ततस्ते मानवाः सर्वे प्रद्रवंतः समंततः
मग सगळे लोक सगळ्या दिशांना पळू लागतात.
तथान्ये बहवो गत्वा ह्ययोध्याख्यां महापुरीम्
तसेच, बरेच जण अयोध्या नावाच्या मोठ्या नगरीत गेले.
तव पित्रा समं प्राप्ताः पूर्वं ये राक्षसा नृप
राजा, पूर्वी तुझ्या वडिलांसोबत जे राक्षस तिथे आले होते,
संस्थापितानि लिंगानि चतुर्वक्त्राणि तत्र वै
तिथे चतुर्मुख लिंगे स्थापण्यात आली होती.
तेनैव चानुषंगेण समागच्छंति नित्यशः
त्यामुळे ते नेहमी तिथे येत राहतात.
यदि वा तानि लिंगानि कश्चित्संपूजयेन्नरः
जर कोणी मनुष्य ती लिंगे पूजली,
तस्माद्यदि न रक्षा नः करिष्यसि महीपते ६.१०४.
म्हणून राजन, जर तू आमचे रक्षण केले नाहीस, तर आमचे काय होईल?
तच्च क्षेत्रं विशेषेण यत्रागच्छंति ते सदा
आणि ते क्षेत्र खास करून, जिथे ते नेहमी येतात.
तच्छ्रुत्वा स नृपस्तूर्णं स्वामात्यानां न्यवेदयत्
हे ऐकून, राजाने लगेच आपल्या मंत्र्यांना सांगितले.
अथ प्राप्तं कुशं दृष्ट्वा हतशेषा द्विजोत्तमाः
मग कुश आला हे पाहून, मारणीतून वाचलेले श्रेष्ठ ब्राह्मण—
किमेवं क्रियते राज्यं यथा त्वं क्षत्रियाधमः ॥ करोषि यत्र विध्वंसं राक्षसै र्नीयते जनः
"राज्य असे का चालवले जाते, जसे तू, क्षत्रियांत नीच, विनाश करतोस आणि लोकांना राक्षस उचलून नेतात?"
नूनं जातो न रामेण भवान्रावणसंभवः
"नक्कीच तू रामाचा नव्हेस, तर रावणाचा वंशज आहेस."
सत्यमेतत्पुरा प्रोक्तं नीतिशास्त्रविचक्षणैः
"हे खरेच, हे पूर्वी नीतिशास्त्र जाणणाऱ्यांनी सांगितले होते."
तस्मात्त्वं राक्षसोद्भूतो राक्षसैर्द्विजसत्तमान्
"म्हणूनच, तू राक्षसांपासून जन्मलेला आहेस आणि राक्षसांसोबत श्रेष्ठ ब्राह्मणांचा नाश करतोस."
आर्तानां यत्र लोकानां दोषैः पार्थिवसंभवैः
"जिथे जिथे राजांच्या दोषांमुळे लोकांना त्रास होतो—"
राक्षसेभ्यः समुत्पन्नो ब्राह्मणानां पराभवः
"—राक्षसांपासून ब्राह्मणांचा नाश होतो."
अद्यप्रभृति यः कश्चिद्विनाशं नीयते क्वचित् ६.१०४.
आजपासून जो कोणी कुठेही नाशाकडे नेला जातो,
एवमुक्त्वा ततस्तूर्णं प्रेषयामास राघवः
असं सांगून, राघवाने लगेच दूताला पाठवलं.
गच्छ दूत द्रुतं गत्वा त्वया वाच्यो विभीषणः
जा रे दूत, पटकन जाऊन, विभीषणाला सांगावंसं आहे—
यद्राक्षसगणैः सार्धं मम भूमिं समंततः
तू आणि तुझे राक्षसांचे टोळके माझ्या भूमीवर सर्वत्र पसरले आहे.
मम पित्रा कृतेयं ते प्रतिष्ठा राक्षसाधम
हे राक्षसांमधील नीच, माझ्या वडिलांनी तुझ्यासाठीच ही स्थापना केली होती.
विषवृक्षोऽपि यो वृद्धिं स्वयमेव प्रणीयते
जरी तो विषारी झाड असला, तरी तो आपोआप वाढतच राहतो.
तस्मादद्य दिनादूर्ध्वं यदि कश्चिन्निशाचरः
म्हणून आजपासून पुढे, जर कोणताही निशाचर—
तदहं सत्वरं प्राप्य लंकां तव पुरीमिमाम्
तर मी लगेच तुझ्या या लंका नगरीत येईन—
त्वां च बद्ध्वा दृढैः पाशैर्निगडैश्च सुसंयतम्
आणि तुला मजबूत दोऱ्यांनी व घट्ट बेड्यांनी बांधीन.
एवमुक्तस्ततो दूतो गत्वा सेतुं द्रुतं ततः
असं सांगितल्यावर, दूत लगेच सेतूवर गेला.
तावत्पृष्टो जनैः कैश्चित्कस्त्वं वत्स इहागतः ६.१०४.
तेवढ्यात, काही लोकांनी त्याला विचारलं, 'अरे मुला, तू इथे कोण आहेस?'
प्रेषितः कार्यमुद्दिश्य तत्र यास्याम्यहं कथम्
'मला एका कामासाठी पाठवलं आहे; मी तिथे कसा जाऊ?'
भग्नः सेतुर्यतो मध्ये रामेणाक्लिष्टकर्मणा
राघवाच्या सहज कृतीने, सेतू मधोमध तुटला आहे.
तस्मादत्रैव ते कार्यं सिद्धिं दूत प्रयास्यति
म्हणून, दूत, इथेच तुझे काम पूर्ण होईल.