमार म्हणाले: त्रिशूळाने अंधकाला भेदल्यावर रुद्राचा नाद बाहेर आला.
तत्र स्नात्वा शुचिर्भूत्वा समाधिनियमेन च
तेथे स्नान करून, शुद्ध होऊन आणि मन एकाग्र करून,
हत्वांधके त्रिशूलश्च भोगवत्या जले ययौ पप्रच्छ केन कार्येण भवानिह समागतः
अंधकाचा वध केल्यावर त्रिशूळ भोगवतीच्या पाण्यात गेला आणि विचारले, 'तू येथे कशासाठी आली आहेस?'
कथयामास शूलोसौ शंकरेणाहमीरितः
तो त्रिशूळ म्हणाला, 'मला शंकराने पाठवले आहे.'
भित्त्वा तमहमायातो भोगवत्या जले शुभे
त्याला भेदून मी या पवित्र भोगवतीच्या पाण्यात आलो आहे.
शूलोक्तं वचनं श्रुत्वा परमेशदिदृक्षया बहुवक्त्रसमाकीर्णं सुप्रभं सुमनोरमम्
त्रिशूळाने सांगितलेले शब्द ऐकून, परमेश्वराचे दर्शन घेण्याच्या इच्छेने, अनेक मुखांनी वेढलेला, तेजस्वी आणि अत्यंत मनोहारी असा तो पाहिला.
तं दृष्ट्वा त्रिदशाः सर्वे शूलेशं हाटकेश्वरम्
त्याला पाहून सर्व देवांनी शूलेश आणि हाटकेश्वराचे दर्शन घेतले.
तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैर्ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः
ब्रह्मा आणि विष्णू यांच्या पुढाकाराने, त्यांनी विविध स्तोत्रांनी त्याचे गुणगान केले.
निर्गतः शूलमार्गेण तेन शूलेश्वरः स्मृतः
तो त्रिशूळाच्या मार्गाने बाहेर आला; म्हणून त्याला शूलेश्वर म्हणतात.
तत्र पापः स दैत्येंद्रो धूतः शूलेन वीर्यवान् 5.1.37.
तेथे, त्या पापी दैत्यराजाला बलवान त्रिशूळाने हादरवले.
अष्टम्यां वा पौर्णमास्यां चतुर्दश्यां शनौ तथा
अष्टमी, पौर्णिमा, चतुर्दशी किंवा शनिवारी,
धूतपापं तु यः पश्येद्देवदेवं महेश्वरम्
जो कोणी पापमुक्त होऊन देवांचा देव महेश्वराचे दर्शन घेतो,
कुलानां शतमुद्धृत्य शिवलोकं च गच्छति
तो शंभर कुलांना तारून शिवलोकात जातो.
शूलेश्वरप्रभावेन मुच्यते ब्रह्महत्यया
शूलेश्वराच्या प्रभावामुळे ब्रह्महत्या या पापातून मुक्ती मिळते.
इति चांधकशूलोयं यावद्भोगवतीं गतः
अशा प्रकारे, अंधकाचा हा त्रिशूळ भोगवतीपर्यंत गेला.
खड्गहस्ता महावीर्या अनेकशतसंख्यया सिंहनादं मुमोचाथ पीडितस्तैर्दुरात्मभिः
हातात तलवार घेऊन, शूरवीर असलेल्या शेकडो लोकांमध्ये, त्याने सिंहासारखा गर्जना केला, जरी त्या दुष्टांनी त्याला त्रास दिला होता.
सिंहनादेन ते पापा मूर्छिताः पतिता भुवि वित्रस्ताश्च ततो देवा ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः
त्या सिंहगर्जनेने ते पापी बेशुद्ध होऊन जमिनीवर कोसळले; मग ब्रह्मा आणि विष्णू यांच्या पुढाकाराने सर्व देव घाबरले.