एतस्मात्कारणादस्य निग्रहोऽयं मया कृतः
म्हणून मी त्याला रोखले आहे.
मम वाक्यानुरोधेन यदिमां मन्यसे शुभे
माझ्या शब्दाचा मान ठेवून जर तू मला मानतेस, शुभे,
नान्यथा जायते देव विशेषात्कोपयुक्तया ॥ ६.८२.
देवा, अन्यथा असे होत नाही, विशेषतः रागाच्या वेळी.
तस्मादेष ममादेशादाराध यतु शंकरम्
म्हणून, माझ्या सांगण्यावरून तू शंकराची भक्ती कर.
अथवा पुंडरीकाक्ष रूपमीदृग्व्यवस्थितः
किंवा, कमळासारख्या डोळ्यांच्या, हे रूप असेच राहील.
गरुडं दैन्यसंयुक्तं भासपिंडोपमं स्थितम्
गरुड दुःखाने ग्रस्त होऊन, प्रकाशाच्या गोळ्यासारखा उभा आहे.
एष एव वरश्चास्या द्विपदेश्या द्विजोत्तम
द्विजश्रेष्ठा, दोन पाय असणाऱ्यांसाठी हाच तिचा वर आहे.
तस्मादाराधय क्षिप्रं त्वं देवं शशिशेखरम्
म्हणून, तू लवकरच चंद्रकोरी धारण करणाऱ्या देवाची पूजा कर.
येन ते तत्प्रभावेन भूयः स्यात्तादृशं वपुः
ज्याच्या प्रभावामुळे तुला पुन्हा असेच रूप मिळेल.
तच्छ्रुत्वा गरुडस्तूर्णं धृतपाशुपतव्रतः
हे ऐकून गरुडाने लगेच पाशुपत व्रत स्वीकारले.
चांद्रायणानि कृच्छ्राणि तथा सांतपनानि च
त्याने चांद्रायण, कृच्छ्र आणि संतपन अशी कठोर तपं केली.
स्नात्वा त्रिषवणं पश्चाद्भस्मस्नान परायणः
तो दिवसातून तीन वेळा स्नान करून, मग राखेने स्नान करण्यात मग्न झाला.
चक्रे पूजां स्वयं तस्य स्नापयित्वा यथाविधि ६.८२.
त्याने स्वतः त्या देवतेची योग्य विधीने स्नान घालून भक्तीपूर्वक पूजा केली.
एवं तस्य व्रतस्थस्य जपपूजापरस्य च अब्रवीद्वरदोऽस्मीति वृणुष्वेष्टं द्विजोत्तम
अशा प्रकारे व्रताचे पालन करत आणि जप-पूजेत तल्लीन असताना, वर देणारा म्हणाला, "मी तृप्त आहे; द्विजश्रेष्ठा, तुला जे हवे आहे ते माग."
पक्षपातः कृतोऽस्माकं तमहं प्रार्थयामि वै
आमच्यावर कृपा झाली आहे; मी हेच मागतो.
त्वयात्रैव सदा लिंगे स्थेयं हर ममाधुना
हे हर, आता पासून मी नेहमी तुझ्यासोबत या लिंगात राहू दे.
त्वं च तद्रूपसंपन्नो विशेषाद्बलवेगभाक्
आणि तू देखील त्याच रूपाने, विशेष शक्ती आणि बल प्राप्त करशील.
भविष्यसि न संदेहो मत्प्रसादाद्विहंगम
माझ्या कृपेने, हे पक्ष्या, तू नक्कीच तसा होशील, यात काहीच शंका नाही.
ततोऽस्य पक्षौ संजातौ तत्क्षणादेव सुन्दरौ
मग त्या क्षणीच त्याला सुंदर असे दोन पंख मिळाले.
ततः प्रणम्य तं देवं प्रहष्टः स विहंगमः
मग त्या देवाला वंदन करून तो पक्षी अत्यंत आनंदित झाला.
तस्य चायतने पुण्ये योगात्प्राणान्परित्यजेत् ॥ प्रायोपवेशनं कृत्वा न स भूयोऽपि जायते
त्या पवित्र स्थानात, योगाच्या साधनेने आणि प्रायोपवेशन करून जो प्राण सोडतो, तो पुन्हा जन्म घेत नाही.
अपि पाप समाचारः कौलो वा निर्घृणोऽपि वा ६.८२.
कोणतीही पापमय वागणूक असो, किंवा कौळ मार्गाचा अनुयायी असो, किंवा निर्दयी असो—
त्रिकालं पूजयन्यस्तु श्रद्धापूतेन चेतसा ॥। संवत्सरं वसेत्सोऽपि शिवलोके महीयते
जो श्रद्धेने शुद्ध मनाने दिवसातून तीन वेळा पूजा करतो, तो एक वर्ष जरी तिथे राहिला तरी शंकराच्या लोकात सन्मानित होतो.
अथवा सोमवारेण यस्तं पश्यति मानवः
किंवा सोमवारी जो मनुष्य त्याला पाहतो—
सोऽपि याति न संदेहः पुरुषः शिवमन्दिरे
तोही, यात शंका नाही, शंकराच्या मंदिरात जातो.
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कलिकाले विशेषतः
म्हणून विशेषतः कलियुगात, सर्वतोपरी प्रयत्न करावा.
संत्याज्याश्च तथा प्राणास्तदग्रेप्रायसंश्रितैः
आणि तिथे, त्याच्या समोर प्रायोपवेशनाचा संकल्प करून प्राण सोडावे.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सुपर्णेश्वराख्यमाहात्म्यवर्णनंनाम द्व्यशीतितमोऽध्यायः
या प्रकारे, श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील सहाव्या नागरखंडात, श्रीहाटकेश्वर क्षेत्राच्या महात्म्यात, सुपर्णेश्वराख्य महात्म्याचे वर्णन असलेला बयाऐंशीवा अध्याय संपला.
अहं वः कीर्तयिष्यामि पुराणे यदुदाहृतम्
मी तुम्हाला त्या पुराणात सांगितलेले कथन सांगणार आहे.
वेणुर्नाम महीपालः पुरासीत्सूर्यवंशजः
पूर्वी सूर्यवंशात जन्मलेला वेणु नावाचा एक राजा होता.