तथादक्षिणदिग्भागे कूपिका तेन निर्मिता॥। आनर्त्तीयतडागस्य समीपे पापनाशनी
तसेच दक्षिण दिशेला त्याने एक छोटी विहीर बांधली, जी आनर्तीया तळ्याजवळ पाप नष्ट करणारी आहे.
यस्तस्यां कुरुते श्राद्धं संप्राप्ते दक्षिणायने
जो कोणी तिथे दक्षिणायन सुरू झाल्यावर श्राद्ध करतो,
यस्तत्र दीपकं दद्यात्कार्तिके मासि च द्विजाः न चांधो जायते क्वापि यत्रयत्र प्रजायते ॥ 6.103.
आणि जो कोणी तिथे कार्तिक महिन्यात दिवा लावतो, तो जिथे कुठे जन्माला आला तरी कधीच आंधळा होत नाही.
किंप्रभावं च कार्त्स्न्येन सूतपुत्र प्रकीर्तय
सूतपुत्रा, आता त्या ठिकाणाचा संपूर्ण प्रभाव सांग.
आनर्त्तीयतडागस्य महिमा द्विजसत्तमाः
द्विजश्रेष्ठांनो, आनर्तीया तळ्याचं महात्म्य—
आश्विनस्य सिते पक्षे चतुर्दश्यां समाहितः
आश्विन महिन्याच्या शुद्ध पक्षातील चतुर्दशीला, मन एकाग्र करून,
ततो दीपोत्सवदिने श्राद्धं कृत्वा समाहितः
मग दिवाळीच्या दिवशी, एकाग्रतेने श्राद्ध करून,
संपूज्यो धर्मराजस्तु गन्धपुष्पानुलेपनैः
त्यावेळी धर्मराजाची सुगंधी द्रव्ये, फुले आणि उटणे यांनी पूजा करावी.
तिलमाषप्रदानेन द्विजानां तर्पणेन च
तीळ आणि उडीद दान केल्याने, तसेच ब्राह्मणांना तृप्त करून,
य एवं कुरुते विप्रास्तीर्थ आनर्त संज्ञिते
जो कोणी असे करतो, हे विप्रांनो, त्या अनर्त नावाच्या तीर्थस्थळी,
यस्मिन्दिने समायातो रामस्तत्र प्रहर्षितः
ज्या दिवशी राम तिथे पोहोचला, त्या दिवशी तो अत्यंत आनंदित झाला.
अत्रागस्त्यो मुनिश्रेष्ठस्तिष्ठते रघुनंदन
इथे, रघुकुळातील रामासोबत, श्रेष्ठ ऋषी अगस्त्य उभा आहे.
अथ तेषां वचः श्रुत्वा रामो राजीवलोचनः 6.103.२० अष्टांगप्रणिपातेन तं प्रणम्य रघूत्तमः
मग त्यांच्या बोलण्याचे ऐकून, कमळासारख्या डोळ्यांचा आणि रघुकुळातील श्रेष्ठ राम, आठ प्रकारे नमस्कार करून त्याला वंदन करतो.
नातिदूरे ततस्तस्य विनयेन समन्वितः
त्या ठिकाणाहून फार दूर नसताना, तो नम्रतेने उभा राहिला.
ततः पृष्टस्तु मुनिना कथयामास विस्तरात्
मग ऋषीने विचारल्यावर, त्याने सविस्तर सांगितले.
यथा सीता परित्यक्ता यथा सौमित्रिणा कृतः
सीतेला कशी सोडली गेली, आणि सौमित्राने काय केले,
तथा सुग्रीवमासाद्य तथैव च विभीषणम्
तसेच सुग्रीवाला कसा भेटला, आणि विभीषणालाही त्याचप्रमाणे.
ततोऽगस्त्यः कथाश्चित्राश्चक्रे तस्य पुरस्तदा
मग अगस्त्य ऋषीने त्याच्यासमोर अद्भुत कथा सांगितल्या.
ततः कथावसाने च चलचित्तं रघूत्तमम्
कथा संपल्यावर, रघुकुळातील श्रेष्ठ रामाचे मन अस्थिर झाले.
यन्न देवेषु यक्षेषु सिद्धविद्याधरेषु च
जे देव, यक्ष, सिद्ध आणि विद्याधर यांच्यातही नाही,
यस्येन्द्रायुधसंघाश्च निष्क्रामंति सहस्रशः
ज्याच्यापासून इंद्राच्या शस्त्रांचे समूह हजारोंनी निर्माण होतात,
तद्रामस्तु गृहीत्वाऽथ विस्मयोत्फुल्ललोचनः ॥ 6.103.
रामाने ते घेतले, आणि त्याच्या डोळ्यांत आश्चर्य दाटले.
अत्यद्भुतकरं रत्नैर्निर्मितं तिमिरापहम्
ते अद्भुत वस्तू, रत्नांनी बनवलेले, अंधार दूर करणारे होते.
ममाश्रमसमीपस्थं तद्देवदेवनिर्मितम्
माझ्या आश्रमाजवळ, देवाधिदेवांनी बनवलेली ती वस्तू आहे.
तस्य तीरे मया दृष्टं यदाश्चर्यमनुत्तमम्
त्याच्या काठी मी एक अद्वितीय आश्चर्य पाहिले.
कदाचिद्राघवश्रेष्ठ निशीथेऽहं समुत्थितः
एकदा, हे राघवश्रेष्ठ, मी मध्यरात्री उठलो होतो.
यावत्तावद्विमानं तदप्सरोगणराजितम् अन्धस्तत्र समारूढः स्तूयते किन्नरैर्नृपः
जोपर्यंत ते दिव्य विमान, सुंदर अप्सरांनी सजलेलं, तिथे आहे, तोपर्यंत त्या विमानात बसलेल्या राजाचं किंनर लोकांनी कौतुकानं स्तुती केली जाते.
रत्नाभरणमेतच्च बिभ्रत्कण्ठे सुनिर्मलम्
तो राजा आपल्या गळ्यात तेजस्वी, निर्मळ रत्नांचं सुंदर दागिनं घालतो.
अथोत्तीर्य विमानाग्र्यात्स्कंधलग्नो रघूद्वह
नंतर त्या उत्तम विमानातून खाली उतरून, तो राजा स्कंदाच्या गळ्यात बिलगला, हे रघुकुळातील श्रेष्ठा.
ततश्च सलिलात्तस्मादाकृष्य च कलेवरम्
त्याच्या नंतर, त्याने पाण्यातून आपलं शरीर बाहेर ओढलं.