तपोवीर्यसमोपेता सर्वदेवाभिवंदिता
ती कठोर तपश्चर्येच्या सामर्थ्याने युक्त आहे आणि सर्व देवांनी तिचा सन्मान केला आहे.
प्रोवाच वासुदेवं च तां विलोक्य चिरं द्विजाः ॥ ६.८१.
त्या द्विजांनी तिला बराच वेळ न्याहाळून वासुदेवाला विचारले.
यथा च दीयते दानं यच्च तत्रास्ति चाद्भुतम्
दान कसे द्यावे आणि त्यात असलेले अद्भुत काय आहे—
नाश्चर्यं चित्रमेतच्च ब्रह्मचर्यं तदद्भुतम्
हे काही विशेष किंवा आश्चर्यकारक नाही; पण ब्रह्मचर्य मात्र खरोखरच अद्भुत आहे.
विशेषेण च नारीभिरत्र न श्रद्दधाम्यहम्
विशेषतः स्त्रियांच्या बाबतीत, मला हे खरे वाटत नाही.
विकारः खलु कर्तव्यो नाधि काराय यौवनम्
शरीरात बदल होणारच; तारुण्यावर कधीच पूर्ण विश्वास ठेवू नये.
अन्योन्यं मैथुनं चक्रुः कामबाणप्रपीडिताः अप्येताः पुरुषाभावे मन्यंते पंचसायकम्
कामबाणांनी व्याकुळ झालेल्या स्त्रिया एकमेकींशीच संग करतात; पुरुष नसतानाही त्या पाच बाण असलेल्या मदनालाच मनात धरतात.
नाग्निस्तृप्यति काष्ठानां नापगानां महोदधिः
जसे अग्नीला लाकडाने कधीच समाधान मिळत नाही, किंवा महासागराला नद्यांनी तृप्ती मिळत नाही—
न परत्र भयादेता मर्यादां विदधुः स्त्रियः
या स्त्रिया परलोकाच्या भीतीने स्वतःला कधीच रोखत नाहीत.
मौनव्रतधराऽप्येवं हृदि कोपं दधार सा
ती मौनव्रत पाळत असली तरी तिच्या मनात मात्र राग दाटून राहिला.
एतस्मिन्नंतरे तस्य पक्षिनाथस्य तत्क्षणात्
याच दरम्यान त्या पक्षीराजासाठी त्या क्षणी—
मांसपिंडमयो रौद्रः सर्वरोगविवर्जितः ॥ ६.८१.
मांसाच्या गाठीसारखा, भयंकर आणि सर्व रोगांपासून मुक्त असा एक जीव प्रकट झाला.
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सुपर्णपक्षपातवर्णनंनामैकाशीतितमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील सहाव्या नागरखंडात, हाटकेश्वर क्षेत्राच्या महात्म्यात, सुपर्णाच्या पक्षपाताचे वर्णन असलेला एक्याऐंशीवा अध्याय संपला.
विस्मितश्चिंतयामास किमिदं सांप्रतं स्थितम्
तो आश्चर्यचकित झाला आणि मनात विचार करू लागला—'हे काय घडले आहे?'
अपि वज्रप्रहारेण यस्य रोमापि न च्युतम्
त्याच्यावर वज्राचा प्रहार झाला तरी त्याचा एकही केस हलला नाही.
नूनमेतेन या स्त्रीणां कृता निंदा महात्मना
नक्कीच, या महात्म्याने केलेल्या कृतीमुळे स्त्रियांवर दोष ठेवला गेला.
अनया पातितौ पक्षौ तपःशक्तिप्रभावतः
तिच्या तपशक्तीमुळे दोन्ही पंख खाली पडले.
ततः प्रसादयामास शांडिलीं गरुडध्वजः
मग गरुडध्वज असलेल्या भगवानाने शांडिलीला शांत करण्याचा प्रयत्न केला.
तत्किमर्थं महाभागे त्वया चैवेदृशः कृतः
हे महाभागे, तू असे का केलेस, याचे कारण काय?
स्त्रीनिंदा विहितानेन स्वमत्यापि जगद्गुरो
जगाच्या गुरू, तुझ्याद्वारेही स्त्रियांचा अपमान झाला आहे.
एतस्मात्कारणादस्य निग्रहोऽयं मया कृतः
म्हणून मी त्याला रोखले आहे.
मम वाक्यानुरोधेन यदिमां मन्यसे शुभे
माझ्या शब्दाचा मान ठेवून जर तू मला मानतेस, शुभे,
नान्यथा जायते देव विशेषात्कोपयुक्तया ॥ ६.८२.
देवा, अन्यथा असे होत नाही, विशेषतः रागाच्या वेळी.
तस्मादेष ममादेशादाराध यतु शंकरम्
म्हणून, माझ्या सांगण्यावरून तू शंकराची भक्ती कर.
अथवा पुंडरीकाक्ष रूपमीदृग्व्यवस्थितः
किंवा, कमळासारख्या डोळ्यांच्या, हे रूप असेच राहील.
गरुडं दैन्यसंयुक्तं भासपिंडोपमं स्थितम्
गरुड दुःखाने ग्रस्त होऊन, प्रकाशाच्या गोळ्यासारखा उभा आहे.
एष एव वरश्चास्या द्विपदेश्या द्विजोत्तम
द्विजश्रेष्ठा, दोन पाय असणाऱ्यांसाठी हाच तिचा वर आहे.
तस्मादाराधय क्षिप्रं त्वं देवं शशिशेखरम्
म्हणून, तू लवकरच चंद्रकोरी धारण करणाऱ्या देवाची पूजा कर.
येन ते तत्प्रभावेन भूयः स्यात्तादृशं वपुः
ज्याच्या प्रभावामुळे तुला पुन्हा असेच रूप मिळेल.
तच्छ्रुत्वा गरुडस्तूर्णं धृतपाशुपतव्रतः
हे ऐकून गरुडाने लगेच पाशुपत व्रत स्वीकारले.