कार्यो वै पार्थिवश्रेष्ठ कार्यश्चोदङ्मुखैर्द्विजैः
हे राजांमध्ये श्रेष्ठ, हे कार्य उत्तरेकडे तोंड करून ब्राह्मणांनीच करावे,
पीतांबरधरैश्चैव धृतहेमांगुलीयकैः
पिवळे वस्त्र परिधान केलेले आणि सोन्याच्या अंगठ्या घातलेल्या,
मृगचर्मोपरिस्थं च मंत्रैरेभिर्विधानतः
मृगाच्या कातडीवर बसून, या मंत्रांनी आणि योग्य पद्धतीने,
इमं मे गंगे यमुने पंचनद्यः सुपुष्करे
गंगे, यमुने, पाच नद्या आणि शुभ तीर्थांनो, हे माझे ऐका,
सम्यगुच्चार्य विघ्नानां ततो नाशं प्रपद्यते
हे मंत्र नीट उच्चारल्यावर, मग विघ्नांचा नाश होतो.
आधयो व्याधयो रौद्रा दुष्टरोगा ज्वरादयः
दुःख, आजार, भयंकर रोग, ताप आणि इतर व्याधी,
एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि
तू मला विचारलेस ते सर्व मी तुला सांगितले आहे.
यश्च कीर्त्तयते सम्यक्चतुर्थ्यां सुसमाहितः
जो कुणी चतुर्थीला एकाग्रतेने हे नीट म्हणतो,
यंयं काममभिध्यायन्यजेच्चेदं समाहितः
तो ज्या ज्या इच्छा मनात ठेवून, एकाग्रतेने हे पूजन करतो,
यं दृष्ट्वा मानवः सम्यङ्मुच्यते सर्वपातकैः
ज्याला पाहून मनुष्य सर्व पापांपासून मुक्त होतो,
पार्थानाम्न्यभवत्साध्वी देवलस्य प्रिया सती
ती पार्था नावाची, सद्गुणी आणि देवल ऋषींची प्रिय, पतिव्रता पत्नी होती.
सा पूर्वमभवद्वंध्या ऋषिपत्नी यशस्विनी
ती पूर्वी वंध्या होती, पण कीर्तीमान ऋषिपत्नी होती.
वायुभक्षा निराहारा समचित्ताऽऽसने स्थिता
वायूवर जगणारी, उपाशी राहणारी, समचित्ताने ध्यानस्थ बसलेली होती.
उद्भिद्य धरणीपृष्ठं सहसा लिंगमुत्थितम्
अचानक पृथ्वीचा पृष्ठभाग फोडून, तिथे लिंग प्रकट झाले.
पूजयैतन्महाभागे शिवलिंगं सुपावनम्
हे महाभाग्यशाली आणि अत्यंत पवित्र शिवलिंग तू भक्तीभावाने पूज.
यो यं काममभिध्यायन्पूजयिष्यति मानवः
जो मनुष्य ज्या इच्छेने हे पूजन करतो,
पार्थेश्वराख्यमेतद्धि लोके ख्यातिं गमिष्यति
हे पार्थेश्वर म्हणून ओळखले जाईल आणि जगात प्रसिद्ध होईल.
ततः सा विस्मयाविष्टा पूजयामास तत्तदा
तेव्हा ती आश्चर्यचकित होऊन त्या वेळी त्या शिवलिंगाची पूजा करू लागली.
ततः प्रभृति तल्लिंगं विख्यातं धरणीतले 7.3.33.
त्या वेळेपासून ते लिंग पृथ्वीवर प्रसिद्ध झाले.
तत्र स्नात्वा नरः सम्यग्यस्तं पश्यति भावतः
तेथे नीट स्नान करून, जो भक्तिभावाने त्या लिंगाचे दर्शन घेतो,
शुक्लपक्षे चतुर्द्दश्यां जागरं तस्य चाग्रतः
शुक्ल पक्षातील चतुर्दशीला त्या लिंगासमोर जागरण करावे.
पिंडनिर्वापणं तत्र यः करोति समाहितः
जो तेथे एकाग्रतेने पिंडदान करतो,
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे पार्थेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः
अशा प्रकारे एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या श्रीस्कांद महापुराणातील सातव्या प्रभासखंडाच्या तिसऱ्या अर्बुदखंडातील 'पार्थेश्वर माहात्म्याचे वर्णन' हा त्र्याहत्तीसावा अध्याय संपला.
यत्र सन्निहितो नित्यं स्वयं विष्णुर्महीपते कस्मिन्काले मुने ब्रूहि सर्वं विस्तरतो मम
जिथे विष्णू स्वतः नेहमी वास करतो, हे राजन, त्या ठिकाणाचा आणि काळाचा सविस्तर वर्णन मला सांग, असे त्या ऋषीला विचारले.
चंद्रार्कपवने नष्टे ज्योतिषि प्रलयं गते
चंद्र, सूर्य आणि वाऱ्याचे तेज नाहीसे झाले आणि सृष्टीचा प्रलय झाला,
ततो युगसहस्रांते विबुद्धः कमलासनः
मग हजारो युगांच्या शेवटी कमलावर बसलेला ब्रह्मा जागा झाला.
भ्रमंश्चापि चतुर्वक्त्रो यावत्पश्यति दूरतः
चार मुखांचा तो ब्रह्मा भटकत राहिला, आणि शेवटी दूरवर काहीतरी पाहिले.
तं चोवाच चतुर्वक्त्रः कस्त्वं केन विनिर्मितः
त्यावर ब्रह्मदेव म्हणाला, 'तू कोण आहेस? आणि तुला कोणी निर्माण केले?'
तमुवाचाथ गोविंदः प्रहसञ्छ्लक्ष्णया गिरा
मग गोविंदाने हसत, मधुर शब्दांत उत्तर दिले,
अहमाद्यः पुमानेको मया सृष्टो भवानपि
मीच आद्य पुरुष आहे; आणि तुलाही मीच निर्माण केले.