पार्वत्या हरणे यत्र सिद्धिः प्राप्ता हरेण च
जिथे पार्वतीचे हरण झाले आणि हराने यश मिळवले—
बलिनौ दानवौ जातौ नाम्ना चण्डप्रचंडकौ
तेथे दोन बलवान दानव जन्मले, त्यांची नावे चंड आणि प्रचंड होती.
दृष्ट्वा तत्र गिरीशं तु उद्यताक्षाक्षहस्तकम्
तेथे पर्वतराजाला, हातात पासा आणि कप घेऊन उभा असलेला पाहून—
देविदेवीति जल्पंतं दासस्तेऽस्मीति वादिनम्
'देवतांचा देवी!' असे हाक मारत, 'मी तुझा दास आहे' असे म्हणत होते.
रागीभूते तदा देवे तौ प्राप्तौ देवकंटकौ
त्या वेळी देव प्रेमात पडला असता, ते दोघे, देवांना त्रास देणारे, तेथे आले.
ततस्ताभ्यां तदा नंदी शूलाभ्यां प्रविदारितः
मग त्या दोघांनी नंदीला त्यांच्या त्रिशुलांनी भोसकले.
नंदिनं ताडितं दृष्ट्वा तदा शिलादनंदनम्
त्या वेळी शिलादाचा पुत्र नंदी जखमी झालेला पाहून—
वध्यतां तौ महादैत्यौ वधामीति वचोऽब्रवीत्
त्याने सांगितले, 'त्या दोन मोठ्या दैत्यांचा वध करा, त्यांना ठार मारा.'
यदा तया हतौ दृष्टौ दानवौ बलगवितौ
जेव्हा तिने त्या दोन बलवान दानवांना मारलेले पाहिले—
हरसिद्धिरतो लोके नाम्ना ख्यातिं गमिष्यसि हरसिद्धिरिति ख्याता महाकाले बभूव ह ।। 5.1.19.
म्हणून जगात तुझे 'हरसिद्धी' हे नाव प्रसिद्ध होईल; महाकाळ येथे ती हरसिद्धी म्हणून ओळखली जाऊ लागली.
यः पश्येत्परया भक्त्या हरसिद्धिं नरोत्तमः
जो श्रेष्ठ पुरुष परमोच्च भक्तीने हरसिद्धीचे दर्शन करतो,
आदिसिद्धिं महादेवीं नित्यां व्योमस्वरूपिणीम्
ती आद्य सिद्धी, महादेवी, शाश्वत आणि आकाशस्वरूप आहे.
यः स्मरेद्धरसिद्धीति मंत्रं च चतुरक्षरम्
जो 'हरसिद्धी' हा चार अक्षरी मंत्र आठवतो,
नरो महानवम्यां यो हरसिद्धिं प्रपूजयेत्
जो पुरुष महा नवमीला हरसिद्धीचे पूजन करतो,
नवम्यां पूजिता देवी हरसिद्धिर्हरप्रिया
नवमीच्या दिवशी हरसिद्धी देवी, जी हराला प्रिय आहे, तिचे पूजन केल्यास,
सा पुण्या सा पवित्रा च सर्वत्र सुखदायिनी
ती पुण्यवती, पवित्र आणि सर्वत्र आनंद देणारी आहे.
महानवम्यां ये व्यास हन्यंते महिषादयः
महा नवमीला, व्यास, महिषासुर वगैरे राक्षसांचा संहार होतो.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवत्यखंडेऽवन्तीक्षेत्रमाहात्म्ये हरसिद्धिमाहात्म्य वर्णनंनामैकोनविंशोऽध्यायः
अशा प्रकारे, श्रीस्कांद महापुराणाच्या पंचम अवंत्यखंडातील अवंती क्षेत्राच्या माहात्म्यातील 'हरसिद्धी माहात्म्य' नावाचा एकोणविसावा अध्याय समाप्त झाला.
पूजयेत्स्वर्णपुष्पैश्च तस्य सिद्धिर्न हीयते
जो सुवर्ण फुलांनी पूजन करतो, त्याची सिद्धी कधीच कमी होत नाही.
इति वटयक्षिणीमाहात्म्यम् तिलान्ददाति यो भक्त्या न पिशाचः प्रजायते
असे वटयक्षिणीचे माहात्म्य सांगितले. जो भक्तीने तीळ दान करतो, तो कधीही पिशाच्च होत नाही.
यं समुद्दिश्य यद्दत्तं तदक्षयतरं भवेत्
ज्याच्या नावाने जे काही दिले जाते, ते कधीच नाश पावत नाही.
यस्य नाम्ना नरः स्नाति पिशाचत्वात्स मुच्यते
ज्याच्या नावाने मनुष्य स्नान करतो, तो पिशाच्चत्वातून मुक्त होतो.
तस्य वै शाश्वती मुक्तिः कुले प्रेतो न जायते
त्याला शाश्वत मुक्ती मिळते; त्याच्या कुळात कोणीही प्रेत होत नाही.
मुच्यते सर्वपापेभ्यः कंचुकेन फणी यथा
तो सर्व पापांपासून मुक्त होतो, जसे सर्प आपली कात टाकतो.
त्यक्त्वा यमगृहं व्यास रुद्रलोकं स गच्छति
यमाचे घर सोडून, व्यास, तो रुद्रलोकात जातो.
सोऽश्वमेधफलं व्यास लभते नात्र संशयः
त्याला अश्वमेध यज्ञाचे फळ मिळते, व्यास; याबद्दल काहीच शंका नाही.
देवस्तेन समाख्यातो नाम्ना डमरुकेश्वरः
तो देव 'डमरुकेश्वर' या नावाने ओळखला जातो.
नैव व्याधिभयं तस्य मृतः शिवपुरं व्रजेत् 5.1.20.
त्याला कधीच रोगाचे भय नसते, आणि मृत्यूनंतर तो शिवाच्या नगरीत जातो.
राज्यं स लभते स्वर्गं यथा देवः पुरंदरः
तो राज्य मिळवतो आणि स्वर्गही प्राप्त करतो, जसा देवेंद्राने केला.
कल्पकोटिशतं साग्रं भोगयुक्तस्तु मोदते
तो शंभर कोटी कल्पांपर्यंत सर्व सुखांसह आनंदात राहतो.