यावत्कालं सुरश्रेष्ठ शून्ये जाते स्व आश्रये
देवांमध्ये श्रेष्ठ, त्याच्या स्वतःच्या आश्रयात रिकामेपणा येईपर्यंत—
एवमुक्ते यमेनाथ तं विसृज्य गृहं प्रति
यमाने असं सांगितल्यावर, त्याला सोडून तो घरी गेला.
यत्र संस्थो महीपः स प्रजापालनतत्परः
जिथे तो राजा प्रजेला रक्षण करण्यासाठी कटिबद्ध होता, तिथे तो स्थिर होता.
अजास्तास्तं च संवीक्ष्य व्याघ्रं रौद्रवपुर्द्धरम्
त्या बकर्यांनी त्याला, वाघासारखी भयंकर रूप धारण केलेला, पाहिलं.
तस्य यत्नपरस्यापि रक्षमाणस्य भूपतेः
राजा कितीही प्रयत्न करून त्यांना वाचवत असला,
अजानां कदनं दृष्ट्वा ततः स पृथिवीपतिः
पण बकर्यांची कत्तल पाहून, पृथ्वीचा तो स्वामी—
यत्तस्य तुष्टया दत्तं चंडं चंडार्चिषा समम् शनैःशनैः प्रजग्राह स्ववक्त्रेण महेश्वरः ६.९५.
तिच्या समाधानाने जे मिळालं आणि ती प्रचंड ज्वाळा, ते सर्व महेश्वराने हळूहळू आपल्या तोंडात घेतलं.
अस्त्राभावात्ततस्तूर्णं ध्रियमाणेऽपि कांतया
शस्त्र नसल्यामुळे, जरी तिच्या प्रियकराने तिला पटकन आवरलं,
ततस्तस्यांगसंस्पर्शान्मुक्त्वा व्याघ्रतनुं च ताम्
मग तिच्या शरीराचा स्पर्श होताच, त्याने वाघाचं रूप आणि तिलाही मुक्त केलं.
रुंडमालावरां दिव्यां सखट्वांगां सपन्नगाम्
ती दिव्य कवटींच्या माळेने, गदेसह आणि सर्पांनी सुशोभित होती.
प्रोवाचाथ स्तुतिं कृत्वा विनयावनतः स्थितः
मग स्तुती करून, तो विनयाने वाकून उभा राहिला.
तिरस्कारस्तथा दत्तस्तत्सर्वं क्षम्यतां विभो
जो अपमान केला गेला, तो सर्व क्षमा करावा, प्रभो.
परितुष्टेन ते कर्म दृष्ट्वा चैवातिमानुषम्
मानवतेपलीकडचं तुझं कृत्य पाहून मी अत्यंत संतुष्ट झालो.
यथा कृतं त्वया राज्यं प्रजाः संरक्षिता नृप
राजा, जसं तू राज्य केलंस आणि प्रजेला जपलंस—
तस्माद्गच्छ मया सार्धं पाताले पार्थिवोत्तम
म्हणून, राजांमध्ये श्रेष्ठा, तू माझ्यासोबत पाताळात चल.
नातः परं त्वया स्थेयं मर्त्यलोके कथंचन
आता पुढे तुला मर्त्य लोकात कोणत्याही प्रकारे राहता येणार नाही.
पुत्रं राज्ये प्रतिष्ठाप्य मंत्रिणां संनिवेद्य च ॥ ६.९५.
आपल्या मुलाला राज्यावर बसव आणि मंत्र्यांना हे सांग.
तथाहं देव देव्या च प्रोक्तः संतुष्टया पुरा
अशीच एकदा संतुष्ट झालेल्या देवीने मला हे सांगितले होते.
यदा त्वं त्यजसि प्राज्ञ मर्त्यलोकं सुदुस्त्यजम्
हे बुद्धिमान राजा, जेव्हा तू हे सोडायला कठीण असलेलं मर्त्य लोक सोडशील,
तानि चार्पय मे भूयो येनानृण्यं व्रजाम्यहम्
तेव्हा मला पुन्हा ती सर्व वस्तू दे, ज्यामुळे मी कोणाचं देणं लागणार नाही.
एवमुक्तस्ततस्तेन भगवांस्त्रिपुरांतकः
त्याने असे म्हटल्यावर, त्रिपुरांचा संहार करणारा भगवान म्हणाला—
अब्रवीच्च सुतस्तत्र स्वयं राजा भविष्यति
'तुझा मुलगाही तिथे स्वतः राजा होईल,' असं त्याने सांगितलं.
त्वं चागच्छ मया सार्धमद्यैव मम मंदिरे
आणि तू, आजच माझ्यासोबत माझ्या निवासस्थानी ये.
अद्य माघचतुर्दश्यां शुक्लायामपरोऽपि यः
आज माघ महिन्याच्या शुद्ध चतुर्दशीला, जो कोणी—
करिष्यति प्रवेशेन प्राणत्यागं नृपोत्तम
राजांमध्ये श्रेष्ठा, जो कोणी पाण्यात प्रवेश करून आपला प्राण सोडतो,
स्नानं वा पार्थिवश्रेष्ठ यः करिष्यति मानवः
किंवा, राजांमध्ये श्रेष्ठा, जो मनुष्य तिथे स्नान करतो,
एवमुक्त्वा तमादाय नृपं भार्यासमन्वितम् प्रविवेश जले तस्मिन्देवीकुण्डसमुद्भवे ॥ ६.९५.
असं म्हणून त्याने त्या राजाला आणि त्याच्या पत्नीला सोबत घेतलं आणि देवीच्या कुंडातून उत्पन्न झालेल्या त्या पाण्यात प्रवेश केला.
ततश्च मंदिरं नीतः स्वकीयं द्विजसत्तमाः ९१ अद्यापि तिष्ठते तत्र जरामरणवर्जितः
मग त्याला त्याच्या स्वतःच्या निवासस्थानी नेण्यात आलं, हे द्विजश्रेष्ठांनो; आजही तो तिथे वृद्धत्व आणि मृत्यू यांपासून मुक्त आहे.
एवं तत्र समुद्भूता सा देवी परमेश्वरी
अशा प्रकारे तिथे ती परमैश्वर्यसंपन्न देवी प्रकट झाली.
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्येऽजापालेश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चनवतितमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कांद महापुराणाच्या ऐंशी एक हजार श्लोकांच्या संहितेतील सहाव्या नागरखंडात श्रीहाटकेश्वर क्षेत्र माहात्म्यातील 'अजापालेश्वरि माहात्म्य वर्णन' नावाचा पंच्याण्णववा अध्याय समाप्त.