अपि यद्वैश्वदेवीयं कर्म किंचिद्द्विजन्मनाम् ६.९०.
द्विजांनी केलेली वैश्वदेवाची कोणतीही कृतीसुद्धा,
यस्माद्भवति संपूर्णं कर्म यज्ञादिकं हि तत्
यामुळे सर्व यज्ञादी कर्मे पूर्णत्वास जातात.
यः सम्यक्छ्रद्धया युक्तो वसोर्द्धारां प्रदास्यति
जो श्रद्धेने तुपाचा प्रवाह अर्पण करतो,
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये वसोर्द्धारामाहात्म्यवर्णनंनाम नवतितमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील सहाव्या नागरखंडातील हाटकेश्वर क्षेत्र महात्म्यात तुपाच्या अर्पणाच्या महात्म्याचे वर्णन असलेला नव्वदावा अध्याय संपला.
संतोष्य पावकं क्रुद्धं स्वयमेव द्विजोत्तमाः
द्विजश्रेष्ठांनी स्वतःच रागावलेल्या अग्नीला शांत केले.
ततः सर्वैः सुरैः सार्धं शक्रविष्णुशिवादिभिः
मग सर्व देवांबरोबर, शक्र, विष्णु, शिव आणि इतरांसह,
पावकोऽपि द्विजेंद्राणामग्निहोत्रेषु संस्थितः
अग्नीही द्विजेंद्रांच्या अग्निहोत्रांत प्रतिष्ठित झाला.
एवं तत्र समुद्भूतमग्नितीर्थमनुत्तमम्
अशा प्रकारे तिथे अग्नीतीर्थ हे अद्वितीय तीर्थ प्रकट झाले.
अथ संप्रस्थितान्दृष्ट्वा तान्देवान्स्वाश्रमं प्रति
मग त्या देवांना त्यांच्या आश्रमाकडे निघताना पाहून,
युष्मत्कृते वयं शप्ताः पावकेन सुरेश्वराः
तुमच्यासाठी आम्हा सुरेश्वरांना अग्नीने शाप दिला.
कार्यक्षमा न संदेहो भविष्यति विशेषतः
विशेषतः कार्य करण्याची क्षमता याबद्दल काहीच शंका राहणार नाही.
तथा यूयं नरेन्द्राणां मंदिरेषु व्यवस्थिताः
तसेच, तुम्ही राजांच्या महालांत निवास कराल.
यथा च शुक ते जिह्वा कृता मंदा हविर्भुजा
शुक, जसे तुझी जीभ हव्यांचे सेवन करून मंद झाली,
श्रीमतां च तथान्येषामस्मदीयप्रसादतः तद्भविष्यति ते शब्दो विजिह्वस्यापि दीर्घगः ॥ ६.९१.
तसेच आमच्या कृपेने इतर श्रीमंतांसाठीही तुझा शब्द, अगदी दीर्घ जिभेवाल्यांमध्येही, प्रसिद्ध होईल.
एवमुक्त्वाऽथ ते देवाः स्वस्थानं प्रस्थितास्ततः
असं सांगून मग त्या देवता आपापल्या ठिकाणी निघून गेल्या.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागररखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्येऽग्नितीर्थोत्पत्तिवर्णनंनामैकनवतितमोऽध्यायः
अशा प्रकारे एक्याण्णववा अध्याय, 'अग्नितीर्थाची उत्पत्ती', हा हाटकेश्वर क्षेत्राच्या माहात्म्यात, सहाव्या भागात, एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या श्रीस्कांद महापुराणात संपला.
ब्रह्मकुंडसमुत्पत्तिरधुना श्रूयतां द्विजाः
आता, द्विजांनो, ब्रह्मकुंडाची उत्पत्ती ऐका.
यदा संस्थापितो ब्रह्मा मार्कंडेन महात्मना
महात्मा मार्कंडेयाने जेव्हा ब्रह्माला तिथे स्थापले,
प्रोक्तं च कार्तिके मासि कृत्तिकास्थे निशाकरे
आणि कार्तिक महिन्यात, चंद्र कृतिका नक्षत्रात असताना, असे सांगितले,
पूजयिष्यति यो देवं पद्मयोनिं ततः परम्
त्या वेळी जो कोणी कमळातून जन्मलेल्या त्या देवाची पूजा करतो,
ब्राह्मणोऽपि यदि स्नानं तत्र कुण्डे करिष्यति
आणि जर ब्राह्मण त्या कुंडात स्नान करतो,
एवं प्रवदतस्तस्य मार्कंडेयस्य सन्मुनेः
असे सांगत असताना त्या श्रेष्ठ ऋषी मार्कंडेयाने,
ततः श्रद्धाप्रयुक्तेन तेन तद्भीष्मपंचकम्
मग श्रद्धेने त्याने तिथे भीष्मपंचक केले.
ततश्च कृत्तिकायोगे पूर्णिमायां यथाविधि
मग कृतिका नक्षत्राच्या संयोगाने, पौर्णिमेच्या दिवशी, विधिप्रमाणे,
ततः कालविपाकेन स पंचत्वमुपागतः जातिस्मरः प्रभायुक्तः पितृमातृप्रतुष्टिदः
मग काळाच्या परिणामाने त्याचा मृत्यू झाला; तो पूर्वजन्माची आठवण असलेला, तेजस्वी आणि पितरांना व पालकांना संतोष देणारा झाला.
एवं प्रगच्छतस्तस्य वृद्धिं तत्र पुरोत्तमे ६.९२.
अशा प्रकारे पुढे जात असताना त्याची भरभराट त्या श्रेष्ठ नगरीत वाढली.
अन्यदेहोद्भवे वापि तस्य शूद्रेपरिस्थितः
किंवा, दुसऱ्या जन्मातसुद्धा, तो शूद्रांत राहिला.
उपकारप्रदानं च यत्किंचित्तस्य संमतम् तस्य पञ्चत्वमापन्नः संप्राप्ते चायुषः क्षये
त्याला योग्य वाटलेली जी काही मदत त्याने केली, आयुष्य संपल्यावर त्याचा मृत्यू झाला.
अथ तस्य महाशोकं स कृत्वा तदनंतरम्
मग त्यानंतर त्याला मोठा शोक दिला.
अथ तस्य समालोक्य तादृशं तद्विचेष्टितम्
मग त्याचे असे वर्तन पाहून,