नाना मृगगणाकीर्णं नित्यं समुदितांडजम्
ती जागा नेहमीच अनेक प्राण्यांच्या आणि आनंदी पक्ष्यांच्या थव्यांनी भरलेली आहे.
कपालपाणिर्भगवांस्तथारूपं वनोत्तमम्
भगवान कपाळात कपाल घेऊन त्या सुंदर वनात प्रकट झाले.
ता वृक्षपंक्तयः सर्वा दृष्ट्वा रुद्रं समागतम्
त्या सर्व झाडांच्या रांगा रुद्राला येताना पाहून,
पुष्पप्रतिग्रहं कृत्वा पादपानां महेश्वरः
महेश्वराने झाडांनी अर्पण केलेली फुले स्वीकारली.
एवमुक्ते भगवता तरवो निरवग्रहाः 5.1.5.
भगवान असे म्हणताच झाडे निर्भय झाली.
वरं ददासि देवेश प्रसन्न जनवत्सल
देवांच्या अधिपती, तुम्ही कृपाळू आणि भक्तवत्सल आहात, वर देणारे आहात.
एष नः परमः कामो देवदेव नमोऽस्तु ते
हे देवाधिदेव, आमची हीच सर्वात मोठी इच्छा आहे, तुम्हाला नमस्कार.
सर्वात्मना प्रपन्ना वै याचामहे वरोत्तमम्
आम्ही पूर्ण मनाने शरण आलो आहोत आणि श्रेष्ठ वर मागतो.
इत्युक्तः पादपैः सर्वैः शरणागतवत्सलः
सर्व झाडांनी असे म्हटल्यावर, शरण आलेल्यांवर प्रेम करणारा तो भगवान,
वरं ददामि भूयो वो न वृथा दर्शनं मम
मी पुन्हा तुम्हाला वर देतो; माझे दर्शन व्यर्थ जाणार नाही.
नाग्निर्न वायुर्न जलं न सूर्यकिरणातपः
आग, वारा, पाणी किंवा सूर्यकिरणांचा उष्णता तुम्हाला त्रास देणार नाही.
नित्यं पुष्पवरोपेता नित्यं सुस्थिरयौवनाः
तुम्ही नेहमी फुलांनी सुशोभित राहाल, आणि नेहमी तरुण व ताजेतवाने राहाल.
कामसंदर्शनाः पुंसां तपःसंध्याज्वलदृशाम्
ज्यांच्या डोळ्यांत तपाच्या ज्वाळेने आग पेटली आहे, अशा पुरुषांना वासनेचे दृश्य दिसू लागते.
एवं स वरदः शंभुरनुजग्राह पादपान्
अशा रीतीने कृपाळू शंभूने त्या झाडांना आधार दिला.
क्षितिं निपतता तेन कंपते स्म रसातलम् 5.1.5.
तो पृथ्वीवर कोसळताच पाताळ थरथर कापू लागले.
शक्राशनिहतानीव व्याघ्रव्यालान्वितानि च
इंद्राच्या वज्राने जणू काही कोसळले आहेत, आणि भोवती वाघ व जंगली प्राणी आहेत.
देवसिद्धविमानानि गंधर्वनगराणि च
देव, सिद्ध यांच्या विमानांसह, गंधर्वांची नगरेही होती.
कपोतमेषाश्चात्यंतं पुनः संघातदर्शनाः
कबुतरे आणि मेंढ्या पुन्हा मोठ्या संख्येने एकत्र दिसू लागल्या.
महता तस्य शब्देन जडांधबधिरं कृतम्
त्याच्या प्रचंड आवाजाने सगळे जण जणू मुके, आंधळे आणि बहिरे झाले.
सुरासुराणां सर्वेषां शरीराणि मनांसि च
सर्व देव आणि असुर यांची शरीरे आणि मने
धैर्यमालंब्य सर्वेऽपि समागम्येंद्रपूर्वकाः
सर्वांनी, इंद्रासह, धैर्य धरून एकत्र येऊन सभा भरवली.
किं निमित्तं तु भगवन्नेतदुत्पातदर्शने
भगवंत, हे अपूर्व लक्षण का दिसले आहे?
जातं कल्पावसानं च भिन्नमर्यादसागरम्
युगाचा अंत आला आहे का, साऱ्या सीमा ओलांडून समुद्र फुटला आहे का?
धरा समाधृता कस्मात्सप्तसागरवारिणा
पृथ्वी सात समुद्रांच्या पाण्यावर का टिकून आहे?
यादृशोऽयं श्रुतः शब्दो न भूतो नापि विश्रुतः 5.1.5.
असा आवाज आजवर कधीच ऐकला नव्हता, ना कुणी ऐकूनही होता.
एवमुक्तोऽब्रवीद्ब्रह्मा परमेशानुभावितः
असे विचारल्यावर, परमेश्वराच्या सामर्थ्याने प्रेरित ब्रह्मा बोलला.
यत्पृष्टं मरुतः सर्वे शृणुध्वं तत्र कारणम्
तुम्ही सगळ्या मरुतांनी जे विचारले आहे, ते कारण आता ऐका.
मुखं छित्त्वा नखाग्रेण मद्देहात्पंचमं शिरः
त्याने माझ्या शरीरावरून नखाच्या टोकाने पाचवे डोके छाटले.
ययाचे पात्रमादाय भिक्षां नारायणं प्रभुम्
त्याने एक भिक्षापात्र घेतले आणि प्रभू नारायणाकडे भिक्षा मागितली.
ततः कुशस्थलीमेत्य भगवांस्तद्वनोत्तमम्
मग भगवंत कुशस्थळी या उत्तम वनात गेला.