यत्संयुगेषु रथकुञ्जरकुन्तशक्तिनाराचचक्रशरतोमरभीमखड्गैः
युद्धात रथ, हत्ती, भाले, शस्त्रे, बाण, चक्र, तोमर, भीषण तलवारी यांच्या साहाय्याने लढा दिला जातो.
कांतारदुर्गविषमेष्वपि वर्तमाना ऋक्षेभसिंहबहुकण्टकतस्करेषु
दुर्गम अरण्यात, किल्ल्यांत, अस्वल, सिंह, काटेरी चोर यांच्या मध्येही ते वावरतात.
तेजोराशिस्त्वमिह शरणं सर्वतोदुःखितानां त्वत्तुल्योऽन्यो जगति सकले नास्ति कश्चिद्दयालुः
तू येथे तेजाचा खजिना आहेस, सर्व दुःखी लोकांचे आश्रयस्थान आहेस; संपूर्ण जगात तुझ्यासारखा दयाळू कोणी नाही.
कः कुष्ठाभिहतः क्व चारिभिरथो को व्याधिभिः पीडितः के पंग्वंधजडाः क्व शीर्णचरणः को वा विपन्नक्रियः
कोण कुष्ठरोगाने पीडित आहे, कोण शत्रूंनी त्रस्त आहे, कोण रोगांनी ग्रस्त आहे, कोण लंगडा, आंधळा, मूर्ख, कोणाचे पाय सुकले आहेत, किंवा कोणाचे कार्य अयशस्वी झाले आहे?
धर्मः परत्र किल तिष्ठति सेवितोऽसौ कालांतरेण विबुधा वरदा भवंति
धर्म इथे केलेला पुढच्या जन्मात टिकतो; योग्य वेळी ज्ञानी लोक वर देणारे होतात.
विभ्रांतकांतहरिणीसदृशेक्षणाभिः कांतोरुहारमणिकुण्डलमेखलाभिः
चंचल हरिणीसारख्या डोळ्यांनी, सुंदर केसांनी, रत्नजडित कुंडलांनी आणि कंबरपट्ट्यांनी सजलेल्या.
यैस्त्वं नरैः सकृदपि प्रणतः कथंचिद्ध्यातोऽथवा भुवननाथ तथांतकाले
हे विश्वाचे स्वामी, माणसांनी जरी एकदाच का होईना, तुला नमस्कार केला, किंवा कुठल्याही प्रकारे तुझे स्मरण केले, विशेषतः मृत्यूसमयी—
ये त्वां कुतर्कमतिभिर्न नमंति भक्त्या रोमांचकंचुकशताकुलितैः शरीरैः 5.1.32.
पण जे लोक चुकीच्या विचारांनी भरलेले आहेत, आणि ज्यांच्या अंगावर भक्तीने रोमांच येत नाही, असे लोक तुला नम्रतेने वंदन करत नाहीत—
उदधिजलतरंगक्षोभलोलाक्षियुग्मैः सफणिमणिमयूखोद्भासितैर्लेलिहद्भिः
समुद्राच्या लाटांसारखी चंचल डोळ्यांची नागांची जोडी, त्यांच्या मणिवाले फणांच्या प्रकाशात चमकत, तुझ्या पायांना चाटतात—
तव सुरवर गच्छतोऽनुसरंति त्रिदशनदीकमलोद्ग तानि वातैः
देवतांमधील श्रेष्ठा, जेव्हा तू पुढे जातोस, तेव्हा देवांच्या नद्यांमधील कमळे वाऱ्याने हलून तुझ्या मागे मागे येतात.
तत्त्वध्यानं जलनिधिनिवहे स्थित्वा स्थित्वा चरणनिवहैः
तुझ्या खऱ्या स्वरूपाचा ध्यान करत, समुद्राच्या लाटांमध्ये पुन्हा पुन्हा उभे राहत, त्यांच्या पायांच्या रांगा तुझ्या चरणांवर स्थिर राहतात.
उदयाद्रिनितंबसंस्थितस्य ह्युदयेष्वस्तमयेषु चावृतस्य
पूर्वेकडील पर्वताच्या कड्यावर तू उभा असताना, सूर्योदय आणि सूर्यास्ताच्या वेळी तू प्रकाशात झाकला जातोस.
यथायथा व्रजति रथस्तवांबरे विपाटयन्धनतिमिरौघसंचयान्
तुझा रथ आकाशातून जात असताना, त्याच्या तेजस्वी किरणांनी अंधाराच्या जाड थरांना फाडून टाकतो.
