नमस्ते देवदेवेश भक्तानामभयप्रद
देवतांचा स्वामी, भक्तांना निर्भयता देणारा, तुला नमस्कार.
त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारस्त्वं चंद्रस्त्वं प्रभाकरः
तू यज्ञ आहेस, तू वषट्कार आहेस, तू चंद्र आहेस, तू सूर्य आहेस.
यथा तिलगतं तैलं गूढं तिष्ठति सर्वदा
जसा तीळामध्ये तेल नेहमी लपलेलं असतं,
यथा काष्ठगतो वह्निः संस्थितोऽपि न लक्ष्यते
जसा लाकडात अग्नी असतो पण दिसत नाही,
यथा दधिगतं सर्पिर्निगूढत्वेन संस्थितम्
जसं दह्यामध्ये तूप गुप्तपणे असतं,
यथा जलं धरापृष्ठात्खनन्नाप्नोति मानवः
जसा माणूस जमिनीत खणून पाणी मिळवतो,
तावच्च दुर्लभः स्वर्गस्तावच्छूराश्च शत्रवः ६.१०४.
तोपर्यंत स्वर्ग मिळणं कठीण असतं आणि शत्रूही बलवान असतात.
तावल्लक्ष्मीश्चला नॄणां तावद्रोगाः पृथग्विधाः
तोपर्यंत माणसांची लक्ष्मी चंचल असते आणि वेगवेगळे रोगही असतात.
तावत्पुत्रोद्भवं दुःखं तथा प्रियसमु द्भवम्॥ यावत्त्वं देव नायासि सन्तोषं देहिनामिह
तोपर्यंत मुलांच्या जन्माचं दुःख, प्रियजनांचं दुःख असंच राहातं; देवा, तू देहधारकांना समाधान देईपर्यंत.
एवं स्तुत्वा ततो लिंगं स्नापयित्वा यथाविधि
अशा प्रकारे स्तुती करून त्याने लिंगाचं विधिपूर्वक स्नान घातलं.
पारिजातकपुष्पैश्च तथा सन्तानसम्भवैः
पारिजातक फुलांनी आणि वंशात जन्मलेल्या फुलांनी,
पूजां चक्रे सुविस्तीर्णा श्रद्धया परया युतः
त्याने मोठ्या श्रद्धेने विस्तृत पूजा केली.
स च गीतं स्वयं चक्रे तालमादाय पाणिना
त्याने स्वतःच गाणे सुरू केले आणि हाताने ताल धरू लागला.
तानयुक्त्या समोपेतं ग्रामै रागैः स्वलंकृतम्
ते गाणे योग्य लयीत होते, सुरांनी आणि रागांनी सुशोभित झाले होते.
यावत्संप्रस्थितो भूयो लंकां प्रति विभीषणः
इतक्यात विभीषण पुन्हा लंकेकडे निघाला.
विशेषतस्तु तेनोक्तं यत्तस्य पुरतः पुरा
विशेष म्हणजे, यापूर्वी त्याने समोर बोललेले शब्द—
तच्छ्रुत्वाथ प्रणम्योच्चैर्दूतं प्राह विभीषणः ६.१०४.
ते ऐकून विभीषणाने वाकून मोठ्याने त्या दूताला संबोधले.
यद्येवं विहितं राज्ये रामपुत्रस्य राक्षसैः
जर खरंच राक्षसांनी रामपुत्रासाठी राज्य स्थापले असेल,
तस्मान्महाप्रसादो मे कृतस्तेन महात्मना
तर त्या महान आत्म्याने मला मोठे उपकार केले आहेत.
एवमुक्त्वा स तान्सर्वाञ्छोधयामास राक्षसान्
असे म्हणून त्याने सर्व राक्षसांना विचारले.
ततस्तत्रैव चानीय तस्य दूतस्य संनिधौ
मग त्यांना तिथेच त्या दूतासमोर आणले.
यैः कृतो जनविध्वंसो राक्षसैः सुदुरात्मभिः
ज्या दुष्ट राक्षसांनी लोकांचा नाश केला होता—
ते सर्वे व्यंतरा रौद्राः प्रभवंतु सुदुःखिताः
ते सर्व भयंकर आणि क्रूर राक्षस फार दुःखी होवोत.
सर्वभोगपरित्यक्ताः शीतातपसहि ष्णवः
सर्व सुखांपासून वंचित, थंडी-उष्णतेचा त्रास सहन करणारे असोत.
एवं दत्त्वाथ तेषां स शापं राक्षससत्तमः
अशा प्रकारे त्यांना शाप देऊन श्रेष्ठ राक्षसाने—
अद्यप्रभृति नो कश्चिद्राक्षसः संप्रयास्यति क्षम्यतामपराधो मे यदज्ञाना दयंकृतः
आजपासून कोणताही राक्षस बाहेर जाणार नाही; माझ्या अज्ञानामुळे झालेली चूक मला माफ करा.
राक्षसैर्दुष्टजातीयैर्महामांसस्यलोलुपैः ६.१०४.
दुष्ट जातीचे, मांसावर लोभी असलेले राक्षस—
यदन्यदपि कृत्यं स्याद्दैवं वा मानुषं च वा
देवयोगाने किंवा माणसांनी करावयाचे जे काही बाकी आहे,
तानि गत्वा स्वयं शीघ्रं त्वमुत्पाटय राक्षस
ते सर्व तू स्वतः लवकर जाऊन नष्ट कर.
एतदेव परं कृत्यं सर्वलोकसुखावहम्
हेच सर्वश्रेष्ठ कर्तव्य आहे, जे सर्व लोकांना सुख देणारे आहे.