रथमाकर्षते यस्तु रज्ज्वाकर्षेण वै मुने 5.1.36.
जो कोणी दोरीने रथ ओढतो, हे मुनी,
दक्षिणाभिमुखं यांतं नरदीपं द्विजोत्तम
जेव्हा नारदीप दक्षिणेकडे जात असतो, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण,
सूत्रेण वेष्टयेत्क्षेत्रं रथं देवमथापि वा
शेतकरी, रथ किंवा देवतेला दोऱ्याने बांधावे.
प्रदक्षिणां तु सूर्यस्य भक्त्या कुर्वंति ये नराः
जे पुरुष भक्तीने सूर्याची प्रदक्षिणा करतात,
प्रातरुत्थाय यो भक्त्या मौनी याति दिवाकरम्
जो मनुष्य सकाळी उठून, मौनाने आणि भक्तीने सूर्याकडे जातो,
प्रविश्य दक्षिणेनैव रथचक्रं प्रपूजयेत्
तो दक्षिणेकडून आत जाऊन रथाच्या चाकाची पूजा करावी.
पश्चिमं द्वारमाश्रित्य रथस्थं सूर्यमर्चयेत्
पश्चिम दरवाजाजवळ उभा राहून, रथावर असलेल्या सूर्याची पूजा करावी.
पूर्वद्वारे तु गौर्दे या तथाश्वश्चैव दक्षिणे
पूर्व दरवाजाजवळ गाय असते आणि दक्षिण दरवाजाजवळ घोडा असतो.
कुर्यादेव तु यो यात्रां नरदीपस्य मानवः
जो मनुष्य सूर्याच्या रथाची यात्रा करतो,
गोसूर्यशिवशक्राणां स्वर्लोकं लभते शुभम्
तो गाय, सूर्य, शिव आणि इंद्र यांच्या शुभ स्वर्गलोकात पोहोचतो.
दद्याद्गवां सहस्रं यो व्यतीपातशते नरः 5.1.36.
जो मनुष्य शंभरव्यांदा व्यतीपाताच्या दिवशी हजार गायी दान करतो,
नरदीपे रथारूढे वपनं कारयेत्तु यः
जो सूर्याच्या रथावर बसून केस कापतो,
सूर्यस्य पुरतो वाप्यां मासं नित्यं सरस्वती
किंवा जो दररोज, एका महिन्यासाठी, सूर्याच्या समोर तळ्यावर उभा राहतो, हे सरस्वती,
भक्त्या योऽनुदिनं व्यास नरदीपं प्रपश्यति
जो भक्तीने दररोज सूर्याचा रथ पाहतो, हे व्यास,
प्रक्रीड्य बंधुभिः सार्धं मृतः सूर्यपुरं व्रजेत्
जो आपल्या नातेवाईकांसोबत खेळून मरण पावतो, तो सूर्याच्या नगरीत जातो.
हतेंऽधके महेशेन शूलेन त्रिशिखेन वै
महेश्वराने त्रिशूळाने अंधकाचा वध केला, तेव्हा
शंखं दध्मौ तदा विष्णुः सुराणां हितकाम्यया
त्या वेळी विष्णूंनी देवांच्या कल्याणासाठी शंख फुंकला.
तत्र संनिहितो विष्णुर्लिंगं चैव चतुर्मुखम्
तेथे विष्णू आणि चार मुख असलेले लिंग उपस्थित होते.
देवस्य दक्षिणे भागे शूलेनाधिष्ठितः स्थितः
देवतेच्या उजव्या बाजूला, त्रिशूळासह स्थिर झालेला तो उभा होता.
ते क्षीणाशेषपापौघाः प्राप्स्यंति परमां गतिम्
ज्यांचे सर्व पापांचे ढग नाहीसे झाले आहेत, ते परम अवस्था प्राप्त करतात.
भूतप्रेतपिशाचाद्यैर्नासौ केनापि बाध्यते 5.1.36.
तो कोणत्याही भूत, प्रेत किंवा पिशाच्च यांच्यामुळे त्रासला जात नाही.
यः पश्येच्छंखिनं देवं सोऽच्युतं स्थानमाप्नुयात्
जो शंखधारी देवाचे दर्शन करतो, तो अच्युताचे स्थान प्राप्त करतो.
यः स्थूलसूक्ष्मप्रकटप्रकाशो यः सर्वभूतो न च सर्वभूतः
तो स्थूल, सूक्ष्म आणि स्पष्ट अशा सर्व रूपांत प्रकट आहे; तो सर्व प्राण्यांमध्ये आहे, पण तरीही सर्व प्राणी नाही.
सनत्कुमार उवाच भिन्नेंऽधके त्रिशूलेन ध्वनी रुद्रस्य निर्गतः
सनत्कुमार म्हणाले: त्रिशूळाने अंधकाला भेदल्यावर रुद्राचा नाद बाहेर आला.
तत्र स्नात्वा शुचिर्भूत्वा समाधिनियमेन च
तेथे स्नान करून, शुद्ध होऊन आणि मन एकाग्र करून,
हत्वांधके त्रिशूलश्च भोगवत्या जले ययौ पप्रच्छ केन कार्येण भवानिह समागतः
अंधकाचा वध केल्यावर त्रिशूळ भोगवतीच्या पाण्यात गेला आणि विचारले, 'तू येथे कशासाठी आली आहेस?'
कथयामास शूलोसौ शंकरेणाहमीरितः
तो त्रिशूळ म्हणाला, 'मला शंकराने पाठवले आहे.'
भित्त्वा तमहमायातो भोगवत्या जले शुभे
त्याला भेदून मी या पवित्र भोगवतीच्या पाण्यात आलो आहे.
शूलोक्तं वचनं श्रुत्वा परमेशदिदृक्षया बहुवक्त्रसमाकीर्णं सुप्रभं सुमनोरमम्
त्रिशूळाने सांगितलेले शब्द ऐकून, परमेश्वराचे दर्शन घेण्याच्या इच्छेने, अनेक मुखांनी वेढलेला, तेजस्वी आणि अत्यंत मनोहारी असा तो पाहिला.
तं दृष्ट्वा त्रिदशाः सर्वे शूलेशं हाटकेश्वरम्
त्याला पाहून सर्व देवांनी शूलेश आणि हाटकेश्वराचे दर्शन घेतले.