तस्माद्ब्रह्मेति लोकेऽत्र नाम ख्यातं भविष्यति
म्हणून या जगात 'ब्रह्मा' हे नाव प्रसिद्ध होईल.
लब्ध्वा शापवरावेवं पुत्रसृष्टिं चकार सः
शाप आणि वर मिळाल्यावर त्याने पुत्राची निर्मिती केली.
समिद्युक्तेन हस्तेन ललाटं मार्जतोऽभवत्
समिधी असलेल्या हाताने कपाळ चोळताना,
तदनन्तरमासाद्य उत्ततार सुतोंऽतिकात्
त्यानंतर जवळ आल्यावर पुत्र आतून बाहेर आला.
पंचवक्त्रो दशभुजः शूलचापासिशक्तिमान्
त्याला पाच तोंडे, दहा हात होते, आणि तो त्रिशूल, धनुष्य, तलवार व शक्ती धारण करणारा होता.
सेन्दुः कपर्दं बिभ्राणः सिंहचर्मांबरंधरः
तो डोक्यावर चंद्रकोर, जटाजूट आणि सिंहाच्या कातडीचे वस्त्र परिधान करणारा होता.
नीललोहितनामेति भव रुद्र पिनाकधृक्
भव, रुद्र, पिनाकधारी—तुला नीललोहित म्हणून ओळखले जाईल.
सप्तादौ मानसाञ्जज्ञे सनकादींस्ततोऽपरान् 5.1.2.
सर्वप्रथम त्याने सनकादी सात मानसपुत्र निर्माण केले आणि मग इतरही निर्माण केले.
अष्टभेदान्सुरान्कृत्वा तिर्यग्योनिं च पंचधा
त्याने देवांचे आठ प्रकार केले आणि प्राण्यांचे पाच प्रकार निर्माण केले.
सृष्टिः सुरादिका जाता कृत्वा ब्रह्माणमप्यधः
सृष्टी देवांपासून सुरू झाली; ब्रह्मा निर्माण केल्यानंतर त्याने खालीलही निर्माण केले.
ततो ब्रह्माऽवदद्रुद्रमपूज्यो हि त्वया कृतः
तेव्हा ब्रह्मदेवाने रुद्राला म्हटले, "तू माझ्यासाठी पूजेचा पात्र राहिलेला नाहीस."
तं नीललोहितः प्रोचे भवता नार्चितो ह्यहम्
त्यावर निळ्या आणि तांबड्या रंगाचा असलेल्या त्या रुद्राने उत्तर दिले, "खरंच, तू मला कधीच पूजलेले नाहीस."
ततो ब्रह्माऽभवन्मूढो रजसा चोपबृंहितः
मग ब्रह्मदेव मोहात पडला आणि त्याच्या मनात अभिमान वाढला.
मत्तुल्यो नास्ति वै देवो येन सृष्टिः प्रवर्द्धिता
"माझ्यासारखा दुसरा कोणताही देव नाही, कारण सृष्टी वाढवणारा मीच आहे."
एवं मूढः स पंचास्यो विरंच्योऽभवद्दर्पितः
अशा प्रकारे, पाच तोंडांचा ब्रह्मदेव मोहात आणि गर्वात भरला.
द्वितीयं वदनं तस्य ऋग्वे दस्य प्रवर्तकम्
त्याचे दुसरे तोंड ऋग्वेदाचा आरंभ करणारे झाले.
सांगोपांगेतिहासांश्च सरहस्यान्ससंग्रहान्
त्यात त्याचे उपांग, इतिहास, सर्व रहस्ये आणि त्यांचे संग्रह समाविष्ट झाले.
तस्याऽसुराः सुराः सर्वे वक्त्रस्याद्भुततेजसः 5.1.2.
त्या अद्भुत तेजस्वी तोंडातून सर्व देव आणि दैत्य प्रकट झाले.
सपुत्रा अपि सोद्वेगा बभूवुर्नष्ट चेतसः
आपल्या मुलांसह सगळेच घाबरले आणि त्यांचे मन गोंधळले.
अभिभूतमिवात्मानं मन्यमाना अविद्विषः
द्वेष नसतानाही, त्यांनी स्वतःला जणू पराभूत झाल्यासारखे समजले.
गच्छाम शरणं देवं निस्तेजा ब्रह्मतेजसा
"चला, आपण त्या देवाच्या आश्रयाला जाऊया, कारण ब्रह्मदेवाच्या तेजामुळे आपली शक्ती कमी झाली आहे."
तं भीममत्र दक्ष्यामो भक्त्या नान्येन केनचित् चक्रुः स्तोत्रं महेशस्य परया स्वरसंपदा
"इथे आपण त्या भयंकर देवाला भक्तीने प्रसन्न करूया, दुसऱ्या कोणत्याही मार्गाने नाही." त्यांनी महेशाचे स्तोत्र अत्यंत सुंदर स्वरात रचले.
नमस्ते देवदेवेश महेश्वर नमोनमः
"देवतांचा स्वामी, महेश्वर, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार असो."
न विद्मः परमं मूढा महिमानं तवातुलम्
"आम्ही अज्ञानी आहोत, तुझे सर्वोच्च आणि अतुलनीय माहात्म्य आम्हाला माहीत नाही."
प्रतिष्ठा सर्वभूतानां हेतुः सर्वस्य सर्जने
"सर्व सृष्टीचा आधार आणि सर्व निर्मितीचा कारण तूच आहेस."
नामसंकीर्तनादेव मुच्यन्ते जंतवोऽशुभात्
"फक्त तुझे नाव घेतल्यानेच सर्व प्राणी अशुभातून मुक्त होतात."
मूर्तयस्ते महादेव व्याप्तमाभिरशेषतः
"महादेव, तुझ्या रूपांनी सर्व काही पूर्णपणे व्यापले आहे."
नावबुध्यति सर्वेश सर्वमूर्तिधरो यतः त्वं करोषि युगावर्तकाले काले च दुःसहम् ।। 5.1.2.
"सर्वांचा स्वामी, सर्व रूपे धारण करणारा तू, तुला कोणीही पूर्णपणे ओळखू शकत नाही, कारण युगांच्या बदलाच्या वेळी आणि योग्य काळी तू कठीण कार्ये करतोस."
प्रसन्नवदनो भूत्वा देवैश्चापि नमस्कृतः
आनंदी चेहऱ्याने तो देवांनी सन्मानित झाला.
वासयन्मोहनाम्ना तु सह देवैर्महेश्वरः
महेश्वराने देवांसह मोहना नावाचा मोहक स्वर वाजवायला सुरुवात केली.