पुष्पसन्नद्धशिखराः कर्णिकारद्रुमाः क्वचित्
कुठे तरी कर्णिकार वृक्षांच्या टोकांवर फुलांची घनदाट सजावट आहे.
सुपुष्पविभवाटोपैः सिन्दुवारस्य पंक्तयः
सिंदुवाराच्या रांगांवर भरपूर आणि देखण्या फुलांची शोभा दिमाखात दिसते.
क्वचित्क्वचित्कुन्दलताः सुपुष्पाभरणोज्ज्वलाः
कुठे कुठे चमेलीच्या वेलींवर सुंदर फुलांची माळ झळकत आहे.
अतिविद्रुमशोभाढ्या कासंत्यो यूथिकालताः
युथिका वेलींनी एकत्र येऊन प्रवाळासारख्या लाल फुलांनी आपली शोभा वाढवली आहे.
शालार्जुनाः क्वचिद्भांति वनोद्देशेषु पुष्पिताः 5.1.5.
काही वनप्रदेशात शाल आणि अर्जुन वृक्ष फुलांनी बहरलेले आहेत.
अविमुक्तं तु वल्लीभिः पुष्पितास्तु द्रुमास्तथा
फुलांनी बहरलेल्या वेलींनी झाडं नेहमीच वेढलेली असतात.
चूताश्च तिलकाश्चैव मञ्जरीभिः करैरिव
आंबा आणि तिलक वृक्षही मंजिरींच्या घोसांनी, जणू हातांनीच, सजलेले आहेत.
परस्परं च संयुक्तैस्तिलकाशोकपल्लवैः
तिलक आणि अशोक वृक्ष एकमेकांच्या कोवळ्या पालव्यांनी जोडलेले आहेत.
फलपुष्पनगा नम्राः पेशलेनेव सज्जनाः
फळे आणि फुलांनी वाकलेली ही झाडं, सज्जन माणसांसारखी सौम्य दिसतात.
मारुताश्लिष्टसंतुष्टैः पादपाः शालिवारिभिः
वाऱ्याच्या मिठीत आणि शेतातील भाताच्या पाण्यात न्हालेली ही झाडं समाधानी आहेत.
पुष्पाणामिव वेगेन स्वशोभार्थं व्रजंति वै
फुलांची शोभा वाढवण्यासाठी ती झाडं जणू वेगाने हालचाल करतात.
पुष्पशोभाभरनतैः शिखरैः कंपसंयुतैः
फुलांच्या भाराने झुकलेल्या त्यांच्या टोकांमध्ये हलके कंप आणि थरथर आहे.
भृंगाः पवनविक्षिप्तामृतवल्लीलताश्रिताः
मधुरसाने भरलेल्या वेलींमध्ये आश्रय घेतलेल्या मधमाशा वाऱ्याने इकडे तिकडे उडतात.
पुष्पाभिः कुन्दवल्लीभिः पादपाः क्वचिदावृताः
कुठे कुठे झाडं चमेलीच्या वेलांच्या फुलांनी पूर्णपणे आच्छादलेली आहेत.
द्रुमा णामप्यथाग्रेषु पुष्पिता माधवी लता 5.1.5.
समोरच्या झाडांमध्ये माधवी वेल फुलली आहे.
हरिताः कांचनच्छायाः फलिताः पुष्पिता द्रुमाः
झाडे हिरवीगार आहेत, सोन्यासारखा तेज आहे, फळे आणि फुले लागली आहेत.
पुष्पकिंजल्कबहुलाः किंजल्कबहुलोदराः
त्यांच्या फुलांमध्ये भरपूर केसर आहेत, आतही केसरांनी भरलेली आहेत.
शिरीष पुष्पसंकाशाः शुका मिथुनतः क्वचित्
कुठे कुठे शिरीष फुलांनी आणि पोपटांच्या जोड्यांनी जागा उजळली आहे.
संयुक्ताः सहचारिण्या मयूराश्चित्रबर्हिणः
छान रंगीबेरंगी पिसाऱ्याचे मोर आपल्या साथीदारांसोबत आहेत.
कूजंति पत्रिसंघाता नानाद्भुतविराविणः
ते पक्ष्यांचे थवे गोड आणि वेगवेगळ्या प्रकारचे आवाज करत आहेत.
नाना मृगगणाकीर्णं नित्यं समुदितांडजम्
ती जागा नेहमीच अनेक प्राण्यांच्या आणि आनंदी पक्ष्यांच्या थव्यांनी भरलेली आहे.
कपालपाणिर्भगवांस्तथारूपं वनोत्तमम्
भगवान कपाळात कपाल घेऊन त्या सुंदर वनात प्रकट झाले.
ता वृक्षपंक्तयः सर्वा दृष्ट्वा रुद्रं समागतम्
त्या सर्व झाडांच्या रांगा रुद्राला येताना पाहून,
पुष्पप्रतिग्रहं कृत्वा पादपानां महेश्वरः
महेश्वराने झाडांनी अर्पण केलेली फुले स्वीकारली.
एवमुक्ते भगवता तरवो निरवग्रहाः 5.1.5.
भगवान असे म्हणताच झाडे निर्भय झाली.
वरं ददासि देवेश प्रसन्न जनवत्सल
देवांच्या अधिपती, तुम्ही कृपाळू आणि भक्तवत्सल आहात, वर देणारे आहात.
एष नः परमः कामो देवदेव नमोऽस्तु ते
हे देवाधिदेव, आमची हीच सर्वात मोठी इच्छा आहे, तुम्हाला नमस्कार.
सर्वात्मना प्रपन्ना वै याचामहे वरोत्तमम्
आम्ही पूर्ण मनाने शरण आलो आहोत आणि श्रेष्ठ वर मागतो.
इत्युक्तः पादपैः सर्वैः शरणागतवत्सलः
सर्व झाडांनी असे म्हटल्यावर, शरण आलेल्यांवर प्रेम करणारा तो भगवान,
वरं ददामि भूयो वो न वृथा दर्शनं मम
मी पुन्हा तुम्हाला वर देतो; माझे दर्शन व्यर्थ जाणार नाही.