एतस्मिन्नन्तरे प्रायाद्भगवांस्तत्र नारदः
इतक्यात, भगवंत नारद तिथे आले.
संप्रेक्ष्य च ततः प्राह कि यूयमिह निस्वनाः
त्यांनी पाहून विचारलं, 'तुम्ही सगळ्या इथे एवढा गोंधळ का घालताय?'
वरं च व्रियतां शीघ्रं वियोगो न भवि ष्यति
लवकरच वर मागा; वेगळेपणा होणार नाही.
अस्मिन्हि दुर्भगा तीर्थे स्नात्वा स्त्री पुरुषोऽपि वा
या दुर्दैवी तीर्थात स्नान केल्यावर, स्त्री असो वा पुरुष,
आत्मानं तोलयेद्यस्तु तिलैर्वा लवणेन वा
जो कोणी स्वतःचे वजन तीळ किंवा मीठ याने करतो,
गुडेन मधुना वापि देवीमुद्दिस्य पार्वतीम्
किंवा गूळ किंवा मध याने, देवी पार्वतीस अर्पण करतो,
द्रव्यवृद्धिः शर्करया गुडेनांगेषु पूर्णता
साखरेने द्रव्याची वाढ होते आणि गुळाने अंगावर पूर्णत्व येते.
द्वादशैव तु युग्मानि देव्या देवस्य भोजयेत् 5.1.8.
बारा जोड्या देवी आणि देवाला नैवेद्य म्हणून द्याव्यात.
वेत्रजां कंचुकीं चैव वस्त्रे कौसुंभके तथा
वेत्राची कमरपट्टा, अंगरखा आणि रेशमी वस्त्र,
आषाढे श्रावणे वापि मासि भाद्रपदे तथा
आषाढ, श्रावण किंवा भाद्रपद या महिन्यांत,
उत्तमा जायते नारी यथा देवी उमा तथा
उत्तम स्त्री जन्माला येते, जशी देवी उमा.
धार्यौ नार्या हि तौ देवौ स्वयं तुलावरोहणे
तो दोन्ही दैवतांचा अलंकार स्त्रीने स्वतः तुला चढताना घालावा.
तत्र दत्तं हुतं जप्तं सर्वं कोटिगुणं भवेत्
तेथे दिलेले, हवन केलेले किंवा जपलेले सर्व काही कोटीने वाढते.
गन्धर्वाप्सरसां लोके मृता याति न संशयः
मरणानंतर ती नक्कीच गंधर्व-अप्सरांच्या लोकात जाते, यात शंका नाही.
दृष्ट्वा ते परमां सिद्धिं प्राप्नुतो दंपती तदा संपूज्य गंधपुष्पैश्च रुद्रलोकमवाप्नुयात्
ती परम सिद्धी पाहून, त्या दांपत्याने सुगंधी फुलांनी पूजा केल्यावर, रुद्रलोक मिळवता येतो.
यथा देव्याः स्वरूपेण वियोगो नैव दृश्यते
जशी देवीच्या खऱ्या स्वरूपात कधीच वेगळेपणा दिसत नाही,
एवं कृत्वाथ तां विप्र सर्वाश्च त्रिदिवं गताः
असे केल्यावर, हे ब्राह्मण, त्या सर्व स्त्रिया स्वर्गात गेल्या.
दक्षिणे पृष्ठदेव्या वै माहिषं कुण्डमुच्यते 5.1.8.
दक्षिणेला, देवीच्या मागे, त्या कुंडाला 'महीष' असे म्हणतात.
तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा मातॄः संपूज्य यत्नतः
त्या तीर्थात स्नान करून, पुरुषाने मातांची काळजीपूर्वक पूजा करावी,
रुद्रस्यैव कथं क्षेत्रे महिषो दानवो हतः
रुद्राच्या क्षेत्रात महीष दानव कसा मारला गेला?
कपालखंडमादायं महादेवोऽप्यतिप्रभम् । ब्रह्मतेजो मयं दिव्यं ज्वलंतमिव चार्चिषा
महादेवांनी तेजस्वी आणि ब्रह्मतेजाने भरलेला कवटीचा तुकडा उचलला आणि ते जणू काही प्रखर ज्वाळेसारखे चमकू लागले.
क्रीडमानो जगन्नाथो मोहयामास वै सुरान्
संपूर्ण जगाचा स्वामी खेळत असताना त्याने देवांना मोहून टाकले.
प्राप्य पुण्यतमं क्षेत्रं यत्रातिष्ठन्महाप्रभुः
महाप्रभू जिथे वास करत होते, त्या सर्वात पवित्र क्षेत्रात ते पोहोचले.
स्थापयामास दीप्तार्चिर्गणानामग्रतः प्रभुः
प्रभूंनी ती ज्वाळांनी पेटलेली कवटी आपल्या गणांसमोर ठेवली.
विनदत्समहानादं नादयंत दिशो दश
ते मोठ्याने गर्जना करू लागले आणि त्या आवाजाने दहा दिशांना नाद भरला.
तेन शब्देन घोरेण दानवो देवकंटकः
त्या भयंकर आवाजामुळे देवांचा शत्रू असलेला दैत्य
अमृष्यमाणः क्रोधार्तो दुरात्मा दुर्जयः सुरैः
तो सहन करू न शकल्याने, रागाने पेटून, दुष्ट आणि देवांना जिंकता न येणारा
दैत्यैः परिवृतो घोरै कोटिभिश्चोद्यतायुधैः
कोटी कोटी भयंकर दैत्यांनी वेढलेला आणि सर्वजण शस्त्रांनी सज्ज असलेला
समावेक्ष्याह वै देवो गणान्सर्वा न्पिनाकधृक् 5.1.9.
हे पाहून पिनाकधारी देवाने आपल्या सर्व गणांना सांगितले:
आयाति त्वरितो यूयं तस्मादेनं विनिघ्नथ
तो लवकरच येतो आहे — म्हणून तुम्ही त्याचा नाश करा.