धैर्यमालंब्य सर्वेऽपि समागम्येंद्रपूर्वकाः
सर्वांनी, इंद्रासह, धैर्य धरून एकत्र येऊन सभा भरवली.
किं निमित्तं तु भगवन्नेतदुत्पातदर्शने
भगवंत, हे अपूर्व लक्षण का दिसले आहे?
जातं कल्पावसानं च भिन्नमर्यादसागरम्
युगाचा अंत आला आहे का, साऱ्या सीमा ओलांडून समुद्र फुटला आहे का?
धरा समाधृता कस्मात्सप्तसागरवारिणा
पृथ्वी सात समुद्रांच्या पाण्यावर का टिकून आहे?
यादृशोऽयं श्रुतः शब्दो न भूतो नापि विश्रुतः 5.1.5.
असा आवाज आजवर कधीच ऐकला नव्हता, ना कुणी ऐकूनही होता.
एवमुक्तोऽब्रवीद्ब्रह्मा परमेशानुभावितः
असे विचारल्यावर, परमेश्वराच्या सामर्थ्याने प्रेरित ब्रह्मा बोलला.
यत्पृष्टं मरुतः सर्वे शृणुध्वं तत्र कारणम्
तुम्ही सगळ्या मरुतांनी जे विचारले आहे, ते कारण आता ऐका.
मुखं छित्त्वा नखाग्रेण मद्देहात्पंचमं शिरः
त्याने माझ्या शरीरावरून नखाच्या टोकाने पाचवे डोके छाटले.
ययाचे पात्रमादाय भिक्षां नारायणं प्रभुम्
त्याने एक भिक्षापात्र घेतले आणि प्रभू नारायणाकडे भिक्षा मागितली.
ततः कुशस्थलीमेत्य भगवांस्तद्वनोत्तमम्
मग भगवंत कुशस्थळी या उत्तम वनात गेला.
अनुगृह्याथ भगवान्वनं तत्सर्वगांडजम्
मग भगवंतांनी त्या वनातील सर्व प्राण्यांना, अंड्यातून जन्मलेल्या सगळ्यांना, कृपा केली.
तत्कपालं करस्थं यन्न्यस्तं भगवता क्षितौ
भगवंतांच्या हातात असलेली कवटी त्यांनी जमिनीवर ठेवली.
तद्द्रक्ष्यथ विरूपाक्षं प्रपद्यत मया सह
तुम्ही त्या विचित्र डोळ्याच्या व्यक्तीला माझ्यासोबत पाहाल.
इत्युक्त्वा भगवान्ब्रह्मा सह तैर्देवदानवैः
असं म्हणून भगवंत ब्रह्मा, त्या देव-दानवांसह,
प्रहृष्टमनसः सर्वे कोकिलालापलापिताम् 5.1.5.
सर्वजण आनंदी मनाने कोकिळांच्या गोड गाण्याने मोहित झाले.
संप्राप्तं सर्वमेतैस्तद्वनं नंदनसंमितम्
सर्वजण त्या नंदनवनासारख्या सुंदर वनात पोहोचले.
दृष्ट्वा तद्वनमुत्तमं तनुभृतामाह्रादकं चेतसां नानासत्फलपुष्पपादपवनैरासेवितं सर्वतः
ते उत्तम वन पाहून, जे सर्व सजीवांच्या मनाला आनंद देत होते आणि चहूकडे विविध फळाफुलांनी डवरलेल्या झाडांनी भरलेले होते,
इह देवो ऽत्र देवोऽत्र विविशुस्ते दिदृक्षवः
इथे देव आहे, इथेच देव आहे; तुम्ही पाहण्यासाठी आत आला आहात.
अद्भुतस्य वनस्यांते न ते ददृशिरे सुराः
त्या अद्भुत वनाच्या काठावर देवांना तो दिसला नाही.
तमुवाच स भद्रं वै द्रक्ष्यध्वं न तपो विना
त्यांनी सांगितले: 'तुम्ही नक्कीच पाहाल, पण तपश्चर्या केल्याशिवाय नाही.'
स युक्तं हृदये स्मृत्वा ब्रह्मा देवांस्ततोऽब्रवीत्
हे मनाशी आठवून ब्रह्मा मग देवांना म्हणाले,
श्रद्धाज्ञानेन तपसा योगेनैव निगद्यते
श्रद्धा, ज्ञान, तप आणि योग यांच्या जोरावरच त्याला ओळखता येते, असे सांगितले जाते.
तपस्विनस्तु सकलं ज्ञानिनो निष्कलं परम्
तप करणारे सगळे पाहतात; ज्ञानी लोक निराकार परमात्म्याला ओळखतात.
भक्त्या परमयोपेताः परं पश्यंति योगिनः
परम भक्ती असलेले योगी परमेश्वराचे दर्शन घेतात.
नादीक्षितैरतो देवाः शैवीं दीक्षां प्रपद्यत
म्हणून, हे देवांनो, ज्यांना दीक्षा मिळालेली नाही त्यांनी शैव दीक्षा घ्यावी.
तपश्चरत भद्रं वो रुद्राराध नतत्पराः
तुम्ही तप करा, तुम्हाला शुभेच्छा असोत; रुद्राची उपासना करा.
सर्वकालं विजानाति दातव्यं दर्शनं मया 5.1.6.
तो सर्वकाळ जाणतो; दर्शन मीच द्यायला हवे.
शिवेक्षाविष्टमतयो ब्रह्माणमिदमबुवन् ११. श्रुत्वेति वचनं ब्रह्मा प्रत्युवाच विचारितम्
शिवाचे दर्शन घेण्याची इच्छा मनाशी धरून त्यांनी ब्रह्मांना असे सांगितले. ही वचने ऐकून ब्रह्मा विचारपूर्वक उत्तर दिले.
संदिदीक्षयिषुः क्षिप्रममराञ्छिवदीक्षया
शिवाची दीक्षा देवांना लवकर द्यावी अशी इच्छा मनात धरून,
वेदी प्रकल्प्यतामत्र यष्टव्योऽष्टतनुः शिवः
इथे वेदी तयार करा; आठ रूपांचा शिव इथे पूजला जाईल.