अब्रवीत्परुषं वाक्यं भर्त्सयंश्च पुनःपुनः
त्याने पुन्हा पुन्हा कठोर शब्द बोलून त्याला झिडकारले.
सृष्टस्त्वं हि मया मूढ प्रथमोऽहमसंशयम् 7.3.34.
अरे मूढा, तुला मीच निर्माण केले; मीच प्रथम आहे, यात शंका नाही.
एवं विवदमानौ तौ मिथो राजन्महाद्युती
राजा, त्या दोघांनी एकमेकांशी मोठ्या तेजाने वाद घातला.
मुष्टिभिर्बाहुभिश्चैव नखैर्दंतैर्विकर्षणैः
ते दोघे मुठी, हात, नखं, दात आणि ओढणे याने एकमेकांशी झुंजले.
ततो वर्षसहस्रांते तयोर्मध्ये नृपोत्तम
महाराज, हजारो वर्षांनी त्या दोघांमध्ये असं घडलं—
एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी
त्याच वेळी, एक देहहीन आवाज ऐकू आला.
एतन्माहेश्वरं लिंगं योऽस्य चांते गमिष्यति
तुमच्यापैकी जो या महादेवाच्या लिंगाचा शेवट गाठेल—
अधोभागं व्रजत्वेक एकश्चोर्द्ध्वं ममाज्ञया
माझ्या आज्ञेने, एक जण खाली जावो आणि दुसरा वरती जावो.
विदार्य वसुधां कृष्णोऽप्यधस्तात्सत्वरं गतः तावत्कालाग्निरुद्रस्तु दृष्टस्तेन महात्मना
कृष्णाने पृथ्वी फाडून झपाट्याने खाली गेला; तिथे त्या थोर आत्म्याने काळाग्नि रुद्राला पाहिलं.
गंतुमिच्छंस्ततोऽधस्ताद्यावद्वेगं करोति सः
तो आणखी खाली जायला उत्सुक होता आणि शक्य तितक्या वेगाने गेला.
ततो मूर्छाभिसंतप्तो दह्यमानोऽद्भुताग्निना
मग तो मूर्च्छेने त्रस्त झाला, आणि त्या अद्भुत अग्नीने जळू लागला.
तथा लिंगं समासाद्य भक्त्या पूजा कृता ततः 7.3.34.
अशा प्रकारे लिंगाजवळ पोहोचून त्याने भक्तीभावाने पूजा केली.
ब्रह्माऽपि व्योममार्गेण गतो हंसविमानतः
ब्रह्मादेखील आपल्या हंसविमानातून आकाशमार्गे गेला.
ततो वर्षसहस्रांते केतकीं सोऽप्यपश्यत
मग, हजारो वर्षांनंतर त्याला केतकीचे फूल दिसले.
क्व त्वया गम्यते ब्रह्मन्निरालंबे महापथि
ब्रह्मा, या अंत नसलेल्या मोठ्या मार्गावर तू कुठे चाललास?
लिंगस्यास्य हि पर्यंतं यो लभिष्यति चावयोः
आपल्यापैकी जो या लिंगाचा शेवट गाठेल—
स ज्यायानितरो हीनो ह्येतदुक्तं पिनाकिना
तो श्रेष्ठ, दुसरा कनिष्ठ—हे पिनाकधारीने सांगितले आहे.
लब्ध्वा लिंगस्य पर्यंतं यास्यामि क्षितिमंडले
लिंगाचा शेवट गाठून मी पुन्हा पृथ्वीवर येईन.
व्यर्थश्रमोऽसि लोकेश नांतो लिंगस्य विद्यते
लोकांचे स्वामी, तुझा सारा प्रयत्न व्यर्थ आहे; लिंगाचा शेवट नाही.
लिंगमूर्ध्नः पतंत्या मे कालो जातो महाद्युते
लिंगाच्या टोकावरून मी खाली पडत असताना, हे तेजस्वी, खूप काळ गेला.
यावत्कालेन हंसस्ते योजनं संप्रगच्छति
ज्यावेळा तो हंस एक योजनाचा प्रवास करतो,
तस्मान्निवर्तनं युक्तं मम वाक्येन ते विभो 7.3.34.
म्हणून, मी तुला सांगितल्याप्रमाणे, परत फिरणे योग्य आहे, प्रभो.
ततो हृष्टमना भूत्वा गृहीत्वा तां चतुर्मुखः दर्शयामास तां विष्णोरेषा लिंगस्य मूर्धतः
तेव्हा चतुर्मुख आनंदी मनाने ती घेतली आणि ती विष्णूला दाखवली; ही त्या लिंगाच्या टोकावरून आहे.
मयाऽऽनीता शुभा माला लब्धश्चांतं चतुर्भुज
ती शुभ माळ मी आणली आणि चतुर्भुजाने तिचा शेवट मिळवला.
नाहं शक्तः परं पारं गंतुं ब्रह्मन्कथंचन
हे ब्रह्मन्, मी काहीही करून या लिंगाचा शेवट गाठू शकत नाही.
यदि त्वयाऽस्य पर्यंतो लब्धो ब्रह्मन्कथंचन
हे ब्रह्मन्, जर तुझ्या कडून या लिंगाचा शेवट सापडला असेल,
नान्यथा चास्य पर्यंतो दृश्यते केन चित्क्वचित्
नाहीतर, कोणालाही कधीही या लिंगाचा शेवट दिसत नाही.
कोपं चक्रे महाराज ब्रह्माणं प्रति तत्क्षणात्
त्या क्षणी महाराजाने ब्रह्मावर राग केला.
अथाह दर्शनं गत्वा धिग्धिग्व्यर्थप्रजल्पक
मग तो साक्षीदाराकडे गेला आणि म्हणाला, 'शेमंत, व्यर्थ बोलणाऱ्याला!'
यस्मात्त्वया मृषा प्रोक्तं मम पर्यंतदर्शनम्
कारण तू खोटे बोलून माझा शेवट पाहिल्याचे सांगितलेस,