विजये च नरः स्नात्वा आनंदेश्वरपूजनात् 5.1.31.
विजय या तीर्थावर स्नान करून, आनंदेश्वराची पूजा करणारा—
अथान्यं संप्रवक्ष्यामि कुशस्थल्यां विनिर्मितम्
आता मी कुशस्थळीमध्ये स्थापन केलेले दुसरे तीर्थ सांगतो.
चित्रकूटात्पुरा रामो मैथिल्या लक्ष्मणेन च
चित्रकूटाहून राम, सीता आणि लक्ष्मणासोबत निघाला.
यत्र गत्वा न चाप्नोति वियोगं सह बांधवैः
तो जिथे गेला, तिथे त्याला आप्तांपासून वेगळेपण कधीच जाणवले नाही.
अनेन वनवासेन मरणेन पितुः प्रभो
या वनवासामुळे आणि वडिलांच्या मृत्यूमुळे, हे प्रभो,
तद्वाक्यं राघवेणोक्तं श्रुत्वा विप्रर्षभस्तदा
राघवाने सांगितलेले ते शब्द ऐकून, त्या वेळी श्रेष्ठ ब्राह्मणाने
साधु पृष्टं त्वया वीर रघूणां वंशवर्धन
"हे वीर, रघुवंश वाढवणाऱ्या, तू फार योग्य प्रश्न विचारला आहेस."
अवंतीविषये राम पुरी तस्मिन्कुशस्थली
अवंतिक प्रदेशात, हे राम, कुशस्थळी नावाचे एक शहर आहे.
देवः स वै सदा राजन्वांछितार्थफलप्रदः
तो देव, राजन, नेहमी इच्छित फल देणारा आहे.
तत्र गच्छंति ये विप्रा राजा चैव महावलः 5.1.31.
तिथे जे ब्राह्मण जातात आणि बलाढ्य राजा देखील,
तीर्थानामपि तत्तीर्थं प्रविष्टोऽवंतिमंडले
ते तीर्थस्थानांमध्ये श्रेष्ठ तीर्थ आहे, जे अवंती प्रदेशात आहे.
तस्यां स्नात्वा ततो रामस्तर्पयामास पूर्वजान्
तिथे स्नान करून, रामाने आपल्या पूर्वजांना पिंड दिला.
वाण्या ततोऽशरीरिण्या देवदेवेन भाषितम्
मग देवाधिदेवाने एक देहहीन वाणी बोलली.
अत्र स्थानं मया दत्त मा विचारय राघव
"हे राघव, हे स्थान मी दिले आहे; काहीही शंका करू नकोस."
अनुगृहीताः सौमित्रे देवदेवेन शंभुना
सुमित्रानंदना, तुम्हाला शंभू देवाने कृपा केली आहे.
वाक्यं तल्लक्ष्मणः श्रुत्वा स्थापयामास शंकरम्
ते शब्द लक्ष्मणाने ऐकले आणि तिथे शंकराची स्थापना केली.
एहि लक्ष्मण शीघ्रं त्वं शिप्राया जलमानय
"लक्ष्मणा, पटकन ये आणि शिप्रानदीचे पाणी आण."
लक्ष्मणस्त्वब्रवीद्वाक्यं सीतया किं करिष्यसि
लक्ष्मण म्हणाला, "सीतेचे काय करशील?"
इयं च पुष्टा सुदृढा पीवरा च ममाग्रतः
"ही माझ्यासमोर आहे, पोसलेली, बळकट आणि सुदृढ आहे."
श्रुत्वा रामो हि तद्वाक्यं लक्ष्मणेन प्रभाषितम् 5.1.31.
लक्ष्मणाने सांगितलेले ते शब्द ऐकून, रामाने...
यदुक्तं लक्ष्मणेनाथ तच्च सीता चकार ह
लक्ष्मणाने जे सांगितलं होतं, ते सीतेने तिथे केलं.
नीत्वा विभावरीं तत्र गमनाय मनो दधे
ती रात्र तिथे घालवून, सीतेने निघायचं ठरवलं.
सौमित्रिरब्रवीद्वाक्यं नाहं गन्ता कथंचन
सौमित्र म्हणाला, 'मी काहीही झालं तरी जाणार नाही.'
नाहमग्रे वनं यामि न वायोध्यां कथं चन
मी पुढे जाऊन जंगलात जाणार नाही, आणि अयोध्येलाही कधीच जाणार नाही.
कथं पूर्वमूयोध्याया निर्गतोऽसि मया सह
तू आधी माझ्यासोबत अयोध्येतून कसा निघालास?
प्रमादः क्रियतां मह्यं नय मामपि राघव
माझ्यासाठी एक चूक समज, आणि मला पण सोबत घे, राघवा.
लक्ष्मणस्त्वब्रवीद्राम नाहं गन्ता वनं पुनः
लक्ष्मणाने रामाला सांगितलं, 'मी पुन्हा जंगलात जाणार नाही.'
मा माऽनुव्रज सौमित्रे ह्येको यास्यामि काननम्
माझ्या मागे येऊ नकोस, सौमित्रा; मी एकटाच जंगलात जाईन.
धनुः संगृह्य विमना उत्तस्थौ लक्ष्मणस्तदा 5.1.31.
त्या वेळी लक्ष्मणाने मनात खिन्नता घेऊन धनुष्य उचललं आणि उठला.
निवर्तयस्व सौमित्रे समर्पय च मे धनुः
सौमित्रा, परत जा आणि धनुष्य मला दे.