कथं भूयः प्रगृह्णामि यावच्छुद्धिर्न जायते ॥ 7.3.39.
शुद्धी येईपर्यंत मी हे पुन्हा कसे उचलू?
शक्तोऽहं वालखिल्यानां निग्रहं कर्त्तुमञ्जसा
मी वाळखिल्यांना सहज रोखू शकतो.
अचलं लिंगमेतद्धि नोद्धर्त्तुं शक्यते विभो
हे लिंग हलवता येत नाही, हे महाबळा; ते उपटता येत नाही.
यदि मे त्वं पुरा लिंगं पूजयेथाः पितामह
जर तू, हे पितामह, माझ्यासाठी आधी हे लिंग पूजले असते,
ततो नौ शांतिमागच्छेज्जगत्स्थावरजंगमम्
तर आपल्याला आणि सर्व स्थावर-जंगम जीवांना शांती मिळाली असती.
ततस्तं पूजयामास ब्रह्मा पूर्वं सुभक्तितः
मग ब्रह्मदेवाने प्रथम मोठ्या भक्तीने त्याची पूजा केली.
ब्रह्मणोऽनन्तरं विष्णुस्ततः शक्र स्ततोऽपरे
ब्रह्मदेवानंतर विष्णू, मग इंद्र आणि मग इतरांनी पूजा केली.
ततस्ते दारुणोत्पाता उपशांताश्च तत्क्षणात्
मग त्या भयंकर अपशकुनांचा क्षणातच शांत झाला.
अथोवाच महादेवः सर्वांस्तांस्त्रिदशालयान्
मग महादेवाने सर्व देवालयातील लोकांशी बोलले.
स्वर्गं यास्यंति देवेश नाशं यास्यति किल्बिषम्
हे देवेन्द्र, ते स्वर्गात जातील आणि त्यांचे पाप नष्ट होईल.
तस्माद्वज्रेण देवेन्द्रस्तवैतल्लिंगमुत्तमम् 7.3.39.
म्हणून, हे इंद्रा, तुझे हे उत्तम लिंग वज्राने झाकावे.
एवं करोतु देवेन्द्रः सर्वधर्मविवृद्धये
हे देवेन्द्रा, सर्व धर्म वाढावा म्हणून असे कर.
पुलस्त्य उवाच ततः संछादयामास वज्रेण त्रिदशाधिपः
पुलस्त्य म्हणाला: मग देवांचा अधिपतीने ते वज्राने झाकले.
अद्यापि वज्रसंस्पर्शात्तत्सान्निध्यं गतो नरः
आजही वज्राचा स्पर्श झाल्यामुळे मनुष्य त्या ठिकाणी पोहोचतो.
माहात्म्यं कीर्तितं यस्मात्तल्लिंगे शंकरेण तु
शंकराने त्या लिंगात महात्म्य सांगितल्यामुळे,
ततःप्रभृति लिंगस्य मर्त्त्ये पूजा व्यजायत
तेव्हापासून माणसांत लिंगपूजेची प्रथा सुरू झाली.
एवमेतत्पुरावृत्तमर्बुदे पर्वतोत्तमे
अशी ही घटना पूर्वी अर्बुद या महान पर्वतावर घडली होती.
फाल्गुनान्तचतुर्द्दश्यां नैवेद्यं नूतनैर्यवैः
फाल्गुन महिन्याच्या शेवटच्या चतुर्दशीला ताज्या जवाच्या पिठाचा नैवेद्य द्यावा.
ब्राह्मणान्भोजयेद्यस्तु भक्त्या तस्मिन्नवैर्यवैः
जो कोणी त्या दिवशी भक्तीने ब्राह्मणांना ताज्या जवाच्या पिठाचा नैवेद्य देतो,
तत्र दानं प्रशंसन्ति सक्तूनां मुनिसत्तमाः
तेथे जवाच्या पिठाचे दान करणे श्रेष्ठ ऋषी मोठ्या स्तुतीने गौरवतात.
किं दानैर्विविधैर्दत्तैः किं यज्ञैश्च सुविस्तरैः 7.3.39.
इतर अनेक दानांनी किंवा मोठ्या यज्ञांनी काय साध्य होते?
फाल्गुनान्तचतुर्द्दश्यां सुमहेश्वरसन्निधौ
फाल्गुन महिन्याच्या शेवटच्या चतुर्दशीला, त्या महान शंकराच्या सान्निध्यात,
शृणु राजन्पुरा वृत्तं तत्राश्चर्यं यदुत्तमम्
राजा, पूर्वी तेथे जे अद्भुत आणि उत्तम घडले, ते मी तुला सांगतो.
भिक्षार्थमागतस्तत्र लोकैरन्यैः समन्वितः
तेथे एकजण भिक्षा मागण्यासाठी इतर लोकांसह आला.
ततो रोग परिक्लेशाद्भोजनं न चकार सः सक्तून्कृत्वोपधाने तान्स च सुप्तो निशागमे
मग आजारपणामुळे त्याने जेवण केले नाही; जवाचे पीठ करून उशाला ठेवून तो रात्री झोपला.
ततो निद्राभिभूतस्य सारमेयो जहार च
झोपेत असताना एक कुत्रा ते घेऊन गेला.
अथासौ विस्मयाद्राजन्पंचत्वं समुपस्थितः
मग, राजन, आश्चर्याने तो मृत्यूच्या जवळ गेला.
भीमोनाम नृपश्रेष्ठ दमयन्तीपिता हि यः
तो भीम नावाचा होता, राजाधिराज, दमयंतीचा वडील.
फाल्गुनांतचतुर्दश्यां वर्षे वर्षे जगाम सः
फाल्गुन महिन्याच्या शेवटच्या चतुर्दशीला, तो दरवर्षी तेथे जात असे.
अचलेश्वरसान्निध्ये ददौ सक्तूंस्ततो बहून्
अचलश्वराच्या सान्निध्यात त्याने मग भरपूर जवाचे पीठ दान केले.