प्रोक्तव्यो भगवान्वाक्यं त्वया देवो जनार्दनः
हे ऋष्या, हे वचन तू भगवंत जनार्दनापर्यंत पोहोचवले पाहिजे.
तस्माद्भूभितले देव कृत्वा जन्म स्वयं विभो
म्हणून, प्रभो, तुला स्वतः पृथ्वीवर जन्म घ्यावा लागेल.
भारावतरणं भूमेः साकं देवैः सवासवैः
आणि देवता व इंद्रासह पृथ्वीवरील भार हलका करावा.
एवमुक्त्वाऽथ तं विष्णुर्नारदं मुनिपुंगवम्
असे म्हणून मग विष्णूंनी नारद या श्रेष्ठ ऋषीला संबोधले.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सुपर्णाख्यमाहात्म्ये विष्णुदर्शनमाहात्म्यवर्णनंनामाशीतितमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील सहाव्या नागरखंडातील श्रीहाटकेश्वर क्षेत्र महात्म्य व सुपर्णाख्य महात्म्य यामध्ये 'विष्णुदर्शन महात्म्य' नावाचा ऐंशीवा अध्याय संपला.
श्रीगरुड उवाच ममास्ति दयितं मित्रं ब्राह्मणो भृगुवंशजः
श्रीगरुड म्हणाले: माझा एक प्रिय मित्र आहे, तो भृगुवंशातील ब्राह्मण आहे.
न तस्याः सदृशः कांतः प्राप्तस्तेन महात्मना अनुरूपं द्विजश्रेष्ठ यद्यहं संमतस्तव
त्या महात्म्याने तिच्यासाठी योग्य असा वर अजून सापडलेला नाही; द्विजश्रेष्ठा, जर मी तुला योग्य वाटत असेन—
ततो मयाऽखिला भूमिस्तद्वरार्थं विलोकिता
मग त्या विवाहासाठी मी संपूर्ण पृथ्वी शोधून काढली.
ततस्त्वं पुण्डरीकाक्ष मम चित्ते व्यवस्थितः
मग, कमळासारख्या डोळ्यांचे तू माझ्या मनात ठामपणे स्थान पावलास.
तस्मात्पाणिग्रहं तस्याः स्वीकुरुष्व सुरेश्वर
म्हणून, देवांचा स्वामी, तिचा हात तू लग्नासाठी स्वीकार.
येन दृष्ट्वा स्वयं पश्चात्प्रकरोमि यथोदितम्
मग मी स्वतः पाहून, सांगितल्याप्रमाणे वागेन.
मया दूरे विनिर्मुक्ता तत्कथं तामिहानये
मी तिला दूर सोडले होते, मग तिला इथे कशी आणू?
न हि धक्ष्यति तस्मात्त्वं शीघ्रं द्विजवराऽऽनय
तीला काहीही अपाय होणार नाही; म्हणून, लवकर उत्तम ब्राह्मणांना घेऊन ये.
एवमुक्तस्ततस्तेन विष्णुना प्रभविष्णुना
शक्तिशाली विष्णूने असे सांगितल्यावर, त्याने पुढे बोलले.
अथासौ प्रणिपत्योच्चैर्ब्राह्मणो मधुसूदनम् ६.८१.
मग त्या ब्राह्मणाने खाली वाकून मोठ्या आदराने मधुसूदनाला संबोधले.
सापि कन्या वरारोहा बाल्यभावादनिन्दिता
ती कन्या सुंदर बांध्याची होती आणि बालपणामुळे निष्पाप होती.
अथ कोपपरीतांगी महिष्याधर्ममाश्रिता
मग रागाने भरलेल्या राणीने अन्यायाचा मार्ग धरला.
यस्मान्मे पुरतः पापे कांतस्य मम हर्षिता तस्मादश्वमुखी नूनं विकृता त्वं भविष्यसि
हे पापीण, माझ्यासमोर तू माझ्या प्रियासोबत आनंदलीस, म्हणून तू नक्कीच घोड्याच्या तोंडाची विकृत होशील.
एवं शापे श्रिया दत्ते हाहाकारो महानभूत्
श्रीने शाप दिल्यावर मोठा गोंधळ उडाला.
वाङ्मात्रेण न तस्याः स्यात्पत्नीभावः कथंचन
फक्त शब्दांनी तिला कधीच पत्नीपद मिळू शकत नाही.
यावन्नाग्निद्विजातीनां प्रत्यक्षं गुरुसंनिधौ
जोपर्यंत अग्नी आणि ब्राह्मण गुरुंसमोर प्रत्यक्ष उपस्थित नाहीत.
एवमुक्त्वा स विप्रेंद्रस्ततः प्रोवाच केशवम् तस्मात्तत्र प्रयास्यामि यत्र स्यात्तादृशी सुता
असे म्हणून, त्या श्रेष्ठ ब्राह्मणाने केशवाला सांगितले: 'म्हणून, जिथे अशी मुलगी मिळेल तिथे मी जाईन.'
तस्मान्नाश्वमुखी ह्येषा जन्मन्यस्मिन्भविष्यति ६.८१.
म्हणून, या जन्मात ती घोड्याच्या तोंडाची होणार नाही.
सेयं तव सुता विप्र बंधुस्थानं समाश्रिता
ही तुझीच मुलगी आहे, ब्राह्मण, आणि नात्याच्या ठिकाणी स्थिर आहे.
अवतीर्णस्य भूपृष्ठे देवकार्येण केनचित्
कुठल्या तरी दैवी कार्यासाठी पृथ्वीवर अवतार घेतला.
ततोऽहं सुमहत्कृत्वा तपश्चैवानया सह
मग मी तिच्यासोबत मोठ्या तपश्चर्या केल्या.
एवं स भगवान्विप्रं तं सन्तोष्य तदा गिरा
त्यावेळी भगवंताने त्या ऋषीला आपल्या मधुर वचनेने पूर्णपणे संतुष्ट केले.
अथ तस्मिन्कथांते स गरुडः पुरुषोत्तमम्
मग त्या संवादाच्या शेवटी गरुडाने परमेश्वराला उद्देशून बोलायला सुरुवात केली.
अपूर्वेयं सुरश्रेष्ठ स्त्री वृद्धा तव पार्श्वगा
देवतांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या तुझ्या जवळ ही वृद्ध स्त्री पूर्वी कधीच पाहिली नाही अशी आहे.
शांडिलीनाम सर्वज्ञा ब्रह्मचर्यपरायणा
तिचे नाव शांडिली आहे, ती सर्वज्ञ आहे आणि ब्रह्मचर्याला पूर्णपणे वाहिलेली आहे.