चारुपद्मविनिमीलितेक्षणां चक्रवाककलहंसमेखलाम्
सुंदर कमळासारखी अर्धवट मिटलेली डोळ्ये, आणि चक्रवाक व हंसांच्या कड्यांनी सजलेली कमर—
नीललोलमतिकान्तमुत्पलं भृंगतुंगचरणाकुलीकृतम्
निळे, आकर्षक कमळ, उंच उडणाऱ्या भुंग्यांनी गजबजलेले—
स्फुरच्छशांकहारनिर्मलं खग त्वदंकेष्वचंचलम्
चमकणाऱ्या चंद्राच्या उजळ हारासारखा, तुझ्या मांडीवर असणारा, पक्ष्या, तो हार सतत हालचाल करत असतो.
हरिति च तावन्मुहिर्निषेविततमस्यशुभं भवति च यावदैव किरणैस्तव पूजिततरम्
जेव्हा हिरवी पृथ्वी अंधाराने वेढलेली असते, तेव्हा ती अशुद्ध राहते, जोपर्यंत तुझ्या किरणांनी तिची पूजा होत नाही.
त्वं विष्णुस्त्वं शशांकस्त्वमसुरमथनः शण्मुखस्त्वं धनेशस्त्वं कालस्त्वं च धाता क्षितिधरमलयापाश्रयस्त्वं हुताशः 5.1.32.
तूच विष्णू आहेस, तूच चंद्र आहेस, तूच दैत्यांचा संहार करणारा आहेस, तूच षण्मुख आहेस, तूच धनाचा स्वामी आहेस, तूच काळ आहेस, तूच सृष्टीकर्ता आहेस, पर्वतांचा आणि मलयाचा आधार आहेस, तूच अग्नी आहेस.
त्वमनिंद्य गोपते त्रिपुरमथन मन्मथदाहकरस्त्वमसुरभीमदर्पहा पाहि माम्
तू निंदनीय नाहीस, गोपालक आहेस, त्रिपुराचा संहार करणारा आहेस, मदनाचा दहन करणारा आहेस, भयंकर असुरांचा गर्व मोडणारा आहेस—माझे रक्षण कर.
आदित्य भास्कर दिवाकर सप्तसप्ते मार्तंड सूर्य हरिदश्वपते च भानो
आदित्य, भास्कर, दिवाकर, सप्ताश्वाचा स्वामी, मार्तंड, सूर्य, हिरव्या घोड्यांचा स्वामी, भानु—
प्राग्दिग्वधूतिलकभासुरकर्णपूर मंदाकिनीदयितनाथ जगत्प्रदीप
पूर्व दिशेच्या वधूच्या कानातील तेजस्वी अलंकार, मंदाकिनीच्या प्रिय नाथा, जगाचा दीप—
ब्रह्मैव सत्य शुभमंगल लोकनाथ व्योमांगणेश मुनिसंस्तुत विश्वमूर्ते
तूच ब्रह्म आहेस, सत्य आहेस, शुभ आहेस, विश्वाचा स्वामी आहेस, आकाशाचा अधिपती आहेस, ऋषी ज्याची स्तुती करतात, विश्वरूप आहेस—
कृत्वांजलिं शिरसि पंकजकुड्मलाभं यत्संस्तुतस्त्वमिह देव मयाद्य भक्त्या
कमळाच्या कळीप्रमाणे हात जोडून, मी आज येथे तुला भक्तीने स्तुती केली आहे, हे देवा.
नमः सवित्रे जगदेकचक्षुषे जगत्प्रसूतिस्थितिनाशहे तवे
सावित्रीस वंदन असो, जो जगाचा एकमेव डोळा आहेस, जगाच्या उत्पत्ती, स्थिती आणि संहाराचे कारण आहेस.
वरं दास्यामि यत्नेन यत्ते मनसि वर्तते
मी तुझ्या मनात जे आहे ते पूर्ण करीन, ज्या इच्छेने तू मागशील तो वर मी तुला नक्की देईन.
मद्दर्शनं हि विफलं न कदाचित्प्रजायते
माझे दर्शन कधीही व्यर्थ जात नाही.
अर्जुन उवाच एष एव वरो मह्यं वराणामुत्तमोत्तमः
अर्जुन म्हणाला: मला हाच वर सर्वात श्रेष्ठ आहे.
ये च त्वां मानवा भक्त्या स्तो ष्यंति प्रणताः सदा 5.1.32.
जे माणसे नेहमी भक्तीने तुला वंदन करतात, स्तुती करतात—
मनसश्चेप्सितं सर्व दातव्यं हि वरो मम आदित्यो ऽस्मै वरं दत्त्वा ह्युवाच वचनं शुभम्
त्यांच्या मनातील सर्व इच्छांची पूर्तता करावी, हा माझा वर आहे. आदित्याने हा वर देऊन त्याला शुभ शब्द सांगितले.
यस्त्वत्कृतेन स्तोत्रेण मां स्तोष्यति नरोत्तमः
हे श्रेष्ठ पुरुषा, जो तुझ्या रचलेल्या स्तोत्राने मला स्तुती करील—