चंडिकायतने पुण्ये सेवध्वं हि ममाज्ञया
माझ्या आज्ञेने त्या पवित्र चंडिकेच्या मंदिरात सेवा करा.
एवमुक्तास्ततः सर्वे कामाद्यास्ते द्रुतं ययुः
असं सांगितल्यावर सगळ्या इच्छा आणि इतरही तिथून लगेच निघून गेल्या.
एवं ज्ञात्वा द्रुतं गच्छ तत्र पार्थिवसत्तम
हे समजून, राजांनो, तू तिथे लवकर जा.
यो याति चंडिकां द्रष्टुमबुर्दं प्रति पार्थिव
जो राजा अबुर्द येथे चंडिकेचं दर्शन घेण्यासाठी जातो,
तारयिष्यति नः सर्वान्स पुत्रो य इहाश्रमे
या आश्रमात असलेला तो मुलगा आपल्याला सर्वांना तारेल.
एकया लभ्यते राज्यं स्वर्गश्चैव द्वितीयया
एकामुळे राज्य मिळतं, दुसऱ्यामुळे स्वर्गही मिळतो.
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन यात्रां तत्र समाचरेत्
म्हणून सर्व प्रयत्नांनी तिथे यात्रा करावी.
पुनंत्येवान्यतीर्थानि स्नानदानैरसंशयम् 7.3.36.
इतर तीर्थस्थळे स्नान आणि दान यामुळे नक्कीच पवित्र होतात.
यः शृणोति सदाख्यानमेत च्छ्रद्धासमन्वितः
जो कोणी श्रद्धेने हे कथन नेहमी ऐकतो,
यस्यैतत्तिष्ठते गेहे लिखितं पुस्तकं नृप
राजा, ज्याच्या घरी हे पुस्तकात लिहिलेलं ठेवलेलं असतं,
पठति श्रद्धयोपेतो यो वा भूमिपते नरः
किंवा जो मनुष्य, भूमिपती, श्रद्धेने हे वाचतो,
यत्र नागैस्तपस्तप्तं रम्ये पर्वतरोधसि
जिथे नागांनी सुंदर पर्वताच्या उतारावर तप केला,
कद्रूशापं पुरा श्रुत्वा नागाः सर्वे भयातुराः
पूर्वी कद्रूचा शाप ऐकून सर्व नाग घाबरले होते.
मातृशापेन संतप्ता वयं पन्नगसत्तम
मातृशापामुळे आम्ही दुःखी झालो आहोत, हे नागश्रेष्ठ.
तयोक्तं ये तपोयुक्ता धर्मात्मानः सुसंयताः
ती म्हणाली: जे तपश्चर्येला वाहिलेले, धर्मपरायण आणि संयमी आहेत,
न दहिष्यति तान्वह्निर्यज्ञे पारिक्षितस्य हि
परीक्षिताच्या यज्ञात अग्नी त्यांना जाळणार नाही.
तत्र यूयं तपोयुक्ता भवध्वं सुसमाहिताः
म्हणून तुम्ही तिथे तपश्चर्येला एकाग्र व्हा.
यस्याः संकीर्त्तनेनापि नश्यंति विपदो ध्रुवम्
जिच्या केवळ नामस्मरणानेही संकटे नक्की दूर होतात.
तस्याः प्रसादतः सर्वे भविष्यथ गतज्वराः दैवो वा मानुषो वाऽपि नान्यो वो मुक्तिकारकः
तिच्या कृपेने तुम्हा सर्वांचे दुःख नाहीसे होईल; दैवी असो वा मानवी, तुमचं मुक्ती देणारा दुसरा कोणी नाही.
प्रणम्य तं ततो जग्मुरर्बुदं पर्वतं प्रति
त्यांनी त्याला वंदन करून अर्बुद पर्वताकडे प्रस्थान केले.
ते भित्त्वा धरणीपृष्ठं पर्वते तदनन्तरम् 7.3.37.
मग त्यांनी त्या पर्वतावर पृथ्वीचं पृष्ठ फोडलं.
ततो धृतव्रताः सर्वे देवी भक्तिपरायणाः
मग सर्वजण निश्चयाने व्रत पाळून, देवीच्या भक्तीत मग्न राहिले.
तस्थुस्तत्र सदा होमं कुर्वन्तो जाप्यमुत्तमम्
ते तिथे सतत राहून, हवन करत आणि श्रेष्ठ जप म्हणत होते.
दन्तोलूखलिनः केचिदश्मकुट्टास्तथा परे
काहींनी दातांनी उखळासारखं वापरलं, तर काहींनी दगडांनी कुटलं.
गीतं वाद्यं तथा चक्रुरन्ये देवाः पुरस्तदा
इतर देवांनी समोर गाणं आणि वाद्य वाजवणं केलं.
ततो देवी सुसन्तुष्टा वाक्यमेतदुवाच ह
मग देवी अत्यंत संतुष्ट होऊन अशी वाणी बोलली.
देव्युवाच परितुष्टास्मि वो वत्साः किमर्थं तप्यते तपः
देवी म्हणाली, "माझ्या लेकरांनो, मी तुमच्यावर खूष आहे. हे तप का करताय?"
नागराजसमादेशाच्छरणं त्वां समागताः
नागराजाच्या आज्ञेने आम्ही तुझ्या शरण आलो आहोत.
सा त्वं रक्ष भयात्तस्माच्छापवह्निसमुद्भवात् पारिक्षितस्य यज्ञे वः पावको भक्षयिष्यति
आम्हाला त्या शाप आणि अग्नीच्या भीतीपासून वाचव. परीक्षितच्या यज्ञात अग्नी आम्हाला भस्म करील.
संतिष्ठत विना भीत्या भोगान्भुङ्ध्वं सुपुष्कलान्
कसलाही भिती न बाळगता इथेच रहा आणि भरपूर सुख उपभोगा.