सर्वदा राक्षसेन्द्रोऽसौ शुभं रामेश्वरत्रयम्
राक्षसांचा राजा नेहमीच त्या तीन रामेश्वरांची पूजा करतो.
लंकाद्वारे स्थितो यो वै सेतुखण्डे महेश्वरः
लंकेच्या दरवाजाजवळ, सेतूच्या तुकड्यावर महेश्वर उभा आहे.
जलमध्यगतं यच्च सेतुखंडं द्वितीयकम्
आणि दुसरा सेतूचा भाग पाण्याच्या मध्ये आहे.
एनं देव निशीथे च सर्वदागत्य भक्तितः
या देवाकडे, मध्यरात्री आणि नेहमी, भक्तीने लोक येतात.
तस्मात्तिष्ठ त्वमव्यग्रः स्थानेऽत्रैव समाहितः
म्हणून तू इथेच शांतपणे, मन एकाग्र करून, स्थिर राहा.
तेनैव सहितः पश्चात्स्वेच्छया तस्य मन्दिरम्
नंतर, त्याच्यासोबत, तुझ्या इच्छेने, त्याच्या निवासस्थानी प्रवेश करू शकतोस.
अथ तेषां तदाकर्ण्य स दूतो हर्षसंयुतः ६.१०४.
हे ऐकून तो दूत आनंदाने भरून गेला.
अथ प्राप्ते निशार्धे स राक्षसैः परिवारितः
मध्यरात्री झाल्यावर तो राक्षसांनी वेढला गेला.
विमानवरमारूढः स्तूयमानः समन्ततः
तो सुंदर विमानावर बसला होता आणि सर्व बाजूंनी त्याची स्तुती होत होती.
उत्तीर्य च विमानाग्र्यात्कृत्वाऽथ त्रिः प्रदक्षिणाम्
त्या उत्तम विमानावरून खाली उतरून त्याने ते तीन वेळा प्रदक्षिणा घातली.
नमस्ते देवदेवेश भक्तानामभयप्रद
देवतांचा स्वामी, भक्तांना निर्भयता देणारा, तुला नमस्कार.
त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारस्त्वं चंद्रस्त्वं प्रभाकरः
तू यज्ञ आहेस, तू वषट्कार आहेस, तू चंद्र आहेस, तू सूर्य आहेस.
यथा तिलगतं तैलं गूढं तिष्ठति सर्वदा
जसा तीळामध्ये तेल नेहमी लपलेलं असतं,
यथा काष्ठगतो वह्निः संस्थितोऽपि न लक्ष्यते
जसा लाकडात अग्नी असतो पण दिसत नाही,
यथा दधिगतं सर्पिर्निगूढत्वेन संस्थितम्
जसं दह्यामध्ये तूप गुप्तपणे असतं,
यथा जलं धरापृष्ठात्खनन्नाप्नोति मानवः
जसा माणूस जमिनीत खणून पाणी मिळवतो,
तावच्च दुर्लभः स्वर्गस्तावच्छूराश्च शत्रवः ६.१०४.
तोपर्यंत स्वर्ग मिळणं कठीण असतं आणि शत्रूही बलवान असतात.
तावल्लक्ष्मीश्चला नॄणां तावद्रोगाः पृथग्विधाः
तोपर्यंत माणसांची लक्ष्मी चंचल असते आणि वेगवेगळे रोगही असतात.
तावत्पुत्रोद्भवं दुःखं तथा प्रियसमु द्भवम्॥ यावत्त्वं देव नायासि सन्तोषं देहिनामिह
तोपर्यंत मुलांच्या जन्माचं दुःख, प्रियजनांचं दुःख असंच राहातं; देवा, तू देहधारकांना समाधान देईपर्यंत.
एवं स्तुत्वा ततो लिंगं स्नापयित्वा यथाविधि
अशा प्रकारे स्तुती करून त्याने लिंगाचं विधिपूर्वक स्नान घातलं.
पारिजातकपुष्पैश्च तथा सन्तानसम्भवैः
पारिजातक फुलांनी आणि वंशात जन्मलेल्या फुलांनी,
पूजां चक्रे सुविस्तीर्णा श्रद्धया परया युतः
त्याने मोठ्या श्रद्धेने विस्तृत पूजा केली.
स च गीतं स्वयं चक्रे तालमादाय पाणिना
त्याने स्वतःच गाणे सुरू केले आणि हाताने ताल धरू लागला.
तानयुक्त्या समोपेतं ग्रामै रागैः स्वलंकृतम्
ते गाणे योग्य लयीत होते, सुरांनी आणि रागांनी सुशोभित झाले होते.
यावत्संप्रस्थितो भूयो लंकां प्रति विभीषणः
इतक्यात विभीषण पुन्हा लंकेकडे निघाला.
विशेषतस्तु तेनोक्तं यत्तस्य पुरतः पुरा
विशेष म्हणजे, यापूर्वी त्याने समोर बोललेले शब्द—
तच्छ्रुत्वाथ प्रणम्योच्चैर्दूतं प्राह विभीषणः ६.१०४.
ते ऐकून विभीषणाने वाकून मोठ्याने त्या दूताला संबोधले.
यद्येवं विहितं राज्ये रामपुत्रस्य राक्षसैः
जर खरंच राक्षसांनी रामपुत्रासाठी राज्य स्थापले असेल,
तस्मान्महाप्रसादो मे कृतस्तेन महात्मना
तर त्या महान आत्म्याने मला मोठे उपकार केले आहेत.
एवमुक्त्वा स तान्सर्वाञ्छोधयामास राक्षसान्
असे म्हणून त्याने सर्व राक्षसांना विचारले.