रथं तेनैव मार्गेण यत्र सा तिष्ठते ध्रुवम् 7.3.36.
रथ तिथूनच ने जिथे ती नक्की उभी आहे.
बहवस्तेन मार्गेण येनासौ प्रस्थितो नृप
राजा, ज्या वाटेने ती गेली, त्या वाटेने बरेच जण गेले आहेत.
पपात महती चोल्का निहत्य रविमंडलम्
सूर्याच्या गोलावर आदळून एक मोठा उल्का खाली पडला.
उपविष्टास्तथा वांता बहुमूत्रं प्रसुस्रुवुः
ते तिथे बसलेले घाबरले आणि भरपूर लघवी सोडली.
स तान्सर्वाननादृत्य महोत्पातान्सुदारुणान्
त्याने त्या भयंकर अपशकुनांकडे दुर्लक्ष केले.
विमुंचंश्च शरान्नादांस्तिष्ठतिष्ठेति च ब्रुवन्
तो बाण सोडत आणि मोठ्याने ओरडत म्हणाला, 'थांब, थांब!'
महिषं रोषसंयुक्तं यो वारयति संगरे
जो युद्धात रागावलेल्या महिषाला थांबवतो—
ततो देवी समासाद्य प्रोक्ता गर्वेण पार्थिव
मग देवीसमोर जाऊन त्याने गर्वाने तिला संबोधले, राजा.
न च बालिशि मे वीर्यं न सौभाग्यं न वा धनम्
माझी ताकद, माझे भाग्य किंवा माझे धन बालिश नाही.
नूनं तत्त्वेन जानामि अवलिप्तासि भामिनि
खरंच, मला सत्य माहीत आहे—तू गर्विष्ठ आहेस, सुंदरिये.
स्त्रियं त्वां नोत्सहे हंतुं पौरुषे च व्यवस्थितः 7.3.36.
मी पुरुषार्थाने ठरवलं असलं तरी, स्त्री असलेल्या तुला मारण्याचं माझ्या मनात नाही.
त्रैलोक्ये नास्ति मत्तुल्यः पुमान्कश्चिच्च बालिशि
तीनही लोकांत माझ्यासारखा दुसरा पुरुष नाही, बाळिशी.
प्रगृह्य सशरं चापं वाक्यमेतदुवाच ह
त्याने बाणांसह धनुष्य हातात घेतलं आणि हे शब्द बोलला.
कुमार्याः कामयुक्तेन तथापि शृणु मे वचः
कुमारीवर प्रेम असूनही, माझं बोलणं ऐक.
पितामह वरं देवा मन्यंते दानवाधम
पितामह आणि देव सुद्धा या दानवाला योग्य मानतात.
मुक्त्वैकां कामिनीं पाप त्वं कृतः पद्मयोनिना
एकच प्रिय स्त्री सोडून, कमलजन्म्याने तुला पापी बनवलं.
पितामहवरः सोऽत्र जयशीलोऽसि दानव
इथे तुला पितामहाचा वर मिळाला आहे, आणि तू युद्धात जिंकला आहेस, दानवा.
एषा त्वामिषुभिस्तीक्ष्णैर्नयामि यमसादनम्
पण आता या तिखट बाणांनी मी तुला यमाच्या घरात पाठवतो.
चतुर्भिश्चतुरो वाहाननयद्यमसादनम्
तिने चार बाणांनी त्याचे चार घोडे यमाच्या लोकात घालवले.
ध्वजं चिच्छेद चैकेन ततोऽन्येन हृदि क्षतः
एका बाणाने तिने त्याचा ध्वज कापला आणि दुसऱ्याने त्याच्या हृदयाला जखमी केले.
मूर्छया सहितो राजन्किंचित्कालमधोमुखः 7.3.36.
राजा थोडा वेळ मूर्च्छित होऊन खाली मान घालून उभा राहिला.
देवी सखीसमायुक्ता सर्वदेशेष्वताडयत्
देवी आपल्या सखींसह सर्व दिशांना वार करू लागली.
छिन्नधन्वा ततो दैत्यश्चर्मखङ्गसमन्वितः
मग दैत्याने आपले धनुष्य तुटल्यावर ढाल आणि तलवार उचलली.
तस्य चापततस्तूर्णं खड्गं द्वाभ्यां ह्यकृन्तयत्
तो वेगाने धावत असताना तिने दोन बाणांनी त्याची तलवार कापली.
विशस्त्रो विरथो राजन्स तदा दानवाधमः
राजा, त्या वेळी तो दानव शस्त्रहीन आणि रथाशिवाय उभा राहिला.
ब्रह्मास्त्रं मनसि ध्यायंस्तृणं तस्यै मुमोच सः
त्याने मनात ब्रह्मास्त्राचा ध्यान करत तिला एक गवताचे पाते फेकले.
एतस्मिन्नेव काले तु स ब्रह्मास्ते दिवौकसः
त्याच वेळी, हे देवांनो, त्याने ब्रह्मास्त्राचा उच्चार केला.
ततो देवी क्षणं ध्यात्वा तदस्त्रं पार्थिवोत्तम
मग देवीने थोडा वेळ थांबून त्या अस्त्राचे ध्यान केले, राजांमध्ये श्रेष्ठ.
ब्रह्मास्त्रे विफले जाते ह्याग्नेयं दानवोत्तमः
ब्रह्मास्त्र निष्फळ ठरल्यावर, श्रेष्ठ दानवाने अग्न्यास्त्राचा उच्चार केला.
एवं नानाप्रकाराणि तेन मुक्तानि सा तदा
त्या वेळी त्याने अनेक प्रकारची अस्त्रे सोडली.