शतशः शकलीचक्रे तं च बाणैरताडयत् 5.1.36.
त्याने त्याचे शेकडो तुकडे केले आणि बाणांनी मारलं.
निरुद्धः शंभुना बाणैरलिभिः पंकजं यथा
शंभूच्या बाणांनी ते अडवलं गेलं, जसं कमळाला मधमाशा वेढतात तसं.
योधवरैर्हता दिव्यैः स्थाणु सान्निध्यमाश्रितैः
स्थाणूच्या सान्निध्यात आश्रय घेतलेल्या दिव्यांनी श्रेष्ठ योद्धे मारले गेले.
आत्मानं च महेशेन विद्धं च बाणकोटिभिः
आणि महेशाने त्याला असंख्य बाणांनी भोसकल्याचं त्याने पाहिलं.
चकार तामसीं मायां मायाशतविशारदः
शेकडो मायेत पारंगत असलेल्या त्याने काळोखी माया निर्माण केली.
शंभुर्भीतिभरं बिभ्रद्बभ्राम भुवि भिन्नहृत्
शंभू, भीतीचा भार मनात घेऊन, तुटलेल्या हृदयाने पृथ्वीवर भटकत राहिला.
वदन्न दृश्यते क्वासौ गतो दुष्टः पुनःपुनः
'तो दुष्ट कुठे गेला? दिसत नाही,' असं तो पुन्हा पुन्हा म्हणत होता.
तत्र तीर्थमथोत्पन्नं वागंधकमभिश्रुतम्
तेथे एक पवित्र तीर्थ प्रकट झालं, जे वागंधक म्हणून प्रसिद्ध आहे.
नवम्यां मार्गशीर्षस्य शुक्लायां श्रद्धयान्वितः
मार्गशीर्ष महिन्याच्या शुद्ध नवमील, श्रद्धेने,
पितृनुद्दिश्य यत्किंचिद्दीयते भक्तितः शिवे
पितरांसाठी, भक्तीने शिवाला जे काही अर्पण केलं जातं,
तमसा च्छादिता देवाः संबभूवुः समाकुलाः 5.1.36.
अंधाराने झाकले गेलेले देव घाबरून गेले.
एतस्मिन्नंतरे व्यास नरादित्यः स्वतेजसा
याच वेळी, व्यास, माणसांमध्ये सूर्यासारखा, आपल्या तेजाने,
नष्टे तमसि दैत्येपि प्रकाश प्रकटे सति
अंधार नाहीसा झाल्यावर आणि दैत्य प्रकाशात स्पष्ट दिसू लागल्यावर,
स्तुवंतो विविधैः स्तोत्रैर्नररूपं दिवाकरम्
त्यांनी मानव रूपातील सूर्याचं विविध स्तोत्रांनी स्तवन केलं.
तेनास्य नाम ते चकुर्नरदीप इतीश्वराः
म्हणून, हे महर्षे, त्या दिव्य दीपाला 'नारदीप' असे नाव देवांनी दिले.
मुच्यते सर्वपापेभ्यो यद्यपि ब्रह्महा भवेत्
कोणतीही पापे असली, अगदी ब्रह्महत्येचेही पाप असले तरी, त्या सर्व पापांतून तो मुक्त होतो.
दिनच्छिद्रेथ संक्रांतौ ग्रहणे विषुवत्यथ
दिवसाच्या संधिकाळी, संक्रांतीच्या वेळी, ग्रहण किंवा विषुवत्समयी,
नरदीपं नरः पश्येत्स्तोत्रवा दित्रमंगलैः
जो मनुष्य नारदीपाचे दर्शन करतो, स्तोत्रे आणि मंगलगीतांच्या गजरात,
गीतं वाद्यं पुरस्कृत्य प्रणम्याष्टांगमेव च
गाणी व वाद्ये पुढे ठेवून, आणि अष्टांग नमस्कार करून,
स मुक्तः सर्वपापैस्तु सप्तजन्मकृतैरपि
तो मनुष्य सात जन्मांची सुद्धा पापे असली तरी, सर्व पापांतून मुक्त होतो.
सूर्यलोकं प्रयात्याशु यत्सुरैरपि दुर्लभम् 5.1.36.
तो लवकरच सूर्यलोकात पोहोचतो, जिथे देवांनाही पोहोचणे कठीण असते.
नरेणैव प्रसादेन नरदीपस्ततो ह्ययम्
फक्त मनुष्याच्या कृपेनेच हा नारदीप प्रकट झाला आहे.
आगमिष्याम्यहं पार्थ सार्धं देवैः समाहितः
हे पार्था, मी देवांसह, पूर्ण मनाने तिथे येईन.
तत्राहमागतो ज्ञेयो लोके देवस्य वर्षणात्
त्या ठिकाणी, मी या जगात आलो आहे असे, देवाच्या अवतरणामुळे ओळखावे.
दृष्ट्वा देवं तथारूढं नरदीपं सुदीपितम्
त्या देवाचे अशा प्रकारे रथावर आरूढ होणे आणि तेजस्वी नारदीप पाहून,
यः पश्येन्मानवो भक्त्या नरदीपं रथस्थितम्
जो कोणी भक्तीभावाने रथावर असलेला नारदीप पाहतो,
रथयात्रामथो वक्ष्ये नरदीपस्य या मुने
आता मी, हे मुनी, नारदीपाच्या रथयात्रेचे वर्णन सांगतो.
ज्येष्ठे सिते द्वितीयायां रथस्थो हि दिवाकरः
ज्येष्ठ महिन्यातील शुद्ध द्वितीयेला, सूर्य रथावर असतो.
उत्तरां दिशमायांतं यः पश्यति दिवस्पतिम्
जो कोणी दिव्याचा स्वामी उत्तर दिशेकडे जाताना पाहतो,
निवृत्य केशवार्काद्यो रथं पश्यति मानवः
आणि केशव व अर्काकडून परत येताना रथ पाहतो,