सूर्यलोकं प्रयात्याशु यत्सुरैरपि दुर्लभम् 5.1.36.
तो लवकरच सूर्यलोकात पोहोचतो, जिथे देवांनाही पोहोचणे कठीण असते.
नरेणैव प्रसादेन नरदीपस्ततो ह्ययम्
फक्त मनुष्याच्या कृपेनेच हा नारदीप प्रकट झाला आहे.
आगमिष्याम्यहं पार्थ सार्धं देवैः समाहितः
हे पार्था, मी देवांसह, पूर्ण मनाने तिथे येईन.
तत्राहमागतो ज्ञेयो लोके देवस्य वर्षणात्
त्या ठिकाणी, मी या जगात आलो आहे असे, देवाच्या अवतरणामुळे ओळखावे.
दृष्ट्वा देवं तथारूढं नरदीपं सुदीपितम्
त्या देवाचे अशा प्रकारे रथावर आरूढ होणे आणि तेजस्वी नारदीप पाहून,
यः पश्येन्मानवो भक्त्या नरदीपं रथस्थितम्
जो कोणी भक्तीभावाने रथावर असलेला नारदीप पाहतो,
रथयात्रामथो वक्ष्ये नरदीपस्य या मुने
आता मी, हे मुनी, नारदीपाच्या रथयात्रेचे वर्णन सांगतो.
ज्येष्ठे सिते द्वितीयायां रथस्थो हि दिवाकरः
ज्येष्ठ महिन्यातील शुद्ध द्वितीयेला, सूर्य रथावर असतो.
उत्तरां दिशमायांतं यः पश्यति दिवस्पतिम्
जो कोणी दिव्याचा स्वामी उत्तर दिशेकडे जाताना पाहतो,
निवृत्य केशवार्काद्यो रथं पश्यति मानवः
आणि केशव व अर्काकडून परत येताना रथ पाहतो,
रथमाकर्षते यस्तु रज्ज्वाकर्षेण वै मुने 5.1.36.
जो कोणी दोरीने रथ ओढतो, हे मुनी,
दक्षिणाभिमुखं यांतं नरदीपं द्विजोत्तम
जेव्हा नारदीप दक्षिणेकडे जात असतो, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण,
सूत्रेण वेष्टयेत्क्षेत्रं रथं देवमथापि वा
शेतकरी, रथ किंवा देवतेला दोऱ्याने बांधावे.
प्रदक्षिणां तु सूर्यस्य भक्त्या कुर्वंति ये नराः
जे पुरुष भक्तीने सूर्याची प्रदक्षिणा करतात,
प्रातरुत्थाय यो भक्त्या मौनी याति दिवाकरम्
जो मनुष्य सकाळी उठून, मौनाने आणि भक्तीने सूर्याकडे जातो,
प्रविश्य दक्षिणेनैव रथचक्रं प्रपूजयेत्
तो दक्षिणेकडून आत जाऊन रथाच्या चाकाची पूजा करावी.
पश्चिमं द्वारमाश्रित्य रथस्थं सूर्यमर्चयेत्
पश्चिम दरवाजाजवळ उभा राहून, रथावर असलेल्या सूर्याची पूजा करावी.
पूर्वद्वारे तु गौर्दे या तथाश्वश्चैव दक्षिणे
पूर्व दरवाजाजवळ गाय असते आणि दक्षिण दरवाजाजवळ घोडा असतो.
कुर्यादेव तु यो यात्रां नरदीपस्य मानवः
जो मनुष्य सूर्याच्या रथाची यात्रा करतो,
गोसूर्यशिवशक्राणां स्वर्लोकं लभते शुभम्
तो गाय, सूर्य, शिव आणि इंद्र यांच्या शुभ स्वर्गलोकात पोहोचतो.
दद्याद्गवां सहस्रं यो व्यतीपातशते नरः 5.1.36.
जो मनुष्य शंभरव्यांदा व्यतीपाताच्या दिवशी हजार गायी दान करतो,
नरदीपे रथारूढे वपनं कारयेत्तु यः
जो सूर्याच्या रथावर बसून केस कापतो,
सूर्यस्य पुरतो वाप्यां मासं नित्यं सरस्वती
किंवा जो दररोज, एका महिन्यासाठी, सूर्याच्या समोर तळ्यावर उभा राहतो, हे सरस्वती,
भक्त्या योऽनुदिनं व्यास नरदीपं प्रपश्यति
जो भक्तीने दररोज सूर्याचा रथ पाहतो, हे व्यास,
प्रक्रीड्य बंधुभिः सार्धं मृतः सूर्यपुरं व्रजेत्
जो आपल्या नातेवाईकांसोबत खेळून मरण पावतो, तो सूर्याच्या नगरीत जातो.
हतेंऽधके महेशेन शूलेन त्रिशिखेन वै
महेश्वराने त्रिशूळाने अंधकाचा वध केला, तेव्हा
शंखं दध्मौ तदा विष्णुः सुराणां हितकाम्यया
त्या वेळी विष्णूंनी देवांच्या कल्याणासाठी शंख फुंकला.
तत्र संनिहितो विष्णुर्लिंगं चैव चतुर्मुखम्
तेथे विष्णू आणि चार मुख असलेले लिंग उपस्थित होते.
देवस्य दक्षिणे भागे शूलेनाधिष्ठितः स्थितः
देवतेच्या उजव्या बाजूला, त्रिशूळासह स्थिर झालेला तो उभा होता.
ते क्षीणाशेषपापौघाः प्राप्स्यंति परमां गतिम्
ज्यांचे सर्व पापांचे ढग नाहीसे झाले आहेत, ते परम अवस्था प्राप्त करतात.