हेलोल्लसत्समुत्साहशक्तिं व्याप्तजगत्त्रयाम्
तीनही जग व्यापणाऱ्या, खेळकर आणि उत्साही शक्तीला मी वंदन करतो.
पवनांदोलितांभोजदलपर्वांतवर्त्तिनाम्
वाऱ्याने डोलणाऱ्या कमळाच्या पाकळ्यांच्या टोकावर वास करणाऱ्यांना मी वंदन करतो.
नमः सूर्य्यात्मने तुभ्यं संवित्किरणमालिने
सूर्यस्वरूप, चैतन्याच्या किरणांनी सुशोभित असलेल्या तुला मी नमस्कार करतो.
नमस्तस्मै यमवते योगिनां गतये सदा
यमस्वरूप, नेहमी योग्यांचा आधार असलेल्या तुला मी नमस्कार करतो.
यज्ञाय भुक्तहविष ऋग्यजुःसामरूपिणे 2.8.6.
यज्ञस्वरूप, हवि ग्रहण करणाऱ्या, ऋग्वेद, यजुर्वेद आणि सामवेद रूप असलेल्या तुला मी वंदन करतो.
शांताय धर्मनिधये क्षेत्रज्ञायामृतात्मने घोराय मायाविधये सहस्रशिरसे नमः
शांत, धर्माचा संग्रह असलेल्या, क्षेत्रज्ञ, अमृतस्वरूप; भयंकर, मायेचे अधिपती, हजारो डोकी असलेल्या तुला मी वंदन करतो.
योगनिद्रात्मने नाभिपद्मोद्भूतजगत्सृजे
योगनिद्रारूपी, नाभिकमळातून उत्पन्न झालेल्या जगाचा सर्जन करणाऱ्या तुला मी वंदन करतो.
कार्यमेयाय बलिने जीवाय परमात्मने
कर्माचे कारण आणि परिणाम असलेल्या, बलवान, जीव आणि परमात्मा असलेल्या तुला मी वंदन करतो.
दृप्ताय सिंहवपुषे दैत्यसंहारकारिणे
अहंकारी, सिंहासारखा देह असलेल्या, दैत्यांचा संहार करणाऱ्या तुला मी वंदन करतो.
संसारकारणाज्ञानमहासंतमसच्छिदे
संसाराचा कारण असणाऱ्या अज्ञानरूपी घनदाट अंधाराचा नाश करणाऱ्या तुला मी वंदन करतो.
शान्ताय शान्तकल्लोलकैवल्यपददायिने
शांत, शांत लाटांशिवाय असलेल्या कैवल्यपदाचा दाता असलेल्या तुला मी वंदन करतो.
इन्दीवरदलश्यामं स्फूर्जत्किंजल्कविभ्रमम्
नीलकमळाच्या पाकळीइतका काळा, चमकणाऱ्या केसरांच्या हालचालीसह असलेल्या तुला मी वंदन करतो.
ववर्ष दृष्टिसुधया सर्वान्देवान्कृपान्वितः
त्यांनी आपल्या दयामय दृष्टिच्या अमृतधारेने सर्व देवांवर कृपा केली.
दैतेयैर्विक्रमाक्रान्तं पदं समरदर्पितैः
दैत्यांच्या पराक्रमाने, युद्धाच्या गर्वाने जिंकलेले ते स्थान—
सबलैर्बलहीनानां प्रतापो विजितः परैः 2.8.6.
बलवानांनी दुर्बळांचा उत्साह दडपला, आणि त्यांचा उत्साह दुसऱ्यांनी जिंकला.
अयोध्यानगरे गत्वा करिष्ये तप उत्तमम्
मी अयोध्या नगरीत जाऊन उत्तम तप करीन.
भवन्तोऽपि तपस्तीव्रं कुर्वंत्वमलमानसाः
तुम्ही सगळ्यांनीही निर्मळ मनाने कठोर तप करावे.
अगस्त्य उवाच इत्युक्त्वांतर्दधे देवान्देवो गरुडवाहनः
अगस्त्य म्हणाले: असे म्हणून गरुडावर बसणारा देव देवांच्या नजरेआड झाला.
गुप्तो भूत्वा यदा विद्वन्सुरतेजोभिवृद्धये
तो लपून राहिला, हे ज्ञानी, देवांचा तेज वाढावे म्हणून.
आगतस्य हरेः पूर्वं यत्र हस्ततलाच्च्युतम्
हरी येण्यापूर्वी जिथे त्याच्या हातातून काही पडले होते—
तयोर्दर्शनमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते
त्यांचे केवळ दर्शन घेतल्याने सर्व पापांपासून मुक्ती मिळते.
जित्वा दैत्यान्रणैः सर्वान्संप्राप्य स्वपदान्यथ
त्याने सर्व दैत्यांना युद्धात जिंकून मग स्वतःच्या स्थानाला गाठले.
ततः सर्वे समेत्याशु बृहस्पतिपुरस्सराः हरिं द्रष्टुमथागच्छन्नयोध्यायां समुत्सुकाः
नंतर सर्वजण बृहस्पतीच्या पुढाकाराने पटकन एकत्र आले, हरीचे दर्शन घेण्यासाठी उत्सुक होऊन अयोध्येला गेले.
आगत्य च ततः श्रुत्वा नानाविधगुणादरम् हरिमेकाग्रमनसा ध्यायन्तो ध्याननिष्ठिताः
ते तिथे पोहोचून, त्याचे विविध गुण ऐकून, एकाग्र मनाने हरीचे ध्यान करू लागले.
तानागतान्समालोक्य पदभक्त्या कृतानतीन् 2.8.6.
ते आलेले भक्तिभावाने त्याच्या पायांवर वाकलेले पाहून—
अधुना भवतामिच्छां कां करोमि सुरा अहम्
आता, देवांनो, तुम्हाला जी इच्छा आहे ती मी पूर्ण करीन.
देवा ऊचुः भगवन्देवदेवेश त्वया संप्रति सर्वशः
देव म्हणाले: भगवंत, देवाधिदेव, तू आमच्यासाठी सर्व काही साध्य केले आहेस.
तथापि सर्वदा भाव्यं नित्यं देव त्वया विभो
तरीही, प्रभो, तू नेहमी आमच्याजवळ असावेस, हेच आम्हाला हवे आहे.
एवमेव सदा कार्यं शत्रुपक्षविनाशनम्
शत्रूंच्या पक्षाचा नाश नेहमीच होत राहावा, असेच करावे.
श्रीमतां तेजसो वृद्धिं करिष्यामि सदासुराः
देवांनो, मी नेहमीच पुण्यवानांचा तेज वाढवीन.