एतस्मिन्नंतरे तस्य पक्षिनाथस्य तत्क्षणात्
याच दरम्यान त्या पक्षीराजासाठी त्या क्षणी—
मांसपिंडमयो रौद्रः सर्वरोगविवर्जितः ॥ ६.८१.
मांसाच्या गाठीसारखा, भयंकर आणि सर्व रोगांपासून मुक्त असा एक जीव प्रकट झाला.
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सुपर्णपक्षपातवर्णनंनामैकाशीतितमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील सहाव्या नागरखंडात, हाटकेश्वर क्षेत्राच्या महात्म्यात, सुपर्णाच्या पक्षपाताचे वर्णन असलेला एक्याऐंशीवा अध्याय संपला.
विस्मितश्चिंतयामास किमिदं सांप्रतं स्थितम्
तो आश्चर्यचकित झाला आणि मनात विचार करू लागला—'हे काय घडले आहे?'
अपि वज्रप्रहारेण यस्य रोमापि न च्युतम्
त्याच्यावर वज्राचा प्रहार झाला तरी त्याचा एकही केस हलला नाही.
नूनमेतेन या स्त्रीणां कृता निंदा महात्मना
नक्कीच, या महात्म्याने केलेल्या कृतीमुळे स्त्रियांवर दोष ठेवला गेला.
अनया पातितौ पक्षौ तपःशक्तिप्रभावतः
तिच्या तपशक्तीमुळे दोन्ही पंख खाली पडले.
ततः प्रसादयामास शांडिलीं गरुडध्वजः
मग गरुडध्वज असलेल्या भगवानाने शांडिलीला शांत करण्याचा प्रयत्न केला.
तत्किमर्थं महाभागे त्वया चैवेदृशः कृतः
हे महाभागे, तू असे का केलेस, याचे कारण काय?
स्त्रीनिंदा विहितानेन स्वमत्यापि जगद्गुरो
जगाच्या गुरू, तुझ्याद्वारेही स्त्रियांचा अपमान झाला आहे.
एतस्मात्कारणादस्य निग्रहोऽयं मया कृतः
म्हणून मी त्याला रोखले आहे.
मम वाक्यानुरोधेन यदिमां मन्यसे शुभे
माझ्या शब्दाचा मान ठेवून जर तू मला मानतेस, शुभे,
नान्यथा जायते देव विशेषात्कोपयुक्तया ॥ ६.८२.
देवा, अन्यथा असे होत नाही, विशेषतः रागाच्या वेळी.
तस्मादेष ममादेशादाराध यतु शंकरम्
म्हणून, माझ्या सांगण्यावरून तू शंकराची भक्ती कर.
अथवा पुंडरीकाक्ष रूपमीदृग्व्यवस्थितः
किंवा, कमळासारख्या डोळ्यांच्या, हे रूप असेच राहील.
गरुडं दैन्यसंयुक्तं भासपिंडोपमं स्थितम्
गरुड दुःखाने ग्रस्त होऊन, प्रकाशाच्या गोळ्यासारखा उभा आहे.
एष एव वरश्चास्या द्विपदेश्या द्विजोत्तम
द्विजश्रेष्ठा, दोन पाय असणाऱ्यांसाठी हाच तिचा वर आहे.
तस्मादाराधय क्षिप्रं त्वं देवं शशिशेखरम्
म्हणून, तू लवकरच चंद्रकोरी धारण करणाऱ्या देवाची पूजा कर.
येन ते तत्प्रभावेन भूयः स्यात्तादृशं वपुः
ज्याच्या प्रभावामुळे तुला पुन्हा असेच रूप मिळेल.
तच्छ्रुत्वा गरुडस्तूर्णं धृतपाशुपतव्रतः
हे ऐकून गरुडाने लगेच पाशुपत व्रत स्वीकारले.
चांद्रायणानि कृच्छ्राणि तथा सांतपनानि च
त्याने चांद्रायण, कृच्छ्र आणि संतपन अशी कठोर तपं केली.
स्नात्वा त्रिषवणं पश्चाद्भस्मस्नान परायणः
तो दिवसातून तीन वेळा स्नान करून, मग राखेने स्नान करण्यात मग्न झाला.
चक्रे पूजां स्वयं तस्य स्नापयित्वा यथाविधि ६.८२.
त्याने स्वतः त्या देवतेची योग्य विधीने स्नान घालून भक्तीपूर्वक पूजा केली.
एवं तस्य व्रतस्थस्य जपपूजापरस्य च अब्रवीद्वरदोऽस्मीति वृणुष्वेष्टं द्विजोत्तम
अशा प्रकारे व्रताचे पालन करत आणि जप-पूजेत तल्लीन असताना, वर देणारा म्हणाला, "मी तृप्त आहे; द्विजश्रेष्ठा, तुला जे हवे आहे ते माग."
पक्षपातः कृतोऽस्माकं तमहं प्रार्थयामि वै
आमच्यावर कृपा झाली आहे; मी हेच मागतो.
त्वयात्रैव सदा लिंगे स्थेयं हर ममाधुना
हे हर, आता पासून मी नेहमी तुझ्यासोबत या लिंगात राहू दे.
त्वं च तद्रूपसंपन्नो विशेषाद्बलवेगभाक्
आणि तू देखील त्याच रूपाने, विशेष शक्ती आणि बल प्राप्त करशील.
भविष्यसि न संदेहो मत्प्रसादाद्विहंगम
माझ्या कृपेने, हे पक्ष्या, तू नक्कीच तसा होशील, यात काहीच शंका नाही.
ततोऽस्य पक्षौ संजातौ तत्क्षणादेव सुन्दरौ
मग त्या क्षणीच त्याला सुंदर असे दोन पंख मिळाले.
ततः प्रणम्य तं देवं प्रहष्टः स विहंगमः
मग त्या देवाला वंदन करून तो पक्षी अत्यंत आनंदित झाला.