ततस्तं लोलुपं दृष्ट्वा सा देवी कोपसंयुता 7.3.36.
मग त्याचा लोभीपणा पाहून देवीला प्रचंड राग आला.
अब्रवीत्परुषं वाक्यं गच्छगच्छेति चासकृत्
तीने कठोर शब्द बोलले आणि पुन्हा पुन्हा 'जा, जा' असे सांगितले.
अथाऽसौ सचिवैः सार्द्धं समंतात्पर्यवेष्टयत्
मग तो आपल्या मंत्र्यांसह सर्व बाजूंनी तिला वेढू लागला.
ततो जहास सा देवी सशब्दं परमेश्वरी
मग ती परात्पर देवी मोठ्याने हसली.
सुसन्नद्धाः सशस्त्राश्च रोषेण महताऽन्विताः
ते सर्वजण उत्तम कवचधारी, शस्त्रांनी सज्ज आणि मोठ्या रागाने भरलेले होते.
ततस्ते सहिताः सर्वे महिषं समुपाद्रवन्
मग ते सर्वजण एकत्रितपणे त्या महिषावर तुटून पडले.
ततः समभवद्युद्धं गणानां दानवैः सह
मग गण आणि दैत्य यांच्यात मोठे युद्ध सुरू झाले.
अथाऽसौ महिषो रुष्टः सचिवैर्विंनिपातितैः
मग तो महिष रागावला आणि मंत्र्यांनी पडल्यामुळे अधिकच संतप्त झाला.
रथप्रवरमारुह्य सारथिं समभाषत
तो उत्कृष्ट रथावर चढला आणि सारथ्याला म्हणाला.
हत्वैनामद्य यास्यामि पारं रोषस्य दुस्तरम्
आज मी तिला मारून रागाचा हा कठीण किनारा ओलांडीन.
रथं तेनैव मार्गेण यत्र सा तिष्ठते ध्रुवम् 7.3.36.
रथ तिथूनच ने जिथे ती नक्की उभी आहे.
बहवस्तेन मार्गेण येनासौ प्रस्थितो नृप
राजा, ज्या वाटेने ती गेली, त्या वाटेने बरेच जण गेले आहेत.
पपात महती चोल्का निहत्य रविमंडलम्
सूर्याच्या गोलावर आदळून एक मोठा उल्का खाली पडला.
उपविष्टास्तथा वांता बहुमूत्रं प्रसुस्रुवुः
ते तिथे बसलेले घाबरले आणि भरपूर लघवी सोडली.
स तान्सर्वाननादृत्य महोत्पातान्सुदारुणान्
त्याने त्या भयंकर अपशकुनांकडे दुर्लक्ष केले.
विमुंचंश्च शरान्नादांस्तिष्ठतिष्ठेति च ब्रुवन्
तो बाण सोडत आणि मोठ्याने ओरडत म्हणाला, 'थांब, थांब!'
महिषं रोषसंयुक्तं यो वारयति संगरे
जो युद्धात रागावलेल्या महिषाला थांबवतो—
ततो देवी समासाद्य प्रोक्ता गर्वेण पार्थिव
मग देवीसमोर जाऊन त्याने गर्वाने तिला संबोधले, राजा.
न च बालिशि मे वीर्यं न सौभाग्यं न वा धनम्
माझी ताकद, माझे भाग्य किंवा माझे धन बालिश नाही.
नूनं तत्त्वेन जानामि अवलिप्तासि भामिनि
खरंच, मला सत्य माहीत आहे—तू गर्विष्ठ आहेस, सुंदरिये.
स्त्रियं त्वां नोत्सहे हंतुं पौरुषे च व्यवस्थितः 7.3.36.
मी पुरुषार्थाने ठरवलं असलं तरी, स्त्री असलेल्या तुला मारण्याचं माझ्या मनात नाही.
त्रैलोक्ये नास्ति मत्तुल्यः पुमान्कश्चिच्च बालिशि
तीनही लोकांत माझ्यासारखा दुसरा पुरुष नाही, बाळिशी.
प्रगृह्य सशरं चापं वाक्यमेतदुवाच ह
त्याने बाणांसह धनुष्य हातात घेतलं आणि हे शब्द बोलला.
कुमार्याः कामयुक्तेन तथापि शृणु मे वचः
कुमारीवर प्रेम असूनही, माझं बोलणं ऐक.
पितामह वरं देवा मन्यंते दानवाधम
पितामह आणि देव सुद्धा या दानवाला योग्य मानतात.
मुक्त्वैकां कामिनीं पाप त्वं कृतः पद्मयोनिना
एकच प्रिय स्त्री सोडून, कमलजन्म्याने तुला पापी बनवलं.
पितामहवरः सोऽत्र जयशीलोऽसि दानव
इथे तुला पितामहाचा वर मिळाला आहे, आणि तू युद्धात जिंकला आहेस, दानवा.
एषा त्वामिषुभिस्तीक्ष्णैर्नयामि यमसादनम्
पण आता या तिखट बाणांनी मी तुला यमाच्या घरात पाठवतो.
चतुर्भिश्चतुरो वाहाननयद्यमसादनम्
तिने चार बाणांनी त्याचे चार घोडे यमाच्या लोकात घालवले.
ध्वजं चिच्छेद चैकेन ततोऽन्येन हृदि क्षतः
एका बाणाने तिने त्याचा ध्वज कापला आणि दुसऱ्याने त्याच्या हृदयाला जखमी केले.