ममातृप्तस्य लोकेश तावद्द्वादशवत्सरान् ६.९०.
हे लोकनाथ, मी तृप्त होईपर्यंत बारा वर्षे,
भविष्यंति तथा यज्ञा कालेन महता विभो
म्हणून मोठ्या काळानंतर येथे यज्ञ होतील, हे महाबळा.
thumb|400px|वसुधारा, स्वयम्भु वसोर्द्धाराप्रदानेन ते त्वां नक्तंदिनं सदा
वसुधारेचे पाणी वाहून ते तुला रात्रंदिवस पूजतील.
तर्पयिष्यंति सद्भक्त्या ततः पुष्टिमवाप्स्यसि
ते तुला खरी भक्तीने तृप्त करतील आणि त्यानंतर तुला पोषण मिळेल.
संक्रांति समये येषां वसोर्धाराप्रदायिनाम्
संक्रमणाच्या वेळी, जे वसुधारेचे पाणी देतात,
तेषां पापं च यत्किंचिज्ज्ञानतोऽज्ञानतः कृतम्
त्यांनी जाणूनबुजून किंवा अज्ञानाने केलेले जे काही पाप आहे,
त्वयि तुष्टिं गते पश्चाद्भविष्यति महीपतिः
तुझ्या समाधानानंतर, नंतर एक राजा जन्माला येईल.
स कृत्वा श्रद्धया युक्तः सत्रं द्वादशवार्षिकम् कलशस्य च वक्त्रेणाविच्छिन्नेन दिवानिशम्
तो श्रद्धेने बारावर्षीय यज्ञ करील आणि त्या काळात दिवसरात्र कलशाच्या तोंडातून अखंड प्रवाह चालू राहील.
ततस्तुष्टिं परां प्राप्य परां पुष्टिमवाप्स्यसि
मग तुला अत्युच्च समाधान मिळेल आणि त्यातून तुझे पोषणही उत्तम होईल.
अद्यप्रभृति यत्किंचित्कर्म चात्र भविष्यति संभविष्यति तत्सर्वं तव तृप्तिकरं परम्
आजपासून इथे जे काही कर्म घडेल, ते सर्व तुला अत्यंत तृप्त करणारे असेल.
अपि यद्वैश्वदेवीयं कर्म किंचिद्द्विजन्मनाम् ६.९०.
द्विजांनी केलेली वैश्वदेवाची कोणतीही कृतीसुद्धा,
यस्माद्भवति संपूर्णं कर्म यज्ञादिकं हि तत्
यामुळे सर्व यज्ञादी कर्मे पूर्णत्वास जातात.
यः सम्यक्छ्रद्धया युक्तो वसोर्द्धारां प्रदास्यति
जो श्रद्धेने तुपाचा प्रवाह अर्पण करतो,
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये वसोर्द्धारामाहात्म्यवर्णनंनाम नवतितमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील सहाव्या नागरखंडातील हाटकेश्वर क्षेत्र महात्म्यात तुपाच्या अर्पणाच्या महात्म्याचे वर्णन असलेला नव्वदावा अध्याय संपला.
संतोष्य पावकं क्रुद्धं स्वयमेव द्विजोत्तमाः
द्विजश्रेष्ठांनी स्वतःच रागावलेल्या अग्नीला शांत केले.
ततः सर्वैः सुरैः सार्धं शक्रविष्णुशिवादिभिः
मग सर्व देवांबरोबर, शक्र, विष्णु, शिव आणि इतरांसह,
पावकोऽपि द्विजेंद्राणामग्निहोत्रेषु संस्थितः
अग्नीही द्विजेंद्रांच्या अग्निहोत्रांत प्रतिष्ठित झाला.
एवं तत्र समुद्भूतमग्नितीर्थमनुत्तमम्
अशा प्रकारे तिथे अग्नीतीर्थ हे अद्वितीय तीर्थ प्रकट झाले.
अथ संप्रस्थितान्दृष्ट्वा तान्देवान्स्वाश्रमं प्रति
मग त्या देवांना त्यांच्या आश्रमाकडे निघताना पाहून,
युष्मत्कृते वयं शप्ताः पावकेन सुरेश्वराः
तुमच्यासाठी आम्हा सुरेश्वरांना अग्नीने शाप दिला.
कार्यक्षमा न संदेहो भविष्यति विशेषतः
विशेषतः कार्य करण्याची क्षमता याबद्दल काहीच शंका राहणार नाही.
तथा यूयं नरेन्द्राणां मंदिरेषु व्यवस्थिताः
तसेच, तुम्ही राजांच्या महालांत निवास कराल.
यथा च शुक ते जिह्वा कृता मंदा हविर्भुजा
शुक, जसे तुझी जीभ हव्यांचे सेवन करून मंद झाली,
श्रीमतां च तथान्येषामस्मदीयप्रसादतः तद्भविष्यति ते शब्दो विजिह्वस्यापि दीर्घगः ॥ ६.९१.
तसेच आमच्या कृपेने इतर श्रीमंतांसाठीही तुझा शब्द, अगदी दीर्घ जिभेवाल्यांमध्येही, प्रसिद्ध होईल.
एवमुक्त्वाऽथ ते देवाः स्वस्थानं प्रस्थितास्ततः
असं सांगून मग त्या देवता आपापल्या ठिकाणी निघून गेल्या.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागररखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्येऽग्नितीर्थोत्पत्तिवर्णनंनामैकनवतितमोऽध्यायः
अशा प्रकारे एक्याण्णववा अध्याय, 'अग्नितीर्थाची उत्पत्ती', हा हाटकेश्वर क्षेत्राच्या माहात्म्यात, सहाव्या भागात, एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या श्रीस्कांद महापुराणात संपला.
ब्रह्मकुंडसमुत्पत्तिरधुना श्रूयतां द्विजाः
आता, द्विजांनो, ब्रह्मकुंडाची उत्पत्ती ऐका.
यदा संस्थापितो ब्रह्मा मार्कंडेन महात्मना
महात्मा मार्कंडेयाने जेव्हा ब्रह्माला तिथे स्थापले,
प्रोक्तं च कार्तिके मासि कृत्तिकास्थे निशाकरे
आणि कार्तिक महिन्यात, चंद्र कृतिका नक्षत्रात असताना, असे सांगितले,
पूजयिष्यति यो देवं पद्मयोनिं ततः परम्
त्या वेळी जो कोणी कमळातून जन्मलेल्या त्या देवाची पूजा करतो,