सर्वे ते नाशमृच्छंतु वर एष मतो मम
माझ्या सर्व शत्रूंचा नाश होवो—हा वर मला हवा आहे.
तथेति चोक्त्वा प्रतिमे ते नाकं प्रति जग्मतुः
'तसेच होवो' असे म्हणून, ते प्रतिमेतून निघून स्वर्गात गेले.
इमे च प्रतिमे पार्थ शंकरेण महात्मना
हे पार्था, या प्रतिमा महात्मा शंकरानेही पूजल्या होत्या.
सुरक्तैः शतपत्रैश्च पूजिते ब्रह्मणो दिनम्
ते ब्रह्मदेवाचा एक दिवस पूर्ण होईपर्यंत गडद लाल शतदल कमळांनी पूजले गेले.
नीलोत्पलैः सुगंधैश्च सहस्रपरिवत्सरान्
निळ्या, सुगंधी कमळांनी हजारो वर्षे त्यांची पूजा करण्यात आली.
पूजयामास प्रतिमे पद्मै रक्तोत्पलैः शुभैः
त्याने या प्रतिमा कमळे आणि शुभ्र लाल पाण्यातील कमळांनी पूजल्या.
एताभ्यां रहितः स्वर्गो मृत्युतुल्यो भविष्यति
या दोघांशिवाय स्वर्ग मृत्यूसमान होईल.
उवाच नाहमर्थ्यस्मिन्वरेणानेन वै प्रभो 5.1.32.
त्याने म्हटले, 'हे प्रभो, मला या वराची इच्छा नाही.'
गृहीत्वा त्वमिमे वीर कुशस्थल्यां निवेशय
हे वीर, या प्रतिमा घे आणि त्या कुशस्थळीमध्ये स्थाप.
प्रति तिष्ठति वै यत्र सर्वपापप्रणाशनः भविष्यति तदा यात्रा आषाढी चाथ कौमुदी
जिथे या प्रतिमा स्थापल्या जातील, तिथे सर्व पापांचा नाश होईल; मग आषाढी आणि कौमुदीच्या यात्रेला विशेष पुण्य लाभेल.
आगमिष्याम्यहं तत्र सहितोऽप्सरसां गणैः
मी तिथे अप्सरांचा समूह घेऊन येईन.
मेघखण्डे समुद्भूते मयि तत्र प्रवर्षति
जेव्हा ढगांचा समूह तयार होईल, तेव्हा मी तिथे पाऊस पाडीन.
भास्करं च नमस्कृत्य ब्रह्माद्यैः पूजितं विभुम्
ब्रह्मा आणि इतरांनी पूजलेला प्रभू सूर्याला वंदन करून,
एवं मृर्तिद्वयं व्यास दत्त्वा पार्थाय वासवः
अशा प्रकारे, व्यास, वासवाने ती दोन मूर्ती पार्थाला दिल्या.
नारदो द्वारकायां तु कृष्णस्याह्वानकारणात्
नारदाने द्वारकेत, कृष्णाला बोलावण्यासाठी,
श्रावयामास विप्रेंद्रं एहि कृष्ण कुशस्थलीम्
त्याने ब्राह्मणश्रेष्ठाला सांगितले, 'कृष्णा, कुशस्थळीला ये.'
इंद्रेणाथ प्रदत्ते वै ते तुभ्यं पांडवाय च
मग, पांडवा, इंद्राने हे तुला आणि पांडवांना दिले.
अवातरच्च आकाशात्तमालिंग्य च पांडवम् 5.1.32.
तो आकाशातून खाली उतरला आणि पांडवाला मिठी मारली.
जन्म मे सफलं जातं प्रीतिर्मे जनितार्जुन
माझं जन्म फळाला आलं; माझ्या मनात आनंद निर्माण झाला, अर्जुना.
इत्युक्त्वा तौ तदा व्यास समायातौ कुशस्थलीम्
असं म्हणून, व्यास, ते दोघे त्या वेळी कुशस्थळीला गेले.
गत्वार्जुन दिशं प्राचीं मूर्तिमेकां निवेशय
अर्जुना, पूर्व दिशेला जाऊन एक मूर्ती स्थाप.
अहमप्युत्तरां यामि स्थापनार्थं नदीं मुने
मीही, मुने, उत्तर दिशेला नदीवर मूर्ती स्थापण्यासाठी जाईन.
पूर्वां गत्वा ततः पार्थ शुभं स्थानं व्यलोकयत्
पूर्वेकडे जाऊन, नंतर पार्थाने एक शुभ स्थान पाहिले.
अर्कं देवं स्थापयामि यावद्दध्यौ च पांडवः
मी सूर्यदेवाची स्थापना करतो, तोवर पांडव ध्यान करतो.
कथयामास पार्थाय तेजसा तेन दुःसहम्
त्याने पार्थाला त्या असह्य तेजाबद्दल सांगितले.
तेजस्त्वसहमानो वै देवं वचनमब्रवीत्
तेज सहन न झाल्यामुळे, त्याने देवाला सांगितले.
सौम्य रूपः सुदर्शश्च प्रजाभ्यो भव गोपते
गोपाळा, लोकांसाठी तुझं रूप सौम्य आणि सुंदर असो.
भुविस्था मानवाः पूता भवंतु तव दर्शनात् 5.1.32.
पृथ्वीवरील माणसं तुझ्या दर्शनाने पावन होवोत.
दक्षिणेन करेणाथ ह्यभयेनाभयप्रदः
त्याने आपल्या उजव्या हाताने सर्वांना भीतीपासून मुक्ती दिली.
प्रभाकरेण देवेन निजं तेजः प्रदर्शितम
प्रभेने युक्त असलेल्या त्या देवतेने आपले तेज प्रकट केले.