अहमासं पुरा राजा श्वेतोनाम महामुने
मी पूर्वी श्वेत नावाचा राजा होतो, हे महर्षे.
न किंचित्प्राङ्मया दत्तं न हुतं जातवेदसि 6.103.
मी काहीच दिलं नाही, ना अग्नीमध्ये काही समर्पण केलं, हे रघुकुळातील.
दृष्ट्वादृष्ट्वा मया रत्नं यत्किंचिद्धरणीतले ॥ । तद्वै बलाद्धृतं सर्वं सर्वेषामिह देहिनाम्
माझ्या दृष्टीस पडलेली किंवा न पडलेली, पृथ्वीवर जी काही रत्नं होती, ती मी सगळ्यांकडून जबरदस्तीने घेतली.
ततः कालेन दीर्घेण जराग्रस्तस्य मे बलात्
मग, खूप काळानंतर, मला म्हातारपण आलं आणि माझं बळ कमी झालं.
ततोऽहं जरया ग्रस्तो वैराग्यं परमं गतः
मग मला वृद्धापकाळाने ग्रासले आणि मी अत्यंत वैराग्य प्राप्त केले.
ततः क्षुत्क्षामकण्ठोऽहं स्नात्वाऽत्र सलिले शुभे
त्यानंतर, उपासनेने माझा घसा कोरडा झाला होता, मी या पवित्र पाण्यात स्नान केले.
प्राविश्याऽत्र जले पुण्ये पंचत्वं समुपागतः
या पुण्य पाण्यात प्रवेश करून मी मृत्यूच्या अवस्थेला पोहोचलो.
मामन्येन शरीरेण समादाय च किंकराः
मग सेवकांनी मला दुसऱ्या शरीरात घेतले.
दिव्यमाल्यावरधरंदिव्यगन्धानुलेपनम्
ते माझ्या अंगावर दिव्य हार घालून आणि दिव्य सुवासने लावून सजवू लागले.
ततो ब्रह्मसभामध्ये ह्यहं तैर्देवकिंकरैः
मग त्या दिव्य सेवकांनी मला ब्रह्माच्या सभेत आणले.
सर्वैः सभागतैर्दृष्टा विस्मितास्यैः परस्परम्
सभेत उपस्थित सर्वांनी मला पाहिले आणि एकमेकांकडे आश्चर्याने पाहू लागले.
सर्वैर्देवगणैर्जुष्टा प्रणामः क्रियतामिति ॥ 6.103.
सर्व देवांच्या समूहाने वेढलेले असताना, 'प्रणाम करा' असे सांगितले गेले.
ततोऽहं प्रणिपत्योच्चैस्तं देवं देवसंयुतम्
मग मी देवांना वेढलेल्या त्या देवाला प्रणाम करून मोठ्याने बोललो.
यथायथा कथास्तत्र प्रजायन्ते सभातले
सभेत जशी जशी कथा निर्माण होते,
तथातथा ममातीव क्षुद्वृद्धिं संप्रगच्छति
तशी तशी माझी भूक फारच वाढू लागली.
ततो मया प्रणम्योच्चैर्विज्ञप्तः प्रपितामहः
मग मी खोल प्रणाम करून प्रपितामहाला मोठ्याने विनंती केली.
क्षुधा मां बाधते अतीव सांप्रतं प्रपितामह
हे प्रपितामह, मला आता भूक फारच त्रास देते.
क्षुत्पिपासादयो दोषा न विद्यंतेऽत्र ते किल
इथे भूक आणि तहान यासारखे दोष अस्तित्वात नाहीत असे सांगितले जाते.
त्वया नान्नं क्वचिद्दत्तं कस्यचित्पृथिवीतले । तेनात्रापि बुभुक्षा ते वृद्धिं गच्छति दुर्मते
तू पृथ्वीवर कुणालाही अन्न दिले नाहीस; म्हणूनच इथेही तुझी भूक वाढते, अज्ञानी.
तथा हृतानि रत्नानि यानि दृष्टिगतानि ते
तसेच, तू पाहिलेली आणि हवीशी वाटलेली रत्ने तुझ्याकडून घेतली गेली.
यस्त्वं पातकयुक्तोऽपि संप्राप्तो मम मंदिरम्
तू पापांनी बांधलेला असूनही आता माझ्या निवासस्थानी पोहोचला आहेस.
यस्मिञ्जले त्वया मुक्ताः प्राणाः पापा त्मनापिच 6.103.
ज्या पाण्यात तू प्राण सोडलेस, त्या पाण्यात तुझे पापही नष्ट झाले.
ततोऽस्य स्पर्शनात्सद्यो विमुक्तः सर्वपातकैः
मग त्याच्या स्पर्शाने तो लगेच सर्व पापांपासून मुक्त होतो.
तथा रत्नापहारेण सञ्जाता चांधता तव
रत्न चोरल्यामुळे तुला अंधत्व आले आहे.
ततो मया विधिः प्रोक्तः पुनरेव द्विजोत्तम तस्मात्तत्रैव मां देव प्रेषयस्व किमत्र वै
म्हणून मी उपाय सांगितला आहे, श्रेष्ठ ब्राह्मण, आता मला तिथे पाठव, प्रभु, इथे राहून काही अर्थ नाही.
नरके तव वासो न श्वेतद्वीपसमुद्भवम्
तुझे नरकातील वास्तव्य श्वेतद्वीपातून उत्पन्न झालेले नाही.
माहात्म्यं नाशमायाति शास्त्रं स्यात्सत्यवर्जितम्
महात्म्य नष्ट होत नाही; शास्त्र सत्याशिवाय असते.
गत्वा जलाशये तस्मिन्यत्र प्राणाः समुज्झिताः
जिथे प्राण गेले आहेत, त्या जलाशयात गेल्यावर,
तद्भविष्यति मद्वाक्या दक्षयं जलमध्यगम्
माझ्या वचनाने, मी जलात गेलेल्या व्यक्तीला शुद्ध करतो, ते घडेल.
ततोऽहं तस्य वाक्येन दीपोत्सवदिने सदा
मग त्याच्या शब्दामुळे मी नेहमी दीपोत्सव साजरा करतो.