पुण्यैः स्वकैर्द्विजश्रेष्ठ समागच्छेरिदं ततः
माझ्या स्वतःच्या पुण्यामुळे, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, मी इथे आलो आहे.
करिष्येऽहं तपो भूरि पूजयिष्ये महेश्वरम्
मी मोठे तप करीन आणि महेश्वराची पूजा करीन.
संक्षेपात्कथयिष्यामि यदि ते निश्चयः परः
तुझा निश्चय ठाम असेल तर मी तुला थोडक्यात सांगतो.
नंदनादीनि रम्याणि तत्र देववनानि च
तिथे नंदन आणि इतर सुंदर देववन आहेत.
बुभुक्षा नैव तृष्णा च निद्रालस्ये न च प्रभो रमयंति नरं तत्र गीतैर्नृत्यैरनेकशः
तेथे, प्रभो, भूक, तहान, झोप किंवा आळस माणसाला त्रास देत नाही; उलट, अनेक गाणी आणि नृत्यांनी तो आनंदित होतो.
एवं च वसते तत्र जनः स्वर्गे तपोधन
अशा प्रकारे, हे तपश्चर्येने संपन्न असलेले, लोक स्वर्गात राहतात.
एक एव मुने दोषः स्वर्लोके प्रतिभाति मे
पण, हे मुनी, मला स्वर्गात एकच दोष दिसतो.
न पुण्यं लभते तत्र कर्तुं विप्र कथंचन
तेथे, हे ब्राह्मण, कोणत्याही प्रकारे पुण्य मिळवता येत नाही.
यदत्र क्रियते कर्म शुभं तत्रोप भुज्यते 7.3.35.
इथे जे काही शुभ कर्म केले जाते, त्याचा फल तिथे उपभोगता येतो.
बहुतेजोन्वितान्स्वर्गे ह्यल्पपुण्यो द्विजोत्तम
स्वर्गात, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, ज्यांचे पुण्य थोडे आहे, त्यांना अनेक तेजस्वी लोक दिसतात.
न मया सुकृतं भूरि कृतं मर्त्त्ये कथंचन
माझ्याकडून मर्त्यलोकात फारसे शुभ कर्म झाले नाही.
तथा च पतमानांश्च दृष्ट्वा चान्यान्सहस्रशः
आणि म्हणून, हजारो इतरांना पडताना पाहिले,
एतत्ते सर्वमाख्यातं गुणदोषसमुद्भवम्
हे सर्व, गुण आणि दोष यांचे मूळ मी तुला सांगितले.
तेन स्वर्गेण मे दूत नैव कार्यं कथंचन
म्हणून, हे दूत, मला स्वर्गाची काहीच इच्छा नाही.
वाच्यस्त्वया ममादेशाद्देवराजः स्फुटं वचः
माझ्या सांगण्यावरून, तू देवांचा राजा इंद्राला हे स्पष्टपणे सांग.
तत्कर्माऽहं करिष्यामि येन नो पतनाद्भयम्।. साधयिष्यामि ताँल्लोकान्ये सदा पातवर्जिताः
मी असं काम करीन की ज्यामुळे आपल्याला कोसळण्याची भीती राहणार नाही; मी त्या लोकांना नेहमीच पतनापासून मुक्त ठेवीन.
पुलस्त्य उवाच एवमुक्त्वा नृपश्रेष्ठ मुद्गलः स्वर्गनिःस्पृहः
पुलस्त्य म्हणाले: असं म्हणून, राजांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या, स्वर्गाची इच्छा नसलेल्या मुद्गलानं
श्रुत्वा दूतोऽपि शक्रस्य तस्य वाक्यं सविस्तरम्
शक्राचा दूतही त्याचं सविस्तर बोलणं ऐकून
देवदूताप्रमाणं च विमानं हि त्वया कृतम् 7.3.35.
आणि देवदूतासाठी मोजून तयार केलेलं विमानसुद्धा तुझ्यामुळे झालं.
तस्मात्तत्र द्रुतं गत्वा बलादानय तं मुनिम्
म्हणून तिथे लवकर जा आणि त्या ऋषीला जबरदस्तीने घेऊन ये.
पुलस्त्य उवाच शक्रस्य वचनं श्रुत्वा देवदूते भयान्वितः
पुलस्त्य म्हणाले: शक्राचं बोलणं ऐकून देवदूत घाबरला.
मुद्गलोऽपि विमानस्थं पुनर्दृष्ट्वा समागतम्
मुद्गलानेही पुन्हा विमानात उभा असलेला तो दूत आलेला पाहिला.
स तस्य वचनेनैव स्तंभितो लिखितो यथा
त्याच्या बोलण्यामुळे तो अगदी स्तब्ध झाला, जणू काही कोरून ठेवला आहे तसा.
चिरकालगतं ज्ञात्वा दूतं तु त्रिदशाधिपः
दूत खूप वेळ गेला हे समजून, देवांचा राजा
अथ दृष्ट्वा तदा दूतं स्तंभितं मुद्गलेन तु
मग तिथे मुद्गलाने दूताला स्तब्ध केलेलं पाहिलं.
एतस्मिन्नेव काले तु उत्पातास्तत्र दारुणाः तान्दृष्ट्वा चिन्तयामास मुद्गलो विस्मयान्वितः
त्याच वेळी तिथे भयंकर अपशकुन दिसले; ते पाहून मुद्गल आश्चर्यचकित होऊन विचार करू लागला.
अथ दृष्ट्वांबरगतं वज्रोद्यतकरं हरिम्
मग आकाशात वज्र उचललेला हरि दिसला.
तत्र शक्रः स्तुतिं चक्रे भग्नोत्साहो नृपोत्तम
तिथे, राजांमध्ये श्रेष्ठा, शक्राने उत्साह खचून स्तुती केली.
स्वर्गे वा यदि वा मर्त्त्ये तिष्ठ त्वं स्वेच्छया द्विज 7.3.35.
स्वर्गात असो किंवा पृथ्वीवर, द्विजा, तू जिथे हवं तिथे राहा.
वरं वरय भद्रं ते नित्यं यो मनसि स्थितः
जे तुझ्या मनात नेहमी असतं, तेच वर माग; तुझं कल्याण होवो.