ततस्तृप्तिं प्रगच्छामि यावद्दैवं दिनं स्थितम्
त्यानंतर, देवाचा दिवस संपेपर्यंत मला समाधान मिळते.
नास्त्यसाध्यं मुनिश्रेष्ठ तव किंचिज्जगत्त्रये 6.103.
मुनिश्रेष्ठ, तुझ्यासाठी त्रैलोक्यात काहीही अशक्य नाही.
तस्मान्मुने दयां कृत्वा ममोपरि महत्तराम्
म्हणून, हे मुनी, माझ्यावर मोठी दया कर.
तथा दृष्टिप्रदानं मे कुरुष्व मुनिसत्तम
तसेच, हे श्रेष्ठ मुनी, मला दृष्टी दे.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कृपया मम मानसम्
त्याचे शब्द ऐकून माझे मन दयेमुळे हलले.
त्वमन्ननिष्क्रयं देहि कण्ठस्थमिह भूषणम्
भोजनाच्या मोबदल्यात तुझ्या गळ्यातील भूषण मला दे.
तथाऽद्यप्रभृति प्राज्ञ रत्नदीपान्सुनिर्मलान्
आजपासून, हे ज्ञानी, शुद्ध रत्नदीप
द्ध?स येन संजायते दृष्टिः शाश्वती तव निर्मला
यामुळे तुझी शाश्वत आणि निर्मळ दृष्टी निर्माण होते.
गृहाण रत्नसंभूतं कण्ठाभरणमुत्तमम्
हे उत्तम रत्नांचे गळ्यातील भूषण घे.
ततो दयाभिभूतेन मया तस्य प्रतिग्रहः ॥ निःस्पृहेणापि संचीर्णो मुनिना रण्यवासिना। ततः प्रक्षाल्य मे पादौ यावत्तेनान्ननिष्क्रये। विभूषणमिदं दत्तं सद्भक्त्या भावितात्मने संजाता परमा तृप्तिर्देवपीयूषसंभवा ॥ 6.103.
मग दयेमुळे मी त्याचा स्वीकार केला; वनात राहणाऱ्या मुनिने, इच्छा नसतानाही, ते घेतले. त्याने माझे पाय धुतल्यावर, भोजनाच्या मोबदल्यात हे भूषण त्याला दिले, भक्ती आणि शुद्ध मनाने. देवाच्या अमृतातून उत्पन्न झालेली परम तृप्ती मिळाली.
तस्य नष्टं मृतं कायं तच्च जीर्णं पुरोद्भवम्
त्याचं शरीर हरवून गेलं, मृत्युमुखी पडलं आणि खूप जुने असल्यामुळे पूर्णपणे जीर्ण झालं होतं.
ततः संस्थापितस्तेन तस्मिन्स्थाने सुभक्तितः ॥ दामोदरो रघुश्रेष्ठ कृत्वा प्रासादमुत्तमम्
मग, रघुकुळातील श्रेष्ठा, दामोदरानं त्या जागी अत्यंत भक्तीभावाने एक उत्तम मंदीर उभारलं.
तस्याग्रे श्रद्धया युक्तो दीपं दयाद्यथायथा
त्या मंदीरासमोर श्रद्धेने भरून, त्यानं दिवा आणि योग्य त्या वस्तू अर्पण केल्या.
ततो मासात्समासाद्य दिव्यचक्षुर्महीपतिः
मग एक महिना उलटल्यावर त्या राजाला दिव्यदृष्टी प्राप्त झाली.
ततः प्रोवाच मां हृष्टः प्रणिपत्य कृतांजलिः
नंतर तो आनंदित होऊन, हात जोडून माझ्या पाया पडला आणि म्हणाला.
त्वत्प्रसादात्प्रणष्टा मे बुभुक्षाऽतिसुदारुणा
तुमच्या कृपेने माझी ती भयंकर भूक पूर्णपणे नाहीशी झाली आहे.
अनुज्ञां देहि मे तस्माद्येन गच्छामि सांप्रतम्
म्हणून, आता मला परवानगी द्या, जेणेकरून मी इथून जाऊ शकेन.
ततो मया विनिर्मुक्तः प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः
मग मी त्याला मुक्त केलं, आणि त्यानं पुन्हा पुन्हा वाकून नमस्कार केला.
एवं मे भूषणमिदं जातं हस्तगतं पुरा
अशा प्रकारे, पूर्वी माझ्या हातात असलेलं हे भूषण पुन्हा मला मिळालं.
ततः प्रभृति राजेंद्र समागत्यात्र मानवाः कार्तिके मासि निर्यांति देहांते त्रिदिवालयम् ॥ 6.103.
त्या वेळेपासून, राजेंद्र, जे लोक इथे कार्तिक महिन्यात येतात, त्यांना देह संपल्यावर स्वर्गलोक मिळतो.
ये पुनः प्राणसंत्यागं प्रकुर्वंति समाहिताः
आणि जे इथे एकाग्र मनाने प्राणत्याग करतात—
ततो दृष्ट्वा सहस्राक्षः प्रभावं तज्जलोद्भवम्
मग, त्या जलातून उत्पन्न झालेलं ते सामर्थ्य पाहून, सहस्रनेत्री इंद्रानं त्याचं दर्शन घेतलं.
तदद्य दिवसः प्राप्तो दीपोत्सवसमुद्भवः
आज तो दिवस आला आहे, ज्यामुळे दिव्यांचा उत्सव सुरू झाला.
तत्र स्नात्वा पितॄंस्तर्प्य रत्नदीपं प्रदाय च ॥ समस्तं कार्तिकं यावदयोध्यां प्रस्थितास्ततः
ती तिथे स्नान करून, पितरांना तर्पण देऊन, रत्नमय दिवा अर्पण करून, संपूर्ण कार्तिक महिना अयोध्येला निघाली.
ततो विभीषणं मुक्त्वा हनूमंतं च वानरम्
मग तिनं विभीषण आणि वानर हनुमान यांना तिथेच ठेवून—
संप्राप्ते कार्तिके मासि स्नात्वा तत्र जले शुभे
कार्तिक महिना येताच, तिने त्या पवित्र जलात स्नान केलं.
एवं तत्र समुत्पन्नं तत्तडागं शुभावहम् 6.103.
अशा प्रकारे, तिथे ते शुभ फल देणारं तळं निर्माण झालं.
स्थापितानि च माहात्म्यं तेषां सूत प्रकीर्तय
आणि त्या स्थळांचं महात्म्य सांग, सूताजी.
लंकापुर्याः समायांति सदैव शतशः पुरा
लंकापुरीहून नेहमी शेकडो लोक येतात, जशी पूर्वी येत असत.
आगच्छन्तो व्रजन्तस्ते मार्गे क्षेत्रे च तत्र च
ते लोक रस्त्यांवर, शेतांमध्ये आणि तिथेही येतात आणि जातात.