यस्मिन्दिने समायातो रामस्तत्र प्रहर्षितः
ज्या दिवशी राम तिथे पोहोचला, त्या दिवशी तो अत्यंत आनंदित झाला.
अत्रागस्त्यो मुनिश्रेष्ठस्तिष्ठते रघुनंदन
इथे, रघुकुळातील रामासोबत, श्रेष्ठ ऋषी अगस्त्य उभा आहे.
अथ तेषां वचः श्रुत्वा रामो राजीवलोचनः 6.103.२० अष्टांगप्रणिपातेन तं प्रणम्य रघूत्तमः
मग त्यांच्या बोलण्याचे ऐकून, कमळासारख्या डोळ्यांचा आणि रघुकुळातील श्रेष्ठ राम, आठ प्रकारे नमस्कार करून त्याला वंदन करतो.
नातिदूरे ततस्तस्य विनयेन समन्वितः
त्या ठिकाणाहून फार दूर नसताना, तो नम्रतेने उभा राहिला.
ततः पृष्टस्तु मुनिना कथयामास विस्तरात्
मग ऋषीने विचारल्यावर, त्याने सविस्तर सांगितले.
यथा सीता परित्यक्ता यथा सौमित्रिणा कृतः
सीतेला कशी सोडली गेली, आणि सौमित्राने काय केले,
तथा सुग्रीवमासाद्य तथैव च विभीषणम्
तसेच सुग्रीवाला कसा भेटला, आणि विभीषणालाही त्याचप्रमाणे.
ततोऽगस्त्यः कथाश्चित्राश्चक्रे तस्य पुरस्तदा
मग अगस्त्य ऋषीने त्याच्यासमोर अद्भुत कथा सांगितल्या.
ततः कथावसाने च चलचित्तं रघूत्तमम्
कथा संपल्यावर, रघुकुळातील श्रेष्ठ रामाचे मन अस्थिर झाले.
यन्न देवेषु यक्षेषु सिद्धविद्याधरेषु च
जे देव, यक्ष, सिद्ध आणि विद्याधर यांच्यातही नाही,
यस्येन्द्रायुधसंघाश्च निष्क्रामंति सहस्रशः
ज्याच्यापासून इंद्राच्या शस्त्रांचे समूह हजारोंनी निर्माण होतात,
तद्रामस्तु गृहीत्वाऽथ विस्मयोत्फुल्ललोचनः ॥ 6.103.
रामाने ते घेतले, आणि त्याच्या डोळ्यांत आश्चर्य दाटले.
अत्यद्भुतकरं रत्नैर्निर्मितं तिमिरापहम्
ते अद्भुत वस्तू, रत्नांनी बनवलेले, अंधार दूर करणारे होते.
ममाश्रमसमीपस्थं तद्देवदेवनिर्मितम्
माझ्या आश्रमाजवळ, देवाधिदेवांनी बनवलेली ती वस्तू आहे.
तस्य तीरे मया दृष्टं यदाश्चर्यमनुत्तमम्
त्याच्या काठी मी एक अद्वितीय आश्चर्य पाहिले.
कदाचिद्राघवश्रेष्ठ निशीथेऽहं समुत्थितः
एकदा, हे राघवश्रेष्ठ, मी मध्यरात्री उठलो होतो.
यावत्तावद्विमानं तदप्सरोगणराजितम् अन्धस्तत्र समारूढः स्तूयते किन्नरैर्नृपः
जोपर्यंत ते दिव्य विमान, सुंदर अप्सरांनी सजलेलं, तिथे आहे, तोपर्यंत त्या विमानात बसलेल्या राजाचं किंनर लोकांनी कौतुकानं स्तुती केली जाते.
रत्नाभरणमेतच्च बिभ्रत्कण्ठे सुनिर्मलम्
तो राजा आपल्या गळ्यात तेजस्वी, निर्मळ रत्नांचं सुंदर दागिनं घालतो.
अथोत्तीर्य विमानाग्र्यात्स्कंधलग्नो रघूद्वह
नंतर त्या उत्तम विमानातून खाली उतरून, तो राजा स्कंदाच्या गळ्यात बिलगला, हे रघुकुळातील श्रेष्ठा.
ततश्च सलिलात्तस्मादाकृष्य च कलेवरम्
त्याच्या नंतर, त्याने पाण्यातून आपलं शरीर बाहेर ओढलं.
यथायथा महामांसं स भक्षयति राघव
राघवा, जसा तो मोठ्या मांसाचा तुकडा थोड्या थोड्या प्रमाणात खातो,
ततस्तृप्तिं चिरात्प्राप्य शुचिर्भूत्वा प्रहर्षितः 6.103.
मग, बराच काळ गेल्यावर, तृप्ती मिळवून, शुद्ध होऊन आणि आनंदित होऊन तो हर्षित झाला.
तावन्मया द्रुतं गत्वा स पृष्टः कौतुकान्नृपः
तेवढ्यात मी पटकन जाऊन, कुतूहलाने त्या राजाला विचारलं.
भोभो वैमानिकश्रेष्ठ मुहूर्तं प्रतिपालय
हे विमानातले श्रेष्ठ, कृपया एक क्षण थांबा.
तच्छ्रुत्वा सम्मुखो भूत्वा प्रणाममकरोत्ततः
हे ऐकून, तो माझ्यासमोर उभा राहिला आणि आदरपूर्वक नमस्कार केला.
सोऽयं राजा मया पृष्टः कृतानतिः पुरः स्थितः सेव्यमानोऽप्सरोभिश्च गन्धर्वैः किन्नरैस्तथा
मी विचारलेल्या त्या राजाने माझ्यासमोर उभं राहून नम्रपणे वंदन केलं, आणि त्याची सेवा अप्सरा, गंधर्व आणि किंनर करत होते.
अत्राऽऽगत्य तडागांते महामांसप्रभक्षणम्
इथे, या तळ्याच्या काठी येऊन, त्याने मोठं मांस खाल्लं.
अवश्यं सानुकूलो मे विधिर्यत्त्वं समागतः
नक्कीच, माझ्या नशिबानेच तू माझ्याजवळ आला आहेस.
साधूनां दर्शनं पुण्यं तीर्थभूता हि साधवः
सज्जनांचं दर्शन हे पुण्याचं असतं; कारण सज्जन लोक स्वतः तीर्थासारखे असतात.
तस्मात्सर्वं तवाख्यानं कथयामि महामुने । येन मे गर्हितं भोज्यं विभवश्च तथेदृशः
म्हणून, हे महर्षे, मी तुला सगळं सांगतो—माझ्याकडे हे निंदनीय अन्न आणि असं वैभव कसं आलं ते.