यथायथा महामांसं स भक्षयति राघव
राघवा, जसा तो मोठ्या मांसाचा तुकडा थोड्या थोड्या प्रमाणात खातो,
ततस्तृप्तिं चिरात्प्राप्य शुचिर्भूत्वा प्रहर्षितः 6.103.
मग, बराच काळ गेल्यावर, तृप्ती मिळवून, शुद्ध होऊन आणि आनंदित होऊन तो हर्षित झाला.
तावन्मया द्रुतं गत्वा स पृष्टः कौतुकान्नृपः
तेवढ्यात मी पटकन जाऊन, कुतूहलाने त्या राजाला विचारलं.
भोभो वैमानिकश्रेष्ठ मुहूर्तं प्रतिपालय
हे विमानातले श्रेष्ठ, कृपया एक क्षण थांबा.
तच्छ्रुत्वा सम्मुखो भूत्वा प्रणाममकरोत्ततः
हे ऐकून, तो माझ्यासमोर उभा राहिला आणि आदरपूर्वक नमस्कार केला.
सोऽयं राजा मया पृष्टः कृतानतिः पुरः स्थितः सेव्यमानोऽप्सरोभिश्च गन्धर्वैः किन्नरैस्तथा
मी विचारलेल्या त्या राजाने माझ्यासमोर उभं राहून नम्रपणे वंदन केलं, आणि त्याची सेवा अप्सरा, गंधर्व आणि किंनर करत होते.
अत्राऽऽगत्य तडागांते महामांसप्रभक्षणम्
इथे, या तळ्याच्या काठी येऊन, त्याने मोठं मांस खाल्लं.
अवश्यं सानुकूलो मे विधिर्यत्त्वं समागतः
नक्कीच, माझ्या नशिबानेच तू माझ्याजवळ आला आहेस.
साधूनां दर्शनं पुण्यं तीर्थभूता हि साधवः
सज्जनांचं दर्शन हे पुण्याचं असतं; कारण सज्जन लोक स्वतः तीर्थासारखे असतात.
तस्मात्सर्वं तवाख्यानं कथयामि महामुने । येन मे गर्हितं भोज्यं विभवश्च तथेदृशः
म्हणून, हे महर्षे, मी तुला सगळं सांगतो—माझ्याकडे हे निंदनीय अन्न आणि असं वैभव कसं आलं ते.
अहमासं पुरा राजा श्वेतोनाम महामुने
मी पूर्वी श्वेत नावाचा राजा होतो, हे महर्षे.
न किंचित्प्राङ्मया दत्तं न हुतं जातवेदसि 6.103.
मी काहीच दिलं नाही, ना अग्नीमध्ये काही समर्पण केलं, हे रघुकुळातील.
दृष्ट्वादृष्ट्वा मया रत्नं यत्किंचिद्धरणीतले ॥ । तद्वै बलाद्धृतं सर्वं सर्वेषामिह देहिनाम्
माझ्या दृष्टीस पडलेली किंवा न पडलेली, पृथ्वीवर जी काही रत्नं होती, ती मी सगळ्यांकडून जबरदस्तीने घेतली.
ततः कालेन दीर्घेण जराग्रस्तस्य मे बलात्
मग, खूप काळानंतर, मला म्हातारपण आलं आणि माझं बळ कमी झालं.
ततोऽहं जरया ग्रस्तो वैराग्यं परमं गतः
मग मला वृद्धापकाळाने ग्रासले आणि मी अत्यंत वैराग्य प्राप्त केले.
ततः क्षुत्क्षामकण्ठोऽहं स्नात्वाऽत्र सलिले शुभे
त्यानंतर, उपासनेने माझा घसा कोरडा झाला होता, मी या पवित्र पाण्यात स्नान केले.
प्राविश्याऽत्र जले पुण्ये पंचत्वं समुपागतः
या पुण्य पाण्यात प्रवेश करून मी मृत्यूच्या अवस्थेला पोहोचलो.
मामन्येन शरीरेण समादाय च किंकराः
मग सेवकांनी मला दुसऱ्या शरीरात घेतले.
दिव्यमाल्यावरधरंदिव्यगन्धानुलेपनम्
ते माझ्या अंगावर दिव्य हार घालून आणि दिव्य सुवासने लावून सजवू लागले.
ततो ब्रह्मसभामध्ये ह्यहं तैर्देवकिंकरैः
मग त्या दिव्य सेवकांनी मला ब्रह्माच्या सभेत आणले.
सर्वैः सभागतैर्दृष्टा विस्मितास्यैः परस्परम्
सभेत उपस्थित सर्वांनी मला पाहिले आणि एकमेकांकडे आश्चर्याने पाहू लागले.
सर्वैर्देवगणैर्जुष्टा प्रणामः क्रियतामिति ॥ 6.103.
सर्व देवांच्या समूहाने वेढलेले असताना, 'प्रणाम करा' असे सांगितले गेले.
ततोऽहं प्रणिपत्योच्चैस्तं देवं देवसंयुतम्
मग मी देवांना वेढलेल्या त्या देवाला प्रणाम करून मोठ्याने बोललो.
यथायथा कथास्तत्र प्रजायन्ते सभातले
सभेत जशी जशी कथा निर्माण होते,
तथातथा ममातीव क्षुद्वृद्धिं संप्रगच्छति
तशी तशी माझी भूक फारच वाढू लागली.
ततो मया प्रणम्योच्चैर्विज्ञप्तः प्रपितामहः
मग मी खोल प्रणाम करून प्रपितामहाला मोठ्याने विनंती केली.
क्षुधा मां बाधते अतीव सांप्रतं प्रपितामह
हे प्रपितामह, मला आता भूक फारच त्रास देते.
क्षुत्पिपासादयो दोषा न विद्यंतेऽत्र ते किल
इथे भूक आणि तहान यासारखे दोष अस्तित्वात नाहीत असे सांगितले जाते.
त्वया नान्नं क्वचिद्दत्तं कस्यचित्पृथिवीतले । तेनात्रापि बुभुक्षा ते वृद्धिं गच्छति दुर्मते
तू पृथ्वीवर कुणालाही अन्न दिले नाहीस; म्हणूनच इथेही तुझी भूक वाढते, अज्ञानी.
तथा हृतानि रत्नानि यानि दृष्टिगतानि ते
तसेच, तू पाहिलेली आणि हवीशी वाटलेली रत्ने तुझ्याकडून घेतली गेली.