यत्र सा जाह्नवी गुप्ता तिष्ठते भूपसत्तम
जिथे ती लपलेली जाह्नवी वसते, हे श्रेष्ठ राजन,
तस्यां स्नातो नरः सम्यक्सर्वतीर्थफलं लभेत्
जो कोणी तिथे नीट स्नान करतो, त्याला सर्व तीर्थांचे फळ मिळते.
कस्मिन्काले समायाता परं कौतूहलं हि मे
ती कधी आली याची मला फारच उत्सुकता आहे.
अर्बुदेऽस्मिन्सदा स्थेयमचलेन त्वया विभो
या अर्बुदावर, हे महाबळवान, तुला नेहमीच स्थिर राहावे लागेल.
तत्र संस्थापिते लिंगे स्वयं देवेन शंभुना
तिथे स्वतः शंभू देवाने लिंग स्थापले.
अतिकोपसमायुक्तैः कस्मिंश्चित्कारणांतरे
काही दुसऱ्या कारणाने, अत्यंत रागाने,
अचले तु मयात्रैव स्थातव्यं नात्र संशयः
खरंच, मला या डोंगरावरच राहावे लागेल; यात काहीच शंका नाही.
अचलेश्वररूपस्य गंगा चित्ते व्यजायत
अचलेश्वराच्या रूपात, गंगा मनात प्रकट झाली.
अथ जानाति नो गौरी मानिनी परमेश्वरी
मग गौरी, अभिमानी आणि सर्वश्रेष्ठ, तिला हे माहीत नव्हते.
उपायं सुमहद्ध्यात्वा जाह्नवीसंगसंभवम् 7.3.38.
जाह्नवीच्या संगासाठी मोठा उपाय मनाशी ठरवला,
अभिप्रायोऽस्ति मे कश्चिज्जलाश्रयव्रतोद्भवः
माझ्या मनात एक संकल्प आहे, जो पाण्याशी संबंधित व्रतामुळे उत्पन्न झाला.
तत्राहं जलमध्यस्थः स्थास्यामि जलतत्परः
तिथे मी पाण्यातच राहीन, आणि पाण्यातच मन लावीन.
स्वच्छोदकसमाकीर्णं सुतीर्थं सुसुखावहम्
स्वच्छ पाण्याने भरलेले, ते सुंदर तीर्थ आहे आणि मोठे सुख देणारे आहे.
व्रतव्याजेन देवेशो विवेश तदनन्तरम्
व्रताच्या निमित्ताने देवांचा स्वामी लगेच तिथे गेला.
सा ध्याता तत्क्षणात्तत्र शिवेन सह संगता
ती ध्यान करताच, त्या क्षणीच ती शंकरांसोबत एकरूप झाली.
व्रतव्याजेन राजेन्द्र न तु गौरी व्यजानत कैवल्यज्ञानसंपन्नस्तत्रायातः परिभ्रमन्
राजा, व्रताच्या निमित्ताने गौरीने त्याला ओळखले नाही; मोक्षज्ञान लाभलेला तो तिथे फिरत फिरत आला.
स तु दृष्ट्वा महादेवं जलस्थं व्रतधारिणम्
त्याने पाण्यात उभा असलेला, व्रत पाळणारा महादेव पाहिला.
वक्त्रनेत्रविकारोऽयं किमस्य व्रतधारिणः
या व्रतीच्या चेहऱ्यावर आणि डोळ्यांत असा बदल कसा आला आहे?
अथाऽपश्यद्ध्यानदृष्ट्या गंगासक्तं महेश्वरम्
मग ध्यानदृष्टीने त्याने गंगेत मग्न असलेला महेश्वर पाहिला.
तदा स कथयामास सर्वं हरविचेष्टितम् ॥ 7.3.38.
तेव्हा त्याने हराच्या सर्व कृती सांगितल्या.
ततो देवी त्वरायुक्ता ययौ यत्र महेश्वरः
नंतर देवी घाईने ज्या ठिकाणी महेश्वर होते तिथे गेली.
तां दृष्ट्वा कोपसंयुक्तां समायातां महेश्वरीम्
रागाने भरलेली, समोर येणारी महेश्वरी पाहून—
आवयोः संगमे देवी नारदेन निवेदिता
आपल्या भेटीची बातमी नारदाने देवीला सांगितली.
अत्यर्थं मानिनी ह्येषा साम्ना च वशवर्तिनी
ही फार अभिमानी आहे, पण गोड बोलण्याने ती वश होते.
तत्क्षणाज्जायते साध्वी तस्मात्सामपरा भव
त्या क्षणीच ती सती होते; म्हणून तू तिला शांतपणे समजाव.
एवमुक्ता च रुद्रेण जाह्नवी नृपसत्तम
रुद्राने असे सांगितल्यावर, राजांमध्ये श्रेष्ठा, जाह्नवी—
प्रत्युद्ययौ सलज्जा च कृतांजलिपुरःसरा
ती लाजत, हात जोडून पुढे आली.
पुराऽहं तव कांतेन निपतन्ती नभस्तलात्
पूर्वी तुझ्या प्रियजनाच्या आज्ञेने मी आकाशातून खाली पडले.
भगीरथाभिधानस्य ततः स्नेहो व्यवर्धत
मग भागीरथ नावाच्या त्या राजावर माझे प्रेम वाढले.
अधुना तव वाक्येन जानेऽहं न सुरेश्वरि 7.3.38.
आता, तुझ्या बोलण्यामुळे, हे सुरेश्वरी, मला कळले.