अथांबा चैव वृद्धा च वैधव्यं प्राप्य दुःखदम् ६.८८.
मग अंबा आणि वृद्ध स्त्री, विधवा झाल्यावर, दुःखाने भरल्या.
देव्या आराधने यत्नं कृतवत्यौ ततः परम्
नंतर त्या दोघींनी देवीची भक्ती करण्याचा निश्चय केला.
यावद्वर्षशतं साग्रं न च तुष्टा सुरेश्वरी
शंभर वर्षांपेक्षा जास्त काळ त्यांनी प्रयत्न केला, पण देवतांची राणी समाधानी झाली नाही.
मंत्रैराथर्वणैर्विप्राः क्षुरिकासूक्तसंभवैः
अथर्ववेदातील मंत्रांनी आणि क्षुरिका सूक्तातील स्तोत्रांनी, हे ब्राह्मणांनो,
कृतवत्यौ ततो होमं सुसमिद्धे हुताशने
त्यांनी मग चांगल्या पेटलेल्या अग्नीत होम केला.
श्वेतवस्त्रा विनिष्क्रांता नारी बालार्कसव्रिभा ॥ तथान्या च सुनेत्रास्या तप्तहाटकसन्निभा
त्या वेदीतून एक स्त्री पांढऱ्या वस्त्रात बाहेर आली, ती उगवत्या सूर्यासारखी तेजस्वी होती; दुसरी एक सुंदर डोळ्यांची स्त्री, ताज्या सोन्यासारखी चमकत होती.
तस्मात्कुण्डाद्विनिष्क्रांता धृतखड्गा भयावहा
त्या वेदीतून एक स्त्री बाहेर आली, तिच्या हातात तलवार होती आणि ती भयंकर दिसत होती.
प्रोचतुस्ते वरं हृत्स्थं प्रार्थ्यतामिति दुर्लभम्
त्या म्हणाल्या: 'तुमच्या मनात असलेला, अगदी कठीण असला तरी, जो काही वर मागायचा आहे तो मागा.'
निहतः संगरे क्रुद्धैर्यवनैः कालपूर्वकैः
तो युद्धात क्रोधी यवनांकडून, काळानुसार, मारला गेला.
युष्मदीय प्रसादेन यथा तेषां परिक्षयः
तुमच्या कृपेने त्यांचा नाश व्हावा.
स्थातव्यं च तथात्रैव उभाभ्यामपि सादरम् ६.८८.
आणि दोघींनीही इथेच, पूर्वीप्रमाणेच, आदराने राहावे.
तयोस्तद्वचनं श्रुत्वा उभे ते देवते ततः
त्यांचे ते शब्द ऐकून, त्या दोन्ही देवता,
एतस्मिन्नंतरे तस्मात्कुण्डाच्छतसहस्रशः
इतक्यात त्या वेदीतून हजारो हजारो
एका गजमुखी तत्र तथान्या तुरगानना
त्यात एकीला हत्तीचे मुख होते, आणि दुसरीला घोड्याचे तोंड होते.
तिर्यञ्च वपुषश्चान्या वक्त्रैर्मानुषसंभवैः
काहींना प्राण्यांचे रूप होते, पण त्यांची तोंडे माणसांप्रमाणे होती.
गुह्य स्थानस्थितैर्वक्त्रैरेकाश्चान्या हृदिस्थितैः
काहींची तोंडे गुप्त जागी होती, तर काहींची तोंडे हृदयात होती.
एकहस्ता द्विहस्ताश्च पञ्चहस्तास्तथापराः
काहींना एक हात, काहींना दोन हात, तर काहींना पाच हात होते.
बहुपादा विपादाश्च एकपादास्तथापराः
काहींना अनेक पाय, काहींना दोन पाय, तर काहींना एकच पाय होता.
एकनेत्रा द्विनेत्राश्च त्रिनेत्राश्च तथापराः
काहींना एक डोळा, काहींना दोन डोळे, तर काहींना तीन डोळे होते.
वृषवानरसिंहाजव्याघ्रसर्पास्थिताः पराः
काहींनी वृषभ, माकड, सिंह, शेळी, वाघ आणि साप यांची रूपे घेतली होती.
कूर्मकुक्कुटसर्पादिसमारूढाः सहस्रशः नृत्यंत्यश्च हसंत्यश्च क्रीडासक्ताः परस्परम् ॥ ६.८८.
हजारो जण कासव, कोंबडा, साप वगैरेवर बसले होते; ते एकमेकांबरोबर नाचत, हसत आणि खेळण्यात दंग होते.
ह्रस्वदन्त्यो विदंत्यश्च दीर्घदन्त्यो विभीषणाः
काहींचे दात छोटे, काहींचे बाहेर आलेले, तर काहींचे लांब व भयंकर होते.
लंबकर्ण्यो विकर्ण्यश्च शूर्पकर्ण्यस्तथा पराः
काहींचे कान लोंबते, काहींचे विचित्र, तर काहींचे सुपासारखे मोठे होते.
एकवस्त्रा विवस्त्राश्च बहुवस्त्रास्तथा पराः
काहींनी एकच वस्त्र घातले होते, काहींना कपडे नव्हते, तर काहींनी अनेक वस्त्रे परिधान केली होती.
खङ्गहस्ताः शराहस्ताः कुंतहस्ताश्च भीषणाः शूलमुद्गरहस्ताश्च भुशुंडिकरभूषिताः
काहींच्या हातात तलवारी, काहींच्या हातात बाण, तर काही भयंकर जणांच्या हातात भाले होते; काहींनी त्रिशूळ, गदा, आणि हत्तीला मारण्यासाठी वापरतात असे शस्त्र धारण केले होते.
अथ ताभ्यां तथाऽऽकर्ण्य ताः सर्वा हर्षसंयुताः
मग त्या दोघांकडून हे ऐकून सर्वजणी आनंदाने भरून गेल्या.
ततस्ते तत्समालोक्य बलं देवीसमुद्रवम्
मग ते सैन्य पाहून देवी धावून गेली.
विषण्णवदनाः सर्वे भयभीता समंततः
सर्वांच्या चेहऱ्यावर चिंता उमटली आणि सर्वत्र भीती पसरली.
बालवृद्धसमोपेतं तेषां राष्ट्रं दुरात्मनाम्
त्यांच्या राज्यात लहान मुले आणि वृद्ध लोक होते, आणि ते राज्य दुष्ट लोकांचे होते.
एवं निर्वास्य तद्राष्ट्रं सर्वास्ता हर्षसंयुताः ६.८८.
अशा प्रकारे ते राज्य हाकलून दिल्यावर सर्वजणी आनंदित झाल्या.