ते भित्त्वा धरणीपृष्ठं पर्वते तदनन्तरम् 7.3.37.
मग त्यांनी त्या पर्वतावर पृथ्वीचं पृष्ठ फोडलं.
ततो धृतव्रताः सर्वे देवी भक्तिपरायणाः
मग सर्वजण निश्चयाने व्रत पाळून, देवीच्या भक्तीत मग्न राहिले.
तस्थुस्तत्र सदा होमं कुर्वन्तो जाप्यमुत्तमम्
ते तिथे सतत राहून, हवन करत आणि श्रेष्ठ जप म्हणत होते.
दन्तोलूखलिनः केचिदश्मकुट्टास्तथा परे
काहींनी दातांनी उखळासारखं वापरलं, तर काहींनी दगडांनी कुटलं.
गीतं वाद्यं तथा चक्रुरन्ये देवाः पुरस्तदा
इतर देवांनी समोर गाणं आणि वाद्य वाजवणं केलं.
ततो देवी सुसन्तुष्टा वाक्यमेतदुवाच ह
मग देवी अत्यंत संतुष्ट होऊन अशी वाणी बोलली.
देव्युवाच परितुष्टास्मि वो वत्साः किमर्थं तप्यते तपः
देवी म्हणाली, "माझ्या लेकरांनो, मी तुमच्यावर खूष आहे. हे तप का करताय?"
नागराजसमादेशाच्छरणं त्वां समागताः
नागराजाच्या आज्ञेने आम्ही तुझ्या शरण आलो आहोत.
सा त्वं रक्ष भयात्तस्माच्छापवह्निसमुद्भवात् पारिक्षितस्य यज्ञे वः पावको भक्षयिष्यति
आम्हाला त्या शाप आणि अग्नीच्या भीतीपासून वाचव. परीक्षितच्या यज्ञात अग्नी आम्हाला भस्म करील.
संतिष्ठत विना भीत्या भोगान्भुङ्ध्वं सुपुष्कलान्
कसलाही भिती न बाळगता इथेच रहा आणि भरपूर सुख उपभोगा.
समाप्ते च क्रतौ भूयो गंतारः स्वं निकेतनम् 7.3.37.
यज्ञ पूर्ण झाल्यावर तुम्ही पुन्हा आपल्या घरी परत जाल.
नागह्रदं तु तत्तीर्थमेतद्भावि धरातले
नागह्रद हेच तीर्थ भविष्यात पृथ्वीवर प्रकट होईल.
करिष्यति नरः स्नानं तस्य नाहिकृतं भयम्
जो कोणी तिथे स्नान करील त्याला कोणत्याही संकटाची भीती राहणार नाही.
ये भोगा भूतले ख्याता ये दिव्या ये च मानुषाः
पृथ्वीवर प्रसिद्ध असलेली, दैवी किंवा मानवी सर्व सुखे,
देव्याः शरणमापन्नास्तस्थुस्तत्र नगोत्तमे
जे देवीच्या आश्रयाला आले ते त्या उत्तम पर्वतावरच राहिले.
ततः कालेन महता सत्रे पारिक्षितस्य च
मग पुष्कळ काळानंतर परीक्षितच्या यज्ञाच्या वेळी,
देव्या चैवाभ्यनुज्ञाताः प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः
देवीने परवानगी दिल्यावर, त्यांनी वारंवार वाकून नमस्कार केला.
अद्यापि कृष्णपंचम्यां श्रावणे मासि पार्थिव
राजा, आजही श्रावण महिन्यात कृष्णपंचमीला,
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन श्राद्धं तत्र समाचरेत्
म्हणून तिथे सर्वतोपरी प्रयत्न करून श्राद्ध करावे.
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे नागोद्भवतीर्थमाहात्म्य वर्णनंनाम सप्तत्रिंशोऽध्यायः
अशी ही श्रीस्कांद महापुराणातील एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील सप्तम प्रभासखंडातील तिसऱ्या अर्बुदखंडातील नागोद्भवतीर्थ महात्म्याचे सत्तेतीसवे अध्याय संपले.
यत्र सा जाह्नवी गुप्ता तिष्ठते भूपसत्तम
जिथे ती लपलेली जाह्नवी वसते, हे श्रेष्ठ राजन,
तस्यां स्नातो नरः सम्यक्सर्वतीर्थफलं लभेत्
जो कोणी तिथे नीट स्नान करतो, त्याला सर्व तीर्थांचे फळ मिळते.
कस्मिन्काले समायाता परं कौतूहलं हि मे
ती कधी आली याची मला फारच उत्सुकता आहे.
अर्बुदेऽस्मिन्सदा स्थेयमचलेन त्वया विभो
या अर्बुदावर, हे महाबळवान, तुला नेहमीच स्थिर राहावे लागेल.
तत्र संस्थापिते लिंगे स्वयं देवेन शंभुना
तिथे स्वतः शंभू देवाने लिंग स्थापले.
अतिकोपसमायुक्तैः कस्मिंश्चित्कारणांतरे
काही दुसऱ्या कारणाने, अत्यंत रागाने,
अचले तु मयात्रैव स्थातव्यं नात्र संशयः
खरंच, मला या डोंगरावरच राहावे लागेल; यात काहीच शंका नाही.
अचलेश्वररूपस्य गंगा चित्ते व्यजायत
अचलेश्वराच्या रूपात, गंगा मनात प्रकट झाली.
अथ जानाति नो गौरी मानिनी परमेश्वरी
मग गौरी, अभिमानी आणि सर्वश्रेष्ठ, तिला हे माहीत नव्हते.
उपायं सुमहद्ध्यात्वा जाह्नवीसंगसंभवम् 7.3.38.
जाह्नवीच्या संगासाठी मोठा उपाय मनाशी ठरवला,