तस्मात्त्वया महत्कर्म कृतमीदृक्सुदुष्करम्
म्हणूनच, तू फार मोठं आणि कठीण कार्य केलं आहेस.
तस्मा त्तव कृते नाहं भेदयिष्यामि रोहिणीम्
म्हणून, तुझ्यासाठी मी रोहिणी फोडणार नाही.
वरं वरय चास्माकं तस्मादद्य भविष्यति
आमच्याकडून एखादी वर माग, आजच ती पूर्ण होईल.
तस्याऽन्यदिवसं यावत्पीडा कार्या न च त्वया
ज्यावेळी दुसरा दिवस येईपर्यंत, तू कोणालाही त्रास देऊ नकोस.
तिलदानं करोत्येवं लोहदानं च यस्तव
जो तुझ्यासाठी तिळाचं किंवा लोखंडाचं दान करतो,
रक्षणीयः सुकृच्छ्रेषु संकटेषु सदैव हि
त्याचं नेहमी संकटात आणि अडचणीत रक्षण करावं.
यः कुर्याच्छांतिकं सम्यक्तिलहोमं च भक्तितः
जो भक्तीने शांतिपाठ आणि तिळाचा होम करतो,
तस्य सार्धानि वर्षाणि सप्त कार्या प्रयत्नतः
त्याने सात-साडे सात वर्षे काळजीपूर्वक पाळावीत.
शनैश्चरो महीपालवचनाद्द्विजसत्तमाः ॥ ६.९६.
राजाच्या आज्ञेने शनैश्चर हळूहळू निघून गेला, हे द्विजश्रेष्ठांनो.
एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽहं सुविस्तरात् संवादं रोहिणीभेदे सञ्जातं समुपस्थिते
रोहिणीच्या विभागाच्या वेळी झालेल्या संवादाबद्दल तुम्ही विचारले होते, ते सर्व मी सविस्तर सांगितले.
यश्चैतत्पठते नित्यं शृणुयाद्यो विशेषतः
जो हा ग्रंथ रोज वाचतो किंवा विशेषतः ऐकतो,
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये दशरथशनैश्चरसंवादवर्णनंनाम षण्णवतितमोऽध्यायः
अशी हाटकेश्वर क्षेत्राच्या माहात्म्यात, नगरखंडाच्या सहाव्या भागात, श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील दशरथ-शनैश्चर संवादाचे वर्णन असलेला शहाण्णवावा अध्याय संपला.
भिनत्ति वचनात्तस्य राज्ञो दशरथस्य च
त्या दशरथ राजाच्या आज्ञेने तो मागे हटला.
तद्वृत्तांतं समाकर्ण्य तस्य शक्रः प्रहर्षितः
तो प्रसंग ऐकून इंद्राला फार आनंद झाला.
अत्यद्भुततरं कर्म त्वयैतत्पृथिवीपते
हे पृथ्वीपती, तुझे हे कृत्य खरोखरच अतिशय अद्भुत आहे.
अत एव हि संतुष्टिः सञ्जाताद्य तवोपरि
म्हणूनच आज माझ्या मनात तुझ्याबद्दल समाधान निर्माण झाले आहे.
शाश्वती सर्वकृत्येषु परमां लोकसंस्थिताम्
तुला सर्व कृत्यांमध्ये, सर्व लोकांमध्ये, शाश्वत आणि सर्वोच्च स्थान लाभो.
एवं भवतु राजेंद्र त्वया सह सदा मम
राजाधिराज, तसेच होवो; तू नेहमी माझ्यासोबत असावास.
त्वया सदैव मे पार्श्वे सभायां देवसंनिधौ
तू नेहमीच माझ्या बाजूला, सभेत आणि देवांच्या उपस्थितीत असावास.
एवमुक्त्वा सहस्राक्षो जगाम त्रिदिवालयम्
असे म्हणून सहस्त्रनेत्र इंद्र आपल्या स्वर्गातील निवासस्थानी गेला.
रक्षयित्वा जगत्सर्वं शनैश्चर कृताद्भयात्
शनैश्चरामुळे निर्माण झालेल्या भीतीपासून संपूर्ण जगाचे रक्षण करून,
ततः प्रभृति नित्यं स सन्ध्याकाल उपस्थिते ६.९७.
त्या वेळेपासून रोज संध्याकाळी,
गीतं दृष्ट्वा च नृत्यं च तानादिविहितं शुभम्
तो शुभ गाणे आणि नृत्य, योग्य रीतिने केलेले, पाहायचा.
स्वयं च कीर्तयित्वाथ प्रयाति निजमंदिरम्
स्वतःही गाऊन मग तो आपल्या घरी निघून जायचा.
विमानवरमारुह्य हंसबर्हिणनादितम्
हंस आणि मोरांच्या आवाजांनी निनादणाऱ्या उत्तम विमानावर बसून,
यदायदा स निर्याति शक्रस्थानान्निजालयम्
तो जेव्हा जेव्हा इंद्राच्या स्थानावरून आपल्या घरी जात असे,
शक्रादेशात्तदा वेत्ति न स भूपः कथंचन कथयामास तत्सर्वमभ्युक्षणसमुद्भवम्
त्या वेळी इंद्राच्या आज्ञेने त्या राजाला काहीच कळलं नाही; त्याने अभिषेकामुळे घडलेली सगळी घटना सांगितली.
वृत्तांतं तस्य राजर्षेस्तस्यैव गृहमागतः
तो त्या राजर्षीच्या घरी गेला आणि घडलेली गोष्ट त्याला सांगितली.
तच्छ्रुत्वा नारदेनोक्तं श्रद्धेयमपि भूपतिः
नारदांनी सांगितलेले ऐकूनही, ते खरं असलं तरी तो राजा विश्वास ठेवू शकला नाही.
तथापि कौतुकाविष्टो गत्वा शक्रनिवेशनम्
तरीसुद्धा, कुतूहलाने भरून तो इंद्राच्या निवासस्थानी गेला.