उपयेमे सुतः पांडोर्यां पार्थश्चारुहासिनीम्
पांडूचा पुत्र अर्जुनाने त्या सुंदर हास्य असलेल्या सुभद्रेशी विवाह केला.
एतद्वः सर्वमाख्यातं माधबीजन्मसम्भवम्
हे सर्व तुम्हाला सांगितले, म्हणजे माधवीच्या जन्माची कथा.
यश्चैतत्पठते मर्त्यो भक्त्या युक्तः शृणोति वा
जो कोणी मनुष्य हे भक्तीने वाचतो किंवा ऐकतो,
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सुपर्णाख्यतीर्थमाहात्म्ये माधव्या अश्वमुख्याः श्रीकृष्णतपश्चर्यया पद्मादत्तशापविमुक्तिपूर्वक सुभद्रात्वप्राप्तिवर्णनंनाम चतुरशीतितमोऽध्यायः
परिणामोद्भवं सर्वं श्रुतमस्माभिरद्य तत्
आज आम्ही सर्व काही ऐकले, जे या परिवर्तनातून निर्माण झाले आहे.
तेन यत्कमला शप्ता ब्राह्मणेन महात्मना
त्यामुळे, कमले, तुला त्या महान ब्राह्मणाने शाप दिला.
गजवक्त्रा समुत्पन्ना महाविस्मयकारिणी
त्यातूनच तू गजमुखी जन्मास आलीस आणि सर्वांना मोठे आश्चर्य वाटले.
सा प्रोक्ता हरिणा तिष्ठ किञ्चित्कालांतरे शुभे
हरिणे तिला सांगितले, 'शुभे, थोडा वेळ थांब.'
ततोऽहं मेदिनीपृष्ठे ह्यवतीर्य समुद्रजे
मग मी पृथ्वीच्या पृष्ठभागावर, समुद्राजवळ उतरले.
अवज्ञायाथ सा तस्य तद्वाक्यं शार्ङ्गधन्विनः
पण तिने त्या शार्ङ्गधन्व्याच्या शब्दांकडे दुर्लक्ष केले.
एतत्क्षेत्रं समासाद्य त्रिकालं स्नानमाचरत्
ती या पवित्र स्थळी आली आणि तिने दिवसातून तीन वेळा स्नान केले.
तामुवाच ततो ब्रह्मा वर्षांते तुष्टिमागतः
वर्षाच्या शेवटी, ब्रह्मा प्रसन्न होऊन तिला म्हणाले.
ब्राह्मणेन सुक्रुद्धेन कस्मिश्चित्कारणांतरे
एका कारणामुळे, त्या अत्यंत रागावलेल्या ब्राह्मणाने तिला शाप दिला.
तस्मात्तद्रूपिणीं भूयो मां कुरुष्व पितामह ६.८५.
म्हणून, पितामह, पुन्हा मला माझ्या पूर्वीच्या रूपात कर.
तव भद्रे विशेषेण तस्मात्त्वं स्वगृहं व्रज
भद्रे, खास तुझ्यासाठी, आता तू तुझ्या घरी परत जा.
महत्त्वं ते मया दत्तमद्यप्रभृति शोभने
शोभने, आजपासून मी तुला मोठेपण दिले आहे.
गजवक्त्रां नरो यस्त्वां पूजयिष्यति भक्तितः
जो मनुष्य भक्तीने तुझ्या गजमुख रूपाची पूजा करील,
द्वितीयादिवसे यस्त्वां महालक्ष्मीरिति ब्रुवन्
किंवा दुसऱ्या दिवशी तुला 'महालक्ष्मी' म्हणून संबोधील,
सप्तजन्मांतराण्येव न भविष्यति सोऽधनः
सात जन्मांमध्ये तो कधीही गरीब होणार नाही.
साऽपि हृष्टा गता देवी यत्र तिष्ठति केशवः
मग आनंदी होऊन देवी तिथे गेली जिथे केशव राहतो.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागर खण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये महालक्ष्मीमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चाशीतितमोऽध्यायः
अशा प्रकारे, श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील सहाव्या नागर खंडातील हाटकेश्वर क्षेत्राच्या माहात्म्यात 'महालक्ष्मीचे माहात्म्य' या पंच्याऐंशीव्या अध्यायाचा समारोप झाला.
नक्षत्रैः स्थापिता देवी वांछितस्य प्रदायिनी
देवी नक्षत्रांमध्ये स्थिर झाली असून, ती इच्छित सर्व काही देते.
दक्षस्य तनया पूर्वं सप्तविंशतिसंख्यया
पूर्वी दक्षाच्या सत्तावीस कन्या होत्या.
तासां मध्ये ऽभवच्चैका रोहिणी तस्य वल्लभा
त्यांच्यात रोहिणी नावाची एक त्याची अत्यंत प्रिय होती.
ततो दौर्भाग्यसंतप्ताः सर्वा स्ता दक्षकन्यकाः
नंतर सर्व दक्षकन्या दुर्दैवाने दुःखी झाल्या.
संस्थाप्य देवतां दुर्गां श्रद्धया परया युताः
त्या सर्वांनी मोठ्या श्रद्धेने दुर्गादेवीची स्थापना केली.
ततः कालेन महता तासां सा तुष्टिमभ्यगात्
खूप काळानंतर त्यांना समाधान मिळाले.
तस्मात्तत्प्रार्थ्यतां चित्ते यद्युष्माकं व्यवस्थितम्
म्हणून, तुमच्या मनात जे काही इच्छा आहे, ते मागा.
ततः प्रोचुश्च ताः सर्वाः प्रसादात्तव वांछितम्
तेव्हा सर्वजणी म्हणाल्या, 'तुमच्या कृपेने आमची इच्छा पूर्ण होवो.'
एकं पत्युः सुखं मुक्त्वा यत्सौभाग्यसमुद्भवम्
एकाच पतीचे सुख, जे सौभाग्याचे कारण आहे, ते सोडून,
या प्रकारे श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील सहाव्या नागरखंडातील हाटकेश्वर क्षेत्रातील सुपर्णतीर्थ महात्म्यात, माधवीच्या जन्मकथेचे, अश्वमुख्यांचे, श्रीकृष्णाच्या तपश्चर्येने पद्माच्या शापातून मुक्त होऊन सुभद्रत्व प्राप्तीचे वर्णन असलेला चौर्याऐंशीवा अध्याय संपला.