अलक्ष्यं वीक्षयामास स्वासनं दूरमास्थितः
कोणी ओळखू नये म्हणून तो दूरूनच आपल्या आसनाकडे पाहू लागला.
ततः शक्रसमादेशादुत्थाय सुरकिंकरः ६.९७.
मग इंद्राच्या आज्ञेने एक देवदूत उठून उभा राहिला.
तद्दृष्ट्वा कोपसंपन्नः स राजाऽभ्येत्य वासवम्
हे पाहून तो राजा रागाने भरून वासवाजवळ गेला.
किं मया निहता विप्राः किं वा विप्रसमुद्भवम्
मी ब्राह्मणांचा वध केला आहे का, किंवा ब्राह्मणांशी संबंधित काही घडले आहे का?
किं वा नष्टोऽस्मि संग्रामे दृष्ट्वा शत्रून्समागतान्
की मी शत्रू एकत्र आल्यावर युद्धात मारला गेलो आहे का?
मम राज्येऽथवा शक्र दुर्बलो बलवत्तरैः
की इंद्रा, माझ्या राज्यात मी बलवानांमध्ये दुर्बल आहे का?
किं वा राज्ये मदीये च जायते योनिविप्लवः
की माझ्या राज्यात कुठे वंशाचा अपमान किंवा बिघाड झाला आहे का?
किं वा दुर्जनवाक्येन दूषितो दोषवर्जितः
की वाईट लोकांच्या बोलण्याने, दोष नसतानाही, माझी निंदा झाली आहे का?
किं वा चौरोऽथ पापो वा गृहीतो दोषवान्स्वयम्
की मी चोर किंवा पापी म्हणून स्वतःच्या दोषांसह पकडला गेलो आहे का?
किंस्विन्मया परित्यक्तः कोऽप्यत्र शरणागतः
की मी इथे कुणाला शरण आलेल्या व्यक्तीला सोडून दिले आहे का?
कस्य वा पृष्ठमांसानि भक्षितानि मया क्वचित्
की मी कधी कुणाच्या पाठीचे मांस खाल्ले आहे का?
किं वा दानं मया दत्त्वा ब्राह्मणाय महात्मने ६.९७.
की मी एखाद्या महान ब्राह्मणाला काही दान दिले आहे का?
किं वा राज्ये मदीये च दीनानां प्रपतंति च
की माझ्या राज्यात गरीब लोक दुःखात पडतात का?
दैवं वा पैतृकं वापि किं वा कर्म गृहे मम
की हे सगळं दैव, पूर्वजांचे कर्म, किंवा माझ्या घरात केलेल्या कृतीमुळे घडले आहे का?
यत्त्वया क्रियते नित्यं तोयैरभ्युक्षणं मम
तू रोज माझ्यासाठी पाण्याने जी अभिषेकाची सेवा करतोस,
न राष्ट्रे च कुले गेहे भृत्यवर्गे विशेषतः
राज्यात, कुळात, घरात किंवा विशेषतः नोकरांमध्येही,
परं शृणु प्रवक्ष्यामि यत्ते पापं भविष्यति
आता पुढे ऐक, मी तुला कोणते पाप होईल ते सांगतो.
अपुत्रस्य गतिर्नास्ति न च स्वर्गं प्रपद्यते
ज्याला पुत्र नाही त्याला कुठेही ठिकाण मिळत नाही; तो स्वर्गालाही पोहोचत नाही.
द्वेष्यतां याति देवानां पितॄणां च विशेषतः
तो देवांना आणि विशेषतः पितरांना अप्रिय होतो.
आनृण्यं समवाप्नोति पितॄणां स तदा ध्रुवम्
तो त्या वेळी पितरांच्या ऋणातून नक्कीच मुक्त होतो.
पितॄणां तेन ते नित्यमासनेऽभ्युक्षणं कृतम्
त्यामुळे, पितरांच्या आसनावर रोजचा अभिषेक तुझ्याकडून झाला आहे.
आत्मानं नरकात्त्रातुं पुंसंज्ञाच्च तथा नृप ६.९७.
स्वतःला नरकातून आणि 'पुरुष' या नावापासून वाचवण्यासाठी, राजन,
दुःखेन महता युक्तो लज्जयाऽधोमुखः स्थितः अमात्यानां निजं राज्यमर्पयामास सत्वरः
मोठ्या दुःखाने ग्रासलेला, लाजेने खाली मान घालून उभा राहिला आणि त्याने आपले राज्य पटकन आपल्या मंत्र्यांकडे सोपवले.
ततः प्रोवाच तान्सर्वांस्तपः कार्यं मयाऽधुना
मग त्याने सर्वांना सांगितले: 'आता मला तप करायचे आहे.'
एतद्राज्यं प्रयत्नेन रक्षणीयं यथाविधि
'हे राज्य नीटपणे आणि योग्य रीतीने जपले पाहिजे.'
क्रियते पुत्रहीनस्य किं राज्येन धनेन वा
पुत्र नसलेल्या माणसाला राज्य किंवा धनाचा काय उपयोग?
वयं रक्षां करिष्यामस्तव राज्ये समंततः
'आम्ही तुझ्या राज्याची सर्व बाजूंनी राखण करू.'
कार्तिकेयपुरं गत्वा यत्र पित्रा पुरा तव
कात्तिकेयाच्या नगरीत जाऊन, जिथे पूर्वी तुझ्या वडिलांनी—
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्र माहात्म्ये दशरथकृततपःसमुद्योगवर्णनंनाम सप्तनवतितमोऽध्यायः
अशा प्रकारे, श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील सहाव्या नागरखंडात, श्रीहाटकेश्वर क्षेत्राच्या महात्म्यात, दशरथाने केलेल्या तपस्येच्या तयारीचे वर्णन असलेला सत्त्याण्णवावा अध्याय संपला.
हाटकेश्वरजं क्षेत्रं संप्राप्तो हर्षसंयुतः
तो हाटकेश्वरजन्मी क्षेत्रात आनंदाने पोहोचला.