एवमुक्त्वा स भगवांस्ततश्चांतर्दधे हरः
असं म्हणून, त्या भगवंत हरांनी तिथून अदृश्य झाले.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे चन्द्रोद्भेदतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामैकपंचाशत्तमोऽध्यायः
याप्रमाणे, श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील सातव्या प्रभासखंडाच्या तिसऱ्या अर्बुदखंडातील 'चंद्रोद्भेद तीर्थ महात्म्य वर्णन' नावाचा एकावन्नावा अध्याय संपला.
यत्र गौर्या तपस्तप्तं सुपुण्यं लोकविश्रुतम्
जिथे गौरीने अतिशय पुण्यवान आणि सर्वत्र प्रसिद्ध अशी तपश्चर्या केली,
यस्य संदर्शनेनापि नरः पापात्प्रमुच्यते
त्या ठिकाणाचं केवळ दर्शन घेतल्याने माणूस पापांपासून मुक्त होतो.
किमर्थं च महत्त्वेतत्कौतुकं वक्तुमर्हसि
हे इतकं मोठं आणि अद्भुत का आहे, ते सांगावं.
यस्याः संश्रवणादेव मुच्यते सर्वपातकैः
याचं केवळ ऐकूनसुद्धा सर्व पापांपासून मुक्ती मिळते.
पुरा गौर्या समासक्तं ज्ञात्वा देवाः सवासवाः
पूर्वी, गौरी तपश्चर्येत मग्न आहे हे ओळखून, देव आणि इंद्र सर्वजण,
वीर्यं यदि त्रिनेत्रस्य क्षेत्रे गौर्याः पतिष्यति
त्रिनेत्रधारी शिवाचं वीर्य गौरीच्या क्षेत्रात पडल्यास,
संततेस्तु विनाशाय ततो गच्छामहे वयम्
त्या संततीच्या नाशासाठी आपण जाऊया.
एवं संमंत्र्य देवास्ते कैलासं पर्वतं गताः
असं ठरवून, देव सगळे कैलास पर्वतावर गेले.
अथ देवगणाः सर्वे वञ्चयित्वा च तं गणम् 7.3.52.
मग सर्व देवगणांनी त्या समूहाला फसवून,
गत्वा वायो भवं ब्रूहि न कार्या संततिस्त्वया
वायूमार्फत भवाकडे जाऊन सांग, 'तुला संतती निर्माण करू नये.'
ततो वायुर्द्रुतं गत्वा स्थितो यत्र महेश्वरः
मग वारा झपाट्याने जाऊन जिथे महेश्वर होते तिथे जाऊन उभा राहिला.
ततस्तु भगवाञ्छर्वो व्रीडया परया युतः
तेव्हा भगवंत शर्वा फार लाजून गेले.
ततो गौरी सुदुःखार्ता शशाप त्रिदशालयान्
मग गौरी अत्यंत दुःखाने व्याकुळ होऊन, स्वर्गातील देवांना शाप दिला.
तस्मात्तेऽपि भविष्यन्ति सन्तानेन विवर्ज्जिताः
म्हणून त्यांनाही संततीपासून वंचित राहावं लागेल.
यस्माद्वायो समायातः स्थानेऽस्मिञ्जनवर्जिते
कारण वारा या माणसांविरहित जागी आला,
एवमुक्त्वा ततो दीर्घं भर्तुः कोपपरायणा
असं म्हणून ती पतीच्या रागाने भरून, खोल श्वास घेत बसली.
सुतार्थं सा तपस्तेपे यतवाक्कायमानसा
पुत्रप्राप्तीसाठी तिने वाणी, शरीर आणि मन यांवर नियंत्रण ठेवून तप केला.
इन्द्राद्यैर्विबुधैः सार्द्धं तदंतिकमुपागमत्
इंद्र आणि इतर देवांसह ती त्या ठिकाणी आली.
एष देवः शिवः प्राप्तस्तव पार्श्वं स्वलज्जया 7.3.52.
हा शिवदेव आपल्या लाजेखातर तुझ्या जवळ आला आहे.
पुत्रं लब्ध्वा प्रयास्यामि तस्य पार्श्वे सुरेश्वर
मला पुत्र मिळाल्यावर, मी त्याच्या जवळ राहायला निघून जाईन, हे देवाधिदेव.
तस्यास्तं निश्चयं ज्ञात्वा स्वयं देवः समाययौ
तिचा निर्धार समजून, देव स्वतः आला.
दृष्टिदानेन देवेशि भाषणेन वरानने
देवतांमध्ये श्रेष्ठे, सुंदर मुखवाली, दृष्टी देऊन आणि बोलून,
अकाले तेन मुक्ताऽसि निवृत्तिः सुरते कृता
तुला योग्य वेळेच्या आधीच मुक्त केले गेले; संग संपवला गेला.
तस्मात्ते भविता पुत्रो निजदेहसमुद्भवः
म्हणून तुझ्या स्वतःच्या देहातून एक पुत्र जन्माला येईल.
निजांगमलमादाय यादृग्रूपं सुरेश्वरि
देवताधिपती, तुझ्या शरीरातील अपवित्रता जशी असेल तशी घेऊन,
सद्यो देवगणानां च दैत्यानां च विशेषतः
त्या क्षणीच, देवगणांमध्ये आणि विशेषतः दैत्यांमध्ये,
एवमुक्ता त्रिनेत्रेण परितुष्टा सुरेश्वरी
त्रिनेत्रीने असं सांगितल्यावर, देवताधिपती संतुष्ट झाली.
चतुर्थे दिवसे प्राप्ते ततः स्नात्वा शिवा नृप चतुर्भुजं चकाराऽथ हरवाक्याद्विनायकम्
चौथा दिवस आला तेव्हा, राजन, शिवा स्नान करून, हराच्या आज्ञेने चार हातांचा विनायक निर्माण केला.