किं दानैर्विविधैर्दत्तैः किं यज्ञैश्च सुविस्तरैः 7.3.39.
इतर अनेक दानांनी किंवा मोठ्या यज्ञांनी काय साध्य होते?
फाल्गुनान्तचतुर्द्दश्यां सुमहेश्वरसन्निधौ
फाल्गुन महिन्याच्या शेवटच्या चतुर्दशीला, त्या महान शंकराच्या सान्निध्यात,
शृणु राजन्पुरा वृत्तं तत्राश्चर्यं यदुत्तमम्
राजा, पूर्वी तेथे जे अद्भुत आणि उत्तम घडले, ते मी तुला सांगतो.
भिक्षार्थमागतस्तत्र लोकैरन्यैः समन्वितः
तेथे एकजण भिक्षा मागण्यासाठी इतर लोकांसह आला.
ततो रोग परिक्लेशाद्भोजनं न चकार सः सक्तून्कृत्वोपधाने तान्स च सुप्तो निशागमे
मग आजारपणामुळे त्याने जेवण केले नाही; जवाचे पीठ करून उशाला ठेवून तो रात्री झोपला.
ततो निद्राभिभूतस्य सारमेयो जहार च
झोपेत असताना एक कुत्रा ते घेऊन गेला.
अथासौ विस्मयाद्राजन्पंचत्वं समुपस्थितः
मग, राजन, आश्चर्याने तो मृत्यूच्या जवळ गेला.
भीमोनाम नृपश्रेष्ठ दमयन्तीपिता हि यः
तो भीम नावाचा होता, राजाधिराज, दमयंतीचा वडील.
फाल्गुनांतचतुर्दश्यां वर्षे वर्षे जगाम सः
फाल्गुन महिन्याच्या शेवटच्या चतुर्दशीला, तो दरवर्षी तेथे जात असे.
अचलेश्वरसान्निध्ये ददौ सक्तूंस्ततो बहून्
अचलश्वराच्या सान्निध्यात त्याने मग भरपूर जवाचे पीठ दान केले.
अथ ते मुनयः सर्वे गालवप्रमुखा नृप 7.3.39.
मग सर्व ऋषी, गालव यांच्या पुढे, राजन,
कस्मात्सक्तून्प्रमुक्त्वा त्वं नान्यद्दातुमिहेच्छसि
तू जवाचे पीठ दान केल्यावर दुसरे काही द्यावेसे का वाटत नाही?
सक्तुदानस्य माहात्म्यं मुनीनां भावितात्मनाम्
पवित्र मनाचे ऋषी जवाच्या पिठाच्या दानाचे महत्त्व जाणतात.
पूर्वं भक्त्या विहीनस्य शुना वै सक्तवो हृताः
पूर्वी, भक्ती नसताना त्याचे जवाचे पीठ कुत्र्याने नेले होते.
सांप्रतं भक्तिद त्तानां किं स्याज्जानामि नो फलम् तीर्थेऽस्मिन्भक्तिसंयुक्तः सत्येनात्मानमालभे
सध्या भक्तीने दिलेल्यांना काय फळ मिळेल हे मला माहीत नाही. पण या पवित्र ठिकाणी भक्तीने आणि सत्याने मी स्वतःला प्राप्त करतो.
पुलस्त्य उवाच ततस्ते मुनयो हृष्टाः साधुसाध्विति चाब्रुवन्
पुलस्त्य म्हणाले: मग ते ऋषी आनंदाने 'छान! छान!' असे म्हणू लागले.
एष प्रभावो राजर्षे सक्तुदानस्य कीर्त्तितः
राजर्षे, सaktu दानाचे हे सामर्थ्य मी सांगितले आहे.
यश्चैतच्छृणुयाद्भक्त्या कथ्यमानं द्विजाननात्
जो कोणी हे द्विजाच्या मुखातून भक्तीने ऐकेल,
यस्मिन्दृष्टे सदा मर्त्यः सुरूपः सुप्रभो भवेत्
ज्याचे दर्शन केल्यावर माणूस नेहमी सुंदर आणि तेजस्वी होतो,
वालखिल्याश्रमं प्राप्तो यत्र लिंगं पपात ह
तो वाळखिल्यांच्या आश्रमात गेला, जिथे लिंग पडले होते.
स कथं पूजितस्तेन शंभुर्मे कौतुकं महत्
त्याने तिथे शंभूची कशी पूजा केली, हे मला फारच जाणून घ्यायचे आहे.
दर्शयन्नात्मनो बाणं तस्यासौ पृष्ठतः स्थितः
तो स्वतःचा बाण दाखवत त्याच्या मागे उभा राहिला.
ततो वाराणसीं प्राप्तस्तद्भयात्त्रिपुरांतकः
मग त्रिपुराचा संहार करणारा, भीतीपोटी, वाराणसीला गेला.
ततः प्रयागमापन्नः केदारं च ततः परम्
त्यानंतर तो प्रयागला गेला आणि मग पुढे केदारला.
गोकर्णं च प्रभासं च पुण्यं च कृमिजांगलम्
गोकर्ण, प्रभास आणि पवित्र क्रीमिजांगल या ठिकाणीही तो गेला.
किं वा तेन बहूक्तेन तीर्थान्यायतनानि च
पवित्र स्थळे आणि तीर्थे कितीही सांगितली तरी काय उपयोग?
यत्रयत्र महादेवस्तद्भयान्नृप गच्छति
राजा, जिथे जिथे महादेव भीतीने जातो,
कस्यचित्त्वथकालस्य पुनः प्राप्तोऽर्बुदं प्रति आकुंचितैकपादं च स्थिरदृष्टिं नृपो त्तम ॥ 7.3.40.
काही काळाने तो पुन्हा अर्बुदाजवळ आला, एक पाय दुमडून, स्थिर दृष्टीने उभा राहिला, राजन.
अथाऽसौ भगवाञ्छांतः प्रियादुःखसमन्वितः
मग तो भगवंत शांतपणे, आपल्या प्रियेसाठी आनंद आणि दुःख याने भरलेला होता.
तस्य कोपाभिभूतस्य तृतीयान्नयनान्नृप
राजा, त्याच्या रागाने व्यापलेल्या अवस्थेत, तिसऱ्या डोळ्यातून,