त्रैलोक्यस्य प्रभुरयं तन्निष्क्रम्य कथञ्चन
हा त्रैलोक्याचा स्वामी आहे; तो कसा काय तिथून जाऊ शकेल?
प्रोवाच मधुरं वाक्यं सत्यमेतत्त्व योदितम्
त्याने गोड शब्दांत सांगितले: 'तू जे बोललीस ते खरे आहे.'
तस्माद्वरय भद्रं ते वरं मत्तो यथेप्सितम्
म्हणून, शुभेच्छा असलेल्या तु, माझ्याकडून तुला जे हवे आहे ते वर माग.
तस्मादेकं दिनं देहि क्रीडनार्थमनेन तु
म्हणून, मला त्याच्यासोबत खेळण्यासाठी एक दिवस दे.
चैत्रशुक्लत्रयोदश्यामहोरात्रं सुरेश्वरि
देवांच्या राणी, चैत्र महिन्याच्या शुद्ध त्रयोदशीला, त्या दिवशी आणि रात्री मला मिळू दे.
शिवगंगाभिधानं च तस्मात्कुण्डं धरातले
म्हणून, पृथ्वीवर त्या कुंडाला 'शिवगंगा' असे नाव पडले.
ततो विसर्जयामास तामालिंग्य मुहुर्मुहुः
मग त्याने तिला पुन्हा पुन्हा मिठी मारून निरोप दिला.
गतायामथ गंगायामधोवक्त्रं सुलज्जितम्
गंगा निघून गेल्यावर, तिने लाजून आपले तोंड खाली केले.
एवमेतत्पुरावृत्तं तस्मिन्कुण्डे नराधिप
राजा, त्या कुंडाजवळ पूर्वी असेच घडले होते.
शुक्लायां चैत्रमासे तु स्नानं तत्र समाचरेत् 7.3.38.
चैत्र महिन्याच्या शुद्ध पक्षात, तिथे स्नान करावे.
यत्र संक्षयमायाति सर्वं तत्राशुभं कृतम् तद्रोमसंख्ययास्वर्गे स पुमान्वसति ध्रुवम्
जे काही अशुभ तिथे केले जाईल ते पूर्णपणे नष्ट होते; आणि ज्या प्रमाणे शरीरावर केस आहेत, तितक्या काळ मनुष्य स्वर्गात राहतो.
लिंगं संस्थापयामास स्थिररूपो महेश्वरः
स्थिर रूप असलेल्या महेश्वराने तिथे लिंगाची स्थापना केली.
कस्मात्तत्पातितं लिंगं वालखिल्यैर्महात्मभिः
महात्मा वालखिल्यांनी ते लिंग का खाली पाडले?
एतन्मे कौतुकं सर्वं यथावद्वक्तुमर्हसि
हे सगळे अद्भुत घडले कसे, ते मला खरीखुरी सांग.
अत्र ते कीर्तयिष्यामि पूर्ववृत्तं कथांतरम्
इथे मी तुला एक जुनी दुसरी कथा सांगतो.
यदा पञ्चत्वमापन्ना सती सत्यपराक्रमा
जेव्हा सत्यपराक्रमी सतीने देह ठेवला,
तदा कामो द्रुतं गृह्य पुष्पचापं तमभ्यगात्
तेव्हा कामदेवाने आपला फुलांचा धनुष्य घेतला आणि लगेच त्याच्याजवळ गेला.
आपतन्तं भयात्तस्य प्रणष्टस्त्रिपुरांतकः
तो धावत येताना पाहून, त्रिपुरांतक भयामुळे अदृश्य झाला.
वालखिल्याश्रमं प्राप्तः पुण्यं सद्वृक्षशोभितम्
तो वालखिल्यांच्या पवित्र आणि सुंदर वृक्षांनी शोभलेल्या आश्रमात पोहोचला.
दिग्वासाः सुप्रियालापस्ततस्ताः काममोहिताः बभूवुश्चानिशं राजन्मां भजस्वेति चाब्रुवन्
दिशा वस्त्र म्हणून घातलेल्या, गोड बोलणाऱ्या त्या स्त्रिया, कामामुळे मोहात पडून, सतत म्हणू लागल्या, 'राजा, आमच्यासोबत रम.'
चक्रुरालिंगनं काश्चिच्चुम्बनं च तथापराः 7.3.39.
काहींनी त्याला मिठी मारली, तर काहींनी त्याला चुंबन दिलं.
स चापि भगवाञ्छम्भुर्निष्कामः परमेश्वरः
पण तो भगवंत शंभू, परमेश्वर, कोणतीही इच्छा न ठेवता तसाच होता.
स चापि भगवाच्छंभुस्तासां सरति प्राङ्मुखः
तो भगवंत शंभू त्यांच्या पुढे चालत गेला.
अथ ते मुनयो दृष्ट्वा विकृतिं दारसंभवाम्
मग त्या ऋषींनी आपल्या पत्नींच्या विचित्र वागण्याकडे पाहिलं.
ददुः शापं सुसंतप्ताः कलत्रार्थे परंतप
पत्नींसाठी खूप दुःखी होऊन, त्यांनी शाप दिला.
विडम्बयसि नो दारानजस्रं चास्य दर्शनात्
तू आमच्या पत्नींसोबत आमची थट्टा करतोस, आणि तुझ्या नेहमीच्या उपस्थितीमुळे हे घडतं.
ब्रह्मवाक्येन राजर्षे चकम्पे वसुधा ततः
ब्रह्मदेवाच्या शब्दांमुळे, राजर्षी, त्या वेळी पृथ्वी थरथरली.
ततो देवगणाः सर्वे भयत्रस्ता नराधिप
मग सर्व देवगण भीतीने घाबरले, राजन.
तत पितामहं जग्मु स्तस्मै सर्वं न्यवेदयन्
ते सर्वजण पितामहांकडे गेले आणि त्यांना सगळं सांगितलं.
किं निमित्तं सुरश्रेष्ठ न जानीमो वयं प्रभो
हे प्रभो, आम्हाला हे कशामुळे घडलं ते माहीत नाही, देवांमध्ये श्रेष्ठ.