स्त्रियं त्वां नोत्सहे हंतुं पौरुषे च व्यवस्थितः 7.3.36.
मी पुरुषार्थाने ठरवलं असलं तरी, स्त्री असलेल्या तुला मारण्याचं माझ्या मनात नाही.
त्रैलोक्ये नास्ति मत्तुल्यः पुमान्कश्चिच्च बालिशि
तीनही लोकांत माझ्यासारखा दुसरा पुरुष नाही, बाळिशी.
प्रगृह्य सशरं चापं वाक्यमेतदुवाच ह
त्याने बाणांसह धनुष्य हातात घेतलं आणि हे शब्द बोलला.
कुमार्याः कामयुक्तेन तथापि शृणु मे वचः
कुमारीवर प्रेम असूनही, माझं बोलणं ऐक.
पितामह वरं देवा मन्यंते दानवाधम
पितामह आणि देव सुद्धा या दानवाला योग्य मानतात.
मुक्त्वैकां कामिनीं पाप त्वं कृतः पद्मयोनिना
एकच प्रिय स्त्री सोडून, कमलजन्म्याने तुला पापी बनवलं.
पितामहवरः सोऽत्र जयशीलोऽसि दानव
इथे तुला पितामहाचा वर मिळाला आहे, आणि तू युद्धात जिंकला आहेस, दानवा.
एषा त्वामिषुभिस्तीक्ष्णैर्नयामि यमसादनम्
पण आता या तिखट बाणांनी मी तुला यमाच्या घरात पाठवतो.
चतुर्भिश्चतुरो वाहाननयद्यमसादनम्
तिने चार बाणांनी त्याचे चार घोडे यमाच्या लोकात घालवले.
ध्वजं चिच्छेद चैकेन ततोऽन्येन हृदि क्षतः
एका बाणाने तिने त्याचा ध्वज कापला आणि दुसऱ्याने त्याच्या हृदयाला जखमी केले.
मूर्छया सहितो राजन्किंचित्कालमधोमुखः 7.3.36.
राजा थोडा वेळ मूर्च्छित होऊन खाली मान घालून उभा राहिला.
देवी सखीसमायुक्ता सर्वदेशेष्वताडयत्
देवी आपल्या सखींसह सर्व दिशांना वार करू लागली.
छिन्नधन्वा ततो दैत्यश्चर्मखङ्गसमन्वितः
मग दैत्याने आपले धनुष्य तुटल्यावर ढाल आणि तलवार उचलली.
तस्य चापततस्तूर्णं खड्गं द्वाभ्यां ह्यकृन्तयत्
तो वेगाने धावत असताना तिने दोन बाणांनी त्याची तलवार कापली.
विशस्त्रो विरथो राजन्स तदा दानवाधमः
राजा, त्या वेळी तो दानव शस्त्रहीन आणि रथाशिवाय उभा राहिला.
ब्रह्मास्त्रं मनसि ध्यायंस्तृणं तस्यै मुमोच सः
त्याने मनात ब्रह्मास्त्राचा ध्यान करत तिला एक गवताचे पाते फेकले.
एतस्मिन्नेव काले तु स ब्रह्मास्ते दिवौकसः
त्याच वेळी, हे देवांनो, त्याने ब्रह्मास्त्राचा उच्चार केला.
ततो देवी क्षणं ध्यात्वा तदस्त्रं पार्थिवोत्तम
मग देवीने थोडा वेळ थांबून त्या अस्त्राचे ध्यान केले, राजांमध्ये श्रेष्ठ.
ब्रह्मास्त्रे विफले जाते ह्याग्नेयं दानवोत्तमः
ब्रह्मास्त्र निष्फळ ठरल्यावर, श्रेष्ठ दानवाने अग्न्यास्त्राचा उच्चार केला.
एवं नानाप्रकाराणि तेन मुक्तानि सा तदा
त्या वेळी त्याने अनेक प्रकारची अस्त्रे सोडली.
एवं निःशेषितास्त्रोऽसौ दानवो बलवत्तरः।. चकार परमां मायां दिव्यैरस्त्रैः सुरेश्वरी॥ 7.3.36.
सर्व अस्त्रे संपल्यावर, तो बलवान दानव दिव्य अस्त्रांनी मोठी माया करू लागला, हे देवाधिदेव.
व्यक्षिपच्च महाकायं महिषं पर्वताकृतिम्
त्याने पर्वतासारखा मोठा शरीराचा महिष प्रकट केला.
सिंहस्कंधं च सा देवी ततस्तमध्यरोहत
मग देवी त्या सिंहाच्या खांद्यावर असलेल्या प्राण्यावर चढली.
शूलेन भेदयामास पृष्ठदेशे सुरेश्वरी
देवतांची देवीने आपल्या भाल्याने त्या प्राण्याच्या पाठीवर भेदले.
चर्मखड्गधरो रौद्रस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत्
कातडीची ढाल आणि तलवार घेऊन तो रौद्रपणे ओरडला, 'थांब, थांब!'
निस्त्रिंशेनाहनत्प्रोच्चैः स च प्राणैर्व्ययुज्यत
त्याने उंचावलेल्या तलवारीने जोरात वार केला आणि तो प्राण सोडून पडला.
ततो जघान भूयोऽपि दानवान्सा रुषान्विता
मग ती देवी रागाने भरून पुन्हा दानवांवर तुटून पडली.
प्रविष्टा भयसंत्रस्ताः पातालं जीवितैषिणः
भयाने थरथर कापत, जीव वाचवण्यासाठी ते पाताळात पळाले.
विश्वेदेवास्तथा साध्या रुद्रा गुह्यककिन्नराः
सर्व विश्वदेव, साध्य, रुद्र, गुह्यक आणि किन्नर,
समंताद्दिव्यपुष्पैश्च तां देवीं समवाकिरन्
सर्व बाजूंनी त्या देवीवर दिव्य फुलांचा वर्षाव करू लागले.