सेयं तव रघुश्रेष्ठ नाज्ञास्ति प्रतिवेद्म्यहम्
हे रघुवंशातील श्रेष्ठ, माझ्याकडे काही आज्ञा नाही, मी फक्त तुला सांगतोय.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कोपसंरक्तलोचनः ६.९९.
त्याचं ते बोलणं ऐकून त्याच्या डोळ्यांत रागाने लालसरपणा आला.
ममात्र संनिविष्टस्य सहानेन प्रजल्पतः स्वहस्तेन न संदेहः सूदयिष्यामि तं द्रुतम्
इथे मी बसलो असताना, त्याच्याशी बोलताना, माझ्या स्वतःच्या हाताने मी त्याला लगेच ठार करीन यात शंका नाही.
न हन्मि यदि तं प्राप्तमत्र मे दृष्टिगोचरम्
तो इथे माझ्या नजरेसमोर आला आणि मी त्याला मारला नाही, तरच बघा.
एवं ज्ञात्वा प्रयत्नेन त्वया भाव्यमसंशयम्
हे लक्षात ठेवून, तू नक्कीच पूर्ण प्रयत्न करायला हवेत.
तमोमित्येव संप्रोच्य लक्ष्मणः शुभलक्षणः
असं म्हणून शुभलक्षण असलेला लक्ष्मण म्हणाला, 'तसं होऊ दे.'
देवदूतोऽपि रामेण समं चक्रे ततः परम्
मग तो देवदूत रामाच्या बाजूने उभा राहिला.
स च व्यापादितो दुष्टः पापस्त्रैलोक्यकंटकः
आणि तो दुष्ट, त्रैलोक्याचा कंटक, नष्ट झाला.
कृतं सर्वं महाभाग देव कृत्यं त्वयाऽधुना
हे महाभाग देव, आता तुझ्यामुळे सर्व कार्य पूर्ण झालं आहे.
यदि ते रोचते चित्ते नोपरोधेन सांप्रतम् स्वर्गलोकं परित्यज्य मर्त्यलोकं सुनिंदितम्
तुला मनापासून आवडत असेल, तर आता काही अडथळा नाही; स्वर्ग सोडून, हा प्रशंसित मर्त्यलोक गाठू शकतोस.
प्रोवाचाथ क्षुधाविष्टः क्वासौ क्वासौ रघूत्तमः
मग भुकेने व्याकुळ होऊन तो म्हणाला, 'तो कुठे आहे? तो कुठे आहे, हे रघूश्रेष्ठ?'
तस्मादत्रैव विप्रेंद्र मुहूर्तं परिपालय ॥६.९९.
म्हणून, हे विप्रश्रेष्ठ, इथेच थोडा वेळ थांब.
यावत्सांत्वयते रामो दूतं शक्रसमुद्भवम्
जोपर्यंत राम इंद्रापासून जन्मलेल्या दूताला शांत करत नाही, तोपर्यंत.
शापं दत्त्वा कुलं सर्वं तद्धक्ष्यामि न संशयः
शाप देऊन, मी त्या सगळ्या कुळाचा संहार करीन, यात शंका नाही.
ममापि दर्शनादन्यन्न किंचिद्विद्यते गुरु
माझ्या दर्शनाशिवाय, गुरूजी, दुसरं काहीच नाही.
तच्छ्रुत्वा लक्ष्मणश्चित्ते चिंतयामास दुःखितः
हे ऐकून, लक्ष्मण मनात दुःखी होऊन विचार करू लागला.
एवं स निश्चयं कृत्वा ततो राममुपाद्रवत्
अशा प्रकारे ठरवून त्याने नंतर रामाजवळ गेला.
दुर्वासा मुनिशार्दूलो देव ते द्वारि तिष्ठति
दुर्वासा हा ऋषींचा श्रेष्ठ, देवा, तुझ्या दारात उभा आहे.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ततो दूतमुवाच तम् अहं संवत्सरस्यांत आगमिष्यामि तेंऽतिके
ती वचने ऐकून त्याने दूताला सांगितले, "मी वर्षाच्या शेवटी तुझ्याकडे येईन."
एवमुक्त्वा विसृज्याथ तं दूतं प्राह लक्ष्मणम्
असे म्हणून आणि दूताला परत पाठवून, त्याने लक्ष्मणाला हाक मारली.
ततश्चार्घ्यं च पाद्यं च गृहीत्वा सम्मुखो ययौ
मग अर्घ्य आणि पाय धुण्याचे पाणी घेऊन तो त्याच्या स्वागताला पुढे गेला.
दत्त्वार्घ्यं विधिवत्तस्य प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः ६.९९.
त्याला विधीपूर्वक अर्घ्य अर्पण करून, तो वारंवार वाकला.
स्वागतं ते मुनिश्रेष्ठ भूयः सुस्वागतं च ते
मुनिश्रेष्ठ, तुला स्वागत आहे; पुन्हा एकदा मनापासून स्वागत आहे.
कृत्वा मम प्रसादं च गृहाण मुनिसत्तम पूज्यो लोकत्रयस्यापि निःशेषतपसांनिधिः
माझ्यावर कृपा करून, हे ऋषिवर, तू माझ्या पूजेचा स्वीकार कर. कारण तू तिन्ही लोकांच्या तपाचा खजिना आहेस.
अद्य ते भवनं प्राप्य आहारार्थं बुभुक्षितः
आज तुझ्या घरी येऊन मी भुकेला आहे, मला जेवण हवे आहे.
तस्मात्त्वं यच्छ मे शीघ्रं भोजनं रघुनंदन
म्हणून, हे रघुनंदना, मला लवकर जेवण दे.
ततस्तं भोजयामास श्रद्धापूतेन चेतसा
मग त्याने भक्तिभावाने शुद्ध मनाने त्याला जेवण वाढले.
लेह्यैश्चोष्यैस्तथा चर्व्यैः खाद्यैरेव पृथग्विधैः
विविध प्रकारच्या चाटण्यांनी, पिण्याच्या, चावण्याच्या आणि खाण्याच्या पदार्थांनी त्याचे स्वागत केले.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये रामेश्वरस्थापनप्रस्तावे श्रीरामंप्रति दुर्वासः समागमनवृत्तांतवर्णनंनामैकोनशततमोऽ ध्यायः
अशा प्रकारे एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या श्रीस्कांद महापुराणाच्या सहाव्या नागरखंडातील हाटकेश्वर क्षेत्राच्या महात्म्यात, रामेश्वर स्थापनेच्या प्रसंगात, श्रीरामाकडे दुर्वासांच्या येण्याच्या कथनाचे नव्याण्णववे अध्याय संपले.
दत्ताशीर्निर्गतः पश्चादामंत्र्य रघुनंदनम्
आशीर्वाद देऊन, त्याने रामाला निरोप देत तेथून निघून गेला